ราวๆ เดือนก่อนมีคนขอให้แนะนำหนังที่มีพระเอกเก่งๆ, มีการหักเหลี่ยม, มีการหลบหนีแบบใช้สมอง ฯลฯ จึงอยากบอกว่าเรื่องนี้ตอบโจทย์เหล่านั้นได้ในระดับน่าพอใจเลยครับ
ราวๆ เดือนก่อนมีคนขอให้แนะนำหนังที่มีพระเอกเก่งๆ, มีการหักเหลี่ยม, มีการหลบหนีแบบใช้สมอง ฯลฯ จึงอยากบอกว่าเรื่องนี้ตอบโจทย์เหล่านั้นได้ในระดับน่าพอใจเลยครับ
“นี่ไง… ที่ที่ผมเจอพี่จา พนมเป็นครั้งแรก” นั่นคืออารมณ์ตอนดู องค์บาก รอบล่าสุดครับ
แค่เห็นหน้าพี่ Rowan Atkinson ก็รับประกันครับว่าหนังฮาชัวร์ ตอนมันออกฉายผมก็ตรงรี่เข้าไปดูเลยนะครับ ก็น่าจะมันส์ฮานี่หน่า ดูตัวอย่างก็ใช้ได้
ว่าตามจริงผมดู Black Panther ตั้งแต่ตอนมันเข้าโรง แต่ยอมรับว่าในช่วงนั้นมันไม่ได้มีความอยากจะเขียนรีวิวอะไรสักเท่าไร หรือกระทั่งตอนนี้ผมก็คิดว่าตัวเองคงไม่มีอะไรจะเขียนเกี่ยวกับมันมากนัก
เมื่อได้ทราบรายละเอียดคร่าวๆ ของหนังเรื่องนี้แล้วก็ตระหนักได้เลยครับว่านี่มันหนังแนวที่ผมโปรดปรานชัดๆ
หนังดราม่าเรื่องนี้ถือว่ามีดีแบบสุดๆ ตรงการแสดงครับ มันเป็นอะไรที่โคตรจะดีงามมากๆ จนน่าจะแจกออสการ์ให้แบบเรียงตัวไปเลย ไม่ว่าจะ Denzel Washington, Viola Davis หรือแม้แต่ Stephen Henderson ที่ออกแนวบทสมทบและเราอาจจะไม่คุ้นหน้าอะไรมาก แต่เขาก็ยังสามารถเล่นประกบ Washington ได้อย่างพอเหมาะ
ไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่ดาราหนังบู๊เลือกเล่นบทที่เหมาะกับเขา
ในบรรดาผู้กำกับรุ่นเก๋าทั้งหลาย รายที่ผมติดอกติดใจ ชอบดูหนังของแกประจำก็ต้องมีชื่อ ลุง Woody Allen ติดอยู่อันดับต้นๆ แน่นอน
เป็นหนังในความทรงจำอีกเรื่องครับ จำได้ตอนนั้นผมกำลังจะไปเรียน ร.ด. กับเพื่อนๆ เราเรียนกันช่วงบ่าย ตอนเช้าก็นัดเจอกันที่บ้านเพื่อนคนหนึ่ง ระหว่างรอให้คนมากันครบเราก็นั่งดูหนังทาง HBO ฆ่าเวลาไปพลาง พอดีเรื่องนี้ฉายครับ แล้วเพื่อนคนหนึ่งก็บอกว่า “เฮ้ย เรื่องนี้สนุก” พวกเราก็เลยดูกันเล่นๆ ครับ แต่ไปๆ มาๆ นั่งดูจนหนังจบ พร้อมสรุปความเห็นตรงกันว่า “เออ มันสนุกจริงๆ”
ถ้าคุณอยากรู้ว่า Steven Spielberg แจ้งเกิดอย่างไร ดูหนังเรื่องนี้แล้วคงจะเข้าใจขึ้นในระดับหนึ่ง