ผลออสการ์ปีที่ผ่านมานั้นผมว่าผมโอเคกับมันนะ คือหนังที่ได้ไปก็ถือว่าควรค่าแก่การได้รางวัล อย่าง Mad Max นี่ก็ถึงเครื่องมากในเรื่องการทุ่มทุนถ่ายทำ ทีมงานต้องใช้แรงกันหนักโคตรๆ จนรู้สึกว่าหนังคู่ควรกับรางวัลเกี่ยวกับงานสร้างภาพยนตร์ทุกสาขาเลย
หนังฝรั่งที่นำเอาตำนานของป่าอาโอกิงาฮาระ หรือป่าฆ่าตัวตายแห่งประเทศญี่ปุ่นมาผูกเป็นเรื่องเป็นราวครับ โดยมีพล็อตผสมดราม่าลงไปนิดๆ แล้วก็เน้นตรงอารมณ์สยองแบบหลอนๆ
เห็นชื่อตอนแรกก็คิดว่ามันคือการรีเมคหรือเปล่า แต่เท่าที่จำได้ก็คือมันยังไม่เคยเป็นโปรเจคท์ที่มีการสร้างกันแบบเป็นเรื่องเป็นราวเลย (มีแต่ข่าวลือว่า “จะทำๆ”)
นี่คือชอลิ้วเฮียงฉบับปี 2001 ครับ โดยเริ่มเรื่องที่สมัยพี่ชอยังหนุ่มๆ ครับ เขาได้พบกับลี้คิมฮวงและได้รับถ่ายทอดวิชามีดบินเสียวหลี่มาจากลี้คิมฮวงด้วย (เอาเข้าไป)
ช่วงนี้ยอมรับว่าแทบไม่มีเวลาดูหนังจีนชุดเลยครับ ขนาดหนังปกติสองชั่วโมงจบยังไม่ใคร่จะได้ดูกับเขาเลย
ครับ เรายังป้วนเปี้ยนอยู่ที่ชอลิ้วเฮียงนะครับ บางคนเริ่มหงุดหงิด ไอ้นี่มันย้ำคิดย้ำทำรึเปล่าหว่า แนะนะทีไรล่ะมาเป็นเซ็ททุกที คือที่ผมทำแบบนี้เพื่อให้มันครบๆ ชุดไปน่ะครับ และผมเชื่อว่าคนชอบพี่ชอต้องมีไม่ใช่น้อยแน่ๆ (หาพวกครับ อิอิอิ )
หลังจากแนะนำภาคแรกไปเมื่อนานมาแล้วนะครับ ก็ได้เวลาพูดถึงตอนต่อซะทีกับหนังจีนชุดแนวงกำลังภายในที่ผมยกนิ้วให้เลยนะครับ แม้จะเก่าแก่เกือบสามสิบปี แต่ดีกรีความสนุกยังไม่มีตก คือสำหรับผมนี่บอกตรงๆ ว่าดูแล้วยังติดมากกว่าหนังกำลังภายในยุคหลังๆ ซะอีกนะครับ
เฮ่อ เป็นการรอคอยที่ยาวนานเหลือเกินครับ ผมเคยดูชอลิ้วเฮียงฉบับนี้มานานมาแล้วนะครับ ราวๆ ปี 2535 ล่ะมั้ง จาก VDO แม้จะจำความไม่ได้แม่น แต่มันประทับใจนะ จนมานั่งคุยกับเพื่อนเมื่อไม่นานมานี้ นั่งโหวตกันครับ หนังจีนชุดที่สนุกและเลือกดารามารับบทได้เด็ดขาดที่สุดคือเรื่องไหน และเราก็ได้คำตอบที่เป็นเอกฉันท์ตรงกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า ต้องเป็นชอลิ้วเฮียงนี่แหละ
ปีที่ผ่านมามีหนังว่าด้วยโลกแตกแบบเน้นฮาและบ้าสุดๆ อยู่ 3 เรื่องครับ ได้แก่ This is The End และ Rapture-Palooza 2 เรื่องนี้มาจากฝั่งอเมริกา และอีกเรื่องคือ The World’s End จากฝั่งอังกฤษ
ครับ ภาคแรกธรรมดา ภาคสองดี ภาคสามเจ๋ง งั้นภาคสี่ก็ต้องเป็นเทพล่ะสิ…. ป่าวคับ ไม่ใช่อย่างงั้นอ้ะ
หมื่นทิพ's Review 