แดนนี่ โอนีล (Pierce Brosnan) เจ้าหน้าที่หน่วยกู้ระเบิดมือเซียนที่ต้องปะทะกับผู้ก่อการร้ายตัวฉกาจ (Ben Cross) ที่มาพร้อมแผนวางระเบิดรูปแบบใหม่ คือการสร้างของเหลวที่หากใครก็ตามดื่มเข้าไป คนนั้นจะกลายเป็นระเบิดเวลาในทันที
ผมแบ่งหนังเรื่องนี้ออกเป็น 3 ส่วนครับ นั่นคือ 30 นาทีแรกที่การเดินเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆ เป็นการปูพื้นสิ่งต่างๆ ซึ่งความน่าติดตามจะยังไม่เยอะ แต่พอหนังเข้าสู่ 30 นาทีตอนกลางนี่หนังเริ่มโอเคขึ้นครับ ฉากตอนที่แต่ละคนโดนของเหลวเข้าไปจนตัวต้องกลายเป็นระเบิดนั้นทำออกมาได้น่ากลัวดี เพราะตาของผู้เคราะห์ร้ายจะเปลี่ยนเป็นสีแดงและตัวจะเริ่มปริแตกครับ – อารมณ์ชวนให้นึกถึง Scanners เลย – ซึ่งผมว่าฉากช่วงที่ว่านี่ก็ทำได้ลุ้นไม่เบา เพียงแต่การเล่าเรื่องส่วนอื่นๆ ก็อาจยังไม่ถึงขั้นสนุกแบบเต็มๆ
แล้วพอหนังถึง 30 นาทีท้ายนี่หนังก็เริ่มสนุกแบบเป็นเรื่องเป็นราวครับ เพราะแดนนี่ต้องออกโรงกู้สถานการณ์และเผชิญกับตัวร้ายทั้งหลาย ซึ่งฉากระเบิดต่างๆ ก็ถือว่าทำได้พอลุ้น และจุดที่ผมชอบคือตอนหลังๆ แดนนี่เริ่มออกแนวแมคไกเวอร์ครับ มีการเอาข้าวของมาทำเป็นระเบิดเพื่อไว้ใช้สู้กับพวกผู้ร้ายถือปืน ช่วงหลังนี่ก็ทำได้ระทึกผสมลุ้นได้ไม่เลว
ที่ผมรู้สึกนึกถึงหนัง Scanners นั้นจะว่าไปก็คงไม่บังเอิญหรอกครับ เพราะผู้กำกับเรื่องนี้คือ Christian Duguay แห่ง Scanners ภาค 2 – 3 ซึ่งหนังก็อย่างที่บอกครับ ช่วงต้นออกจะเรื่อยๆ แต่พอตอนกลางดีขึ้นหน่อยแต่ก็ยังไม่มาก ครั้นพอถึงตอนท้ายค่อยเริ่มเข้าท่าหน่อย อย่างน้อยฉากตอนก่อนเหยื่อจะระเบิดนั่นก็ทำเอาลุ้นได้ไม่น้อย ยิ่ง Brosnan แสดงอาการตกใจได้ถึงระดับก็ยิ่งทำให้ดีกรีความลุ้นเพิ่มขึ้นไปอีก
ถือว่าได้อยู่ครับสำหรับหนังแอ็คชั่นว่าด้วยระเบิดในยุค 90 ถ้าดูแบบไม่คิดมากผมว่าก็พอได้นะ เพลินๆ อยู่ครับ
สองดาวหน่อยๆ ครับ
(6/10)
หมวดหมู่:Action, Movie Reviews, Thriller











