วิลล์ (Armie Hammer) บาร์เทนเดอร์หนุ่มเก็บมือถือเครื่องหนึ่งได้ แล้วระหว่างที่เขาพยายามจะหาทางคืนมันให้เจ้าของเขาก็ได้รับข้อความแปลกๆ รวมถึงภาพน่ากลัวๆ ไหนจะคลิปชวนขนลุกที่อยู่ในมือถือนั่นอีก…แล้วนั่นล่ะครับคือจุดเริ่มของความสยอง

เอาจริงๆ แนวหนังนี่มันทางของผมเลยนะ คือมาในแนวหลอนๆ แล้วก็มีเรื่องมิติลี้ลับที่คนไม่ควรเข้าไปยุุ่ง อีกทั้งสไตล์เรื่องแบบ H.P. Lovecraft อีก แต่กลายเป็นว่าองค์ประกอบทั้งหลายที่ควรจะเวิร์คเหล่านี้กลับถูกถ่ายทอดออกมาในแบบที่ไม่เวิร์คเอาซะเลย

หนังดัดแปลงจากนิยายเรื่อง The Visible Filth ของ Nathan Ballingrud ซึ่งเนื่องจากผมไม่เคยอ่านก็เลยไม่รู้น่ะนะครับว่ามันเป็นอย่างไร รู้แต่ว่าผู้กำกับ Babak Anvari เป็นคนดัดแปลงจากหนังสือมาสู่แผ่นฟิล์ม ซึ่งพี่เขาเคยทำ Under the Shadow มาก่อน ซึ่งเรื่องนั้นก็ถือว่าใช้ได้ ส่วนเรื่องนี้นี่ อย่างที่บอกครับว่าองค์ประกอบมันน่าสนใจ แต่การเล่าเรื่องกลับไม่ชวนติดตามเท่าไหร่

ระหว่างดูนี่ผมรู้สึกว่าหนังมันดูไม่ค่อยกลมกล่อมน่ะครับ มันสลับกันระหว่างช่วงที่เฉยๆ เรื่อยๆ เอื่อยๆ กับช่วงที่มีความน่าสนใจ อย่างตอนที่หนังพูดถึงคลิปแปลกๆ ชวนขนลุกนั่นจริงๆ ก็เข้าท่านะ แต่สักพักหนังก็จะสลับด้วยฉากตัวละครคุยกันแบบเรื่อยๆ ไม่ได้น่าสนใจนัก หรือบางฉากที่ตัวละครทะเลาะกันมีเรื่องกัน มันก็เหมือนแบบมีเรื่องไปตามบทน่ะครับ แต่ภาพสถานการณ์และเรื่องราวมันไม่ได้ดูมีความตึงเครียดกดดันอะไรเลย

ว่าง่ายๆ คือบางฉากหนังก็ใช้ได้ แต่บางฉากนี่ดูไร้ความน่าสนใจ แล้วก็กลายเป็นว่าฉากแบบหลังนี่มีในปริมาณที่มากกว่าครับ หนังมันเลยดูลอยๆ ไม่หนักแน่น ทั้งที่อารมณ์ของหนังจริงๆ มันควรพาเราเข้าสู่โลกอันบิดเบี้ยวทีละน้อยๆ ก่อนจะดึงเราจมดิ่งไปกับมัน แต่นี่มันไม่ใช่น่ะครับ คือฉากเรื่องประหลาดดูหลอนๆ น่ะมี แต่อารมณ์มันไม่ได้ ยิ่งฉากสรุปตอนท้ายนี่ผมดูแล้วนิ่งมาก ทั้งที่จริงๆ มันควรจะพีค

บอกตรงๆ ว่าค่อนข้างเสียดายครับ เพราะหนังแบบนี้น่ะมีไม่บ่อย แล้วเราก็ดันชอบแนวนี้ด้วย เลยอยากดูและอยากให้มันออกมาอร่อย แต่กลายเป็นเหมือนคนทำทำออกมาไม่ถูกจุด และทำได้ไม่ถึง ทั้งที่ทิศทางน่ะได้ และองค์ประกอบ (ซึ่งก็น่าจะมาจากนิยาย) น่ะมันได้เลย

ถ้าให้เปรียบอารมณ์หลังดู มันเหมือนผมดื่มโค้กที่ถูกเปิดทิ้งไว้นอกตู้แบบข้ามวันน่ะครับ – คือน้ำมันก็สีดำนั่นแหละ หรือรสมันก็มีรสโค้กนั่นแหละ แต่มันชืดๆ จางๆ ไม่ชื่นใจ ไร้ความซ่า จนไม่รู้เหมือนกันว่าฉันจะดื่มไปทำไม

ดาวเดียวครับ

(4/10)