เรื่องนี้ผมถือว่าโอกว่าที่คิดครับ ตอนแรกก็ดูไปแบบไม่คาดหวังเพราะหนังของพี่ Cuba Gooding Jr. ระยะหลังๆ ก็เป็นหนังลงแผ่นอยู่แล้ว แม้พี่เขาจะแสดงได้ดีเสมอก็ตาม แต่ตัวหนังมักจะอยู่ในระดับธรรมดา ดังนั้นอย่างน้อยการที่เราไม่คาดหวังมันก็พอจะทำให้เราดูหนังได้เพลินขึ้น

แต่กับเรื่องนี้นี่ถือว่าเข้าท่าพอตัว คือมันอาจไม่ได้ดีเยี่ยมเด็ดดวงอะไรน่ะนะครับ แต่ถือว่าโอเคสำหรับหนังลงแผ่นแบบนี้

หนังมาแนวตามปมไขคดีฆาตกรรม โดย Gooding Jr. รับบท ลูอิส ฮิคส์ นักข่าวสืบสวนที่ตามรอยฆาตกรต่อเนื่องรายหนึ่ง (Neal McDonough) แต่ยิ่งตามก็ยิ่งเจอเงื่อนงำแปลกๆ หลายอย่าง และเงื่อนงำบางส่วนก็พาเขาไปพบกับเด็กชายกำพร้าอายุ 9 ขวบที่ชื่อเจมส์ (Austin Abrams) ซึ่งอาจมีความเกี่ยวข้องกับฆาตกรรายนี้ – รู้แค่นี้พอครับ ที่เหลือไปติดตามต่อเองจะดีที่สุด

หนังถือว่าโอเคสำหรับผมใน 2 ขยักครับ ขยักแรกคือการแสดงที่ไว้ใจได้เสมอของ Gooding Jr. ที่บอกได้ว่าไม่เสียชื่อความเป็นดาราระดับออสการ์ ไม่ว่าหนังจะเกรดไหนแต่พี่เขาแสดงเต็มที่เสมอ แล้วเรื่องนี้ยังได้ McDonough มาเสริมพลังอีกคน รายนี้ก็เล่นหนังดีเสมออีกเช่นกัน โดยเฉพาะบทร้ายๆ หรือจิตๆ นี่พี่เขาแม่นอยู่แล้วครับ

ช่วงครึ่งแรกนี่ผมเลยโอเค แม้การเล่าเรื่องอาจยังไม่ชวนติดตามแบบเต็มๆ หรือการทิ้งปมอาจไม่มีชั้นเชิงอะไรมาก แต่เพราะ 2 ดารานำแสดงได้ดี มันเลยชวนดูต่อครับ และตอนแรกผมก็คิดว่าจุดเข้าท่าของหนังจะมีแค่นี้ แต่ที่ไหนได้ครึ่งหลังครับ ครึ่งหลังมันยังมีอะไรรอเซอร์ไพรส์เราอยู่ คือตอนดูช่วงต้นนี่ก็เริ่มเอะใจแล้วล่ะ กับหลายๆ ปมที่หนังทิ้งไว้ แต่ใจก็คิดว่า “มันจะไปในแนวนั้นจริงหรือ?” ครั้นพอถึงตอนเฉลยนี่ผมเหวอเลยครับ คือหนังมันพาเราไปในทางนั้นจริงๆ และอันนี้แหละที่ทำให้ผมรู้สึกว่าหนังมันมีอะไร และมันคือขยัก 2 ที่ผมบอกนั่นเอง

ผมก็จะพยายามไม่สปอยล์น่ะนะครับ แต่ถ้าใครอยากรู้ก็อ่านในโซนสปอยล์แล้วกัน แต่บอกตรงนี้ก่อนว่า เจ้าปมตอนหลังนี่แหละที่ทำให้หนังมันดูเหนือกว่าหนังฆาตกรรมลงแผ่นทั่วๆ ไป

ขอสปอยล์หน่อยล่ะนะครับ ไม่อยากทราบอย่าอ่าน แต่ไม่แน่ว่าถ้าท่านได้อ่านแล้ว ท่านอาจอยากดูหนังเรื่องนี้มากขึ้นก็ได้

===============
==== สปอยล์ =====
===============

กลายเป็นว่าเจ้าฆาตกรนามว่า คีช นั้น มันมาจากอนาคตครับ และมันก็คือคนเดียวกับเด็ก 9 ขวบที่ชื่อเจมส์นั่นแหละ ประมาณว่าเด็กคนนี้ต้องเจอกับวิบากกรรมหลากหลายจนจิตใจบอบช้ำ แล้วตอนโตขึ้นนี่ก็ได้เข้ากองทัพด้วย เลยฝึกทั้งฝีมือและสมอง จนในที่สุดก็สามารถประดิษฐ์เครื่องย้อนเวลาได้ แล้วก็ใช้มันย้อนมา “ตัดแต่ง” อดีตของตนให้เป็นในแบบที่ตัวเองต้องการ

ยอมรับว่าเหวอครับ อย่างที่บอกว่าเริ่มเอะใจตั้งแต่กลางๆ เรื่อง แต่ผมก็ไม่คิดว่าหนังมันจะแหวกไปไซไฟ แต่พอถึงฉากที่ลูอิสและคีชเผชิญหน้ากันในห้องสอบปากคำ พอฟังจากการพูดของคีชแล้วก็ชักเอะใจมากขึ้น และพอถึงฉากที่คีชควักนาฬิกาออกมานี่คือเหวอแล้ว ประมาณว่า “นี่พี่เอาจริงหรือเนี่ย?” แล้วหนังก็พาเราโดดไปไซไฟเลยครับ

แล้วผมก็เหลือบไปดูชื่อคนเขียนบท เขามีนามว่า John Turman ซึ่งพอไปค้นเครดิตแล้วก็พอจะเข้าใจครับว่าทำไมหนังถึงออกมาแนวนี้ ก็เพราะเขาน่ะเคยร่วมเกลาบท Hulk ฉบับ Ang Lee มาก่อน ต่อด้วยร่วมเขียนบท Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer แล้วยังเขียนบท Ben 10: Alien Swarm อีก คือพี่เขามาสายไซไฟจริงๆ น่ะครับ

หนังเลยทำให้ผมเซอร์ไพรส์อยู่พอสมควร แล้วก็เลยทำให้ผมรู้สึกเชิงบวกกับหนัง คือในแง่ไอเดียนี่ถือว่าน่าสนใจครับ ผมรู้สึกสนุกตรงรายละเอียดที่เขาเขียนนี่แหละ แต่กระนั้นก็ต้องบอกว่าตัวบทเองก็อาจยังไม่เนียนนักครับ มันยังมีจุดโหว่จุดโหวงอยู่พอตัว โดยเฉพาะบทสรุปของเรื่องที่อาจทำให้คอหนังไซไฟแนวย้อนเวลารู้สึกแหม่งๆ บ้าง อย่างผมนี่ตอนแรกก็รู้สึกแหม่งครับ แต่ผมก็มาพยายามหันมาพิจารณาว่าพี่ Turman เขาวาดกฎการย้อนเวลาแบบไหน แล้วก็คิดตาม ก็เลยพอรับได้บ้าง

===============
===หมดสปอยล์===
===============

ที่เล่านี่คือแบ่งปันความรู้สึกระหว่างดูครับ แต่ไม่อยากให้คาดหวังนะ อันนี้ต้องขอย้ำอีกทีว่าไอเดียน่ะได้ แต่บทก็ยังไม่แน่นแบบเต็มๆ และในแง่การเล่าเรื่องแล้วก็ยังดีได้อีก อันนี้ก็เป็นความรับผิดชอบของผู้กำกับ Ernie Barbarash ที่คุมหนังพอได้ แต่ก็ยังดีได้อีกในหลายๆ จังหวะ ซึ่งหลายเรื่องของเขาก็จะประมาณนี้ครับ คือดูพอไหว แต่ก็ยังดีได้อีก ไม่ว่าจะเรื่อง Cube Zero, 6 Bullets, Pound of Flesh (2 เรื่องหลังนี้นำแสดงโดย Jean-Claude Van Damme) แล้วระยะหลังพี่เขาก็ไปทำหนังรอมคอมอย่าง Christmas Inheritance, A Royal Winter, Christmas in Rome, Too Close for Christmas และ I’m Glad It’s Christmas – ไปๆ มาๆ ผมก็ดูหนังที่เขาทำเยอะเหมือนกันนะนี่

สรุปนะครับ หนังเหมาะสำหรับแฟนๆ ของพี่ Cuba และพี่ Neal ครับ รวมถึงคนชอบหนังแนวไขปริศนาฆาตกรต่อเนื่อง ขอเพียงท่านไม่คาดหวังนะ ผมว่าท่านน่าจะโออยู่ อย่างผมนี่ถือว่าไม่เสียเวลาในการดู

สองดาวครับ

(6/10)