รู้ว่า Family Switch เป็นหนังแนวสลับร่างสร้างรัก แต่เพิ่งมารู้ว่ามันเป็นหนังคริสต์มาสด้วยก็ตอนดูนี่แหละครับ

พล็อตก็มาแนว Freaky Friday ว่าด้วยครอบครัววอล์คเกอร์ที่ประกอบด้วยคุณพ่อ (Ed Helms), คุณแม่ (Jennifer Garner), ลูกชาย (Brady Noon), ลูกสาว (Emma Myers), น้องตัวเล็ก และหมาน้อยอีกหนึ่งตัว ซึ่งก็ตามสูตรครับ ครอบครัวนี้มีเรื่องให้ทะเลาะกันบ่อยๆ แล้วในที่สุดก็เกิดเหตุประหลาดเมื่อพวกเขาสลับตัวกัน เลยเกิดเรื่องป่วนๆ วุ่นๆ ตามสูตรน่ะครับ

หนังเดาทางได้ไม่ยากครับ ว่าการสลับตัวกันรอบนี้ก็เหมือนฟ้าดินมาสอนให้พวกเขารู้จักหันหน้าเข้าหากัน จากเดิมที่มองแต่มุมของตัวเอง ก็จะได้เปิดใจหันมามองในมุมของอีกฝ่ายบ้าง โดยคุณพ่อก็สลับกับลูกชาย ส่วนคุณแม่ก็สลับกับลูกสาว จากเดิมที่ไม่เข้าใจกันก็จะได้เข้าใจกันผ่านประสบการณ์ประหลาดครั้งนี้นี่แหละ ซึ่งหนังก็ถือว่าทำจุดนี้ออกมาได้ไม่เลวครับ

หนังจับประเด็นมาเล่นได้ค่อนข้างโอเค ไม่ว่าจะการให้พ่อแม่ได้ลงมาสัมผัสกับชีวิตวัยรุ่นยุคใหม่ที่หลายอย่างก็ต่างจากที่คนรุ่นพ่อรุ่นแม่เคยเจอมา คำสอนเดิมๆ หรือวิถีเดิมๆ บางครั้งก็อาจใช้ไม่ได้แล้ว แต่ขณะเดียวกันก็ใช่ว่าทุกคำสอนของพ่อแม่จะไร้ค่าไปเสียทั้งหมด ที่ใช้ได้กับชีวิตวัยรุ่นปัจจุบันมันก็ยังมีอยู่ ดังนั้นหากพ่อแม่ไม่ฟังลูก และลูกก็ไม่ฟังพ่อแม่ มันก็คงเป็นเรื่องน่าเสียดายครับ – ของแบบนี้พ่อแม่และลูกก็ต้องค่อยๆ สื่อสารกันครับ

ส่วนคนรุ่นลูกก็อาจไม่เข้าใจบางส่วนของชีวิตพ่อแม่ พอได้สลับร่างก็ถึงได้รู้ได้เห็นว่าการทำงานของพ่อแม่นั้นก็มีรายละเอียดและเรื่องชวนให้เหนื่อยใจไม่น้อย นี่ยังไม่นับเรื่องสุขภาพอีกนะ อันนี้ใครรุ่นพ่อรุ่นแม่แล้วคงขำกับหลายๆ ช็อตครับ อย่างตอนที่ลูกชายซึ่งสลับกับร่างของพ่อนั้นตระหนักว่าร่างกายของคนรุ่นพ่อบางทีก็เปราะบาง อย่างฉากวิ่งนานๆ ไม่ไหวนั่นเชื่อว่าคนรุ่นใหญ่น่าจะฮาทั้งน้ำตาครับ เพราะมันเป็นการเอาเรื่องจริงมาพูดเล่นแท้ๆ

หรือประเด็นที่ลูกมารู้ในภายหลังว่าพ่อแม่ต้องเสียสละอะไรไปบ้างเพื่อสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัว อะไรเหล่านี้ก็น่าสนใจครับ และจริงๆ มันก็ซึ้งไม่น้อย เพียงแต่ว่าหนังค่อนข้างจะเทน้ำหนักการนำเสนอไปที่ความตลกโปกฮาเสียมากครับ ซึ่งก็ไม่แปลกใจเท่าไรเพราะหนังกำกับโดย McG (Charlie’s Angels 2 ภาค และ The Babysitter อีก 2 ภาค) ขานี้ค่อนข้างถนัดในการทำหนังออกมาหวือหวาดูเพลินอยู่แล้ว แต่ในแง่ความซึ้งจะไม่เน้นเท่าไร

ดูแล้วก็ตระหนักครับว่าพลังสำคัญที่ทำให้หนังดูได้เรื่อยๆ คือเหล่าดารานำที่แสดงกันได้พอเหมาะ ตอนเป็นตัวเองก็แบบหนึ่ง ตอนสลับร่างก็แบบหนึ่ง ซึ่งผมว่าพวกเขาแสดงได้ดีนะ รุ่นใหญ่อย่าง Helms และ Garner นั้นไว้ใจได้อยู่แล้ว Noon ก็แสดงได้ดี แต่รายที่ผมว่าเด่นจนน่าจับตาคือ Myers ครับ ตอนสวมวิญญาณเป็นคุณแม่นั้นถือว่าเธอทำได้ดีทีเดียว

โดยรวมถือเป็นหนังที่ดูเพลินดีครับ ได้ทั้งความบันเทิงและแง่คิดที่ชี้ชวนให้เราหันมาพิจารณาตรวจสอบชีพจรครอบครัวของเราเองว่ามันเป็นเช่นไร มีความเข้าอกเข้าใจกันดีไหม หรือต้องหาโอกาสในการพูดคุยและหันหน้าเข้าหากันให้มากกว่านี้ – ดูหนังแล้วอย่าลืมย้อนมามองดูตัวด้วยนะครับ เราจะได้ได้อะไรจากหนังมากกว่าเพียงความบันเทิง

สองดาวกว่าๆ ครับ

(6.5/10)