ผมเคยดู Book Club แล้วรอบนึงครับ ซึ่งผมชอบนะ คืออาจจะไม่ได้ถึงกับชอบมากๆ แต่หนังมันกำลังดีน่ะครับ เนื้อเรื่องอาจจะดูเบาๆ ไม่หนักมาก แต่ในแง่การแสดงแล้วถือว่ายอดเยี่ยมเพราะ 4 ดารานำนี่ล้วนเป็นระดับลายคราม แต่ละคนนี่ถ้าไม่ได้ออสการ์อย่างน้อยก็ต้องได้เข้าชิง เล่นเรื่องไหนลื่นไหลเรื่องนั้นอยู่แล้ว ไว้ใจได้เสมอ

หนังว่าด้วย 4 เพื่อนหญิงวัยดึกที่ชอบจับกลุ่มหาหนังสือมาอ่านกัน แล้วเล่มล่าสุดที่พวกเธอเลือกก็คือ Fifty Shades of Grey ครับ แน่นอนว่าตอนแรกพวกเธอบางคนก็รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง แต่พอได้อ่าน ได้แลกเปลี่ยนความคิดมุมมองกันแล้ว พวกเธอก็พบว่าหนังสือเล่มนี้มันช่วยปลุกอะไรบางอย่างในตัวพวกเธอ หรือไม่ก็ช่วยคืนชีพให้ชีวิตในบางแง่มุมของพวกเธอขึ้นมาได้

หนังออกแนวเบาๆ ผสมอารมณ์ขันแล้วก็โรแมนติกครับ ถือว่าหนัง Feel Good นะ เพราะดูแล้วรู้สึกแฮปปี้ดี แน่นอนว่าพลังสำคัญเลยของหนังคือ 4 ดาราที่มารับบทได้เหมาะกับคาแรคเตอร์ประจำของพวกเธออย่างยิ่ง Diane Keaton รับบทไดแอน คุณแม่ลูกสองที่สามีจากไปแล้ว แล้วเธอก็ต้องมานั่งตัดสินใจว่าจะอยู่ที่บ้านเดิมหรือย้ายไปอยู่กับลูกๆ ดี – รายนี้ก็ต้องบทแบบนี้ล่ะครับ หญิงที่ดูเรียบร้อย ชอบใช้ชีวิตในกรอบ ขี้อาย แล้วบางทีก็สับสนลังเล

Jane Fonda ก็รับบทสาวมั่นสายแกร่งชื่อวิเวียนครับ เธอใช้ชีวิตโลดโผนและเปลี่ยนผู้ชายเป็นว่าเล่น แต่แล้วเธอก็ได้เจอกับอาร์เธอร์ (Don Johnson) กิ๊กเก่าที่สนใจเธอและอยากจะใช้ชีวิตต่อจากนี้ไปกับเธอ ซึ่งก็แน่นอนอีกเหมือนกันว่าวิเวียนไม่คุ้นกับอะไรแบบนี้ นี่จึงเป็นแง่มุมใหม่ในชีวิตของเธอ

Candice Bergen รายนี้ก็มักจะแสดงบทหญิงแกร่งตำแหน่งสูงครับ เรื่องนี้เธอก็เป็นผู้พิพากษาชารอนที่แยกทางกับสามีของเธอ แล้วเขาก็ไปคบหาผู้หญิงที่อายุน้อยกว่า ซึ่งก็ทำให้เธอรู้สึกโหวงๆ อยู่เหมือนกัน ครั้นพอได้อ่าน Fifty Shades ก็เลยริลองอะไรใหม่ๆ อย่างการหาคู่เดทออนไลน์

Mary Steenburgen รับบทแครอล รายนี้ก็ถนัดนักล่ะครับกับบทสาวหวานที่เก็บอะไรบางอย่างไว้ในใจ ซึ่งในเรื่องเธอก็มีปมกับสามี (Craig T. Nelson) ที่นับวันก็ดูเหมือนจะห่างเหินจากเธอมากขึ้นเรื่อยๆ จนเธอเองอยากจะหาทางจุดไฟรักให้ลุกโชนขึ้นมา

หนังสนุกลื่นไหลได้ก็เพราะดาราระดับตัวแม่ทั้ง 4 คนนี้แหละครับ ดูได้เพลินๆ ยิ้มได้เรื่อยๆ ตอนจบก็พอเดาได้ว่าใครจะลงเอยแบบไหน เป็นหนังที่ตอบโจทย์ความบันเทิงสาย Feel Good ได้น่าพอใจ ในแง่สาระอาจไม่ได้ลึกล้ำลึกซึ้ง แต่ผมว่ามันเป็นประเด็นที่มีความหมายต่อชีวิตนะ เป็นการบอกเล่ามุมหนึ่งของชีวิตคนสูงอายุที่ต้องรับมือกับความเปลี่ยนแปลงทั้งทางร่างกายและจิตใจ ไหนจะสิ่งแวดล้อมและสังคมอีก เมื่อเราแก่เราก็ต้องปรับตัวไปตามโลกที่รูปโฉมย่อมไม่เหมือนเมื่อตอนเราอายุ 20 อยู่แล้ว ถ้าเราปรับตัวได้ เตรียมใจได้ เราก็จะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างราบรื่น แต่หากเรายังยึดติดอยู่กับวันเก่าๆ พร่ำเพ้อแต่ร่างกายที่เคยสมบูรณ์ฟิตปั๋ง ดัชนีความสุขของเราก็อาจลดลงไป

ปมของแต่ละคนก็สอนใจเราได้ดีครับ ไม่ว่าจะเรื่องการรู้จักไขว้คว้าหาโอกาส โดยเฉพาะอย่างยิ่งโอกาสแบบที่ไม่ค่อยได้ผ่านมาบ่อยๆ, การรู้จักหันมามองตนเองอย่างที่เราเป็น และทำความเข้าใจมันให้ดี – เพราะบางคนหมายจะเข้าใจคนทั้งโลก แต่กลับโบกมือขอผ่านการเข้าใจตนเองตลอดศก การทำแบบนั้นเราอาจพลาดโอกาสในการแก้จุดบอดบางประการในตัวเรา อันจะส่งผลให้ชีวิตเราต้องเจอปัญหาเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วก็มาพร่ำบ่นอยู่นั่นว่า “ทำไมฉันต้องเจอเรื่องแบบนี้ด้วย?”

หรือการก้าวข้ามความเจ็บปวดในวันเก่าๆ ทำใจยอมรับกับสิ่งที่สูญเสียไป แล้วเชิดหน้าก้าวไปยังทิศทางใหม่ของชีวิต แน่นอนครับว่ามันไม่ใช่ของง่าย ใครไม่เจอกับตัวย่อมไม่ทราบ แต่การจะปล่อยให้ตนเองต้องจมอยู่กับอดีตที่แก้ไขไม่ได้ มันก็เป็นสภาวะที่น่าสงสารอยู่นะครับ – สงสารตัวเราเองนี่แหละ

เรื่องชีวิตคู่ก็เหมือนกันครับ การเปิดใจ สื่อสายใย สานสัมพันธ์กันเป็นอะไรที่ช่วยให้ชีวิตคู่ดำเนินไปอย่างสวยงาม และหากคู่ไหนขาดพร่องในเรื่องนี้ก็มักจะมีปัญหาตามมาเคาะถึงประตูบ้านอยู่ร่ำไป – หันหน้าเข้าหากันแล้วคุยเถอะครับ ดีกว่าตั้งแง่ตั้งป้อมใส่กัน

เป็นงานกำกับครั้งแรกของ Bill Holderman ครับ ก่อนหน้านี้เขามักจะเป็นโปรดิวเซอร์มากกว่า หนังอย่าง The Conspirator, The Company You Keep และ A Walk in the Woods ก็ได้เข้านี่แหละโปรดิวซ์ให้ สำหรับเรื่องนี้ว่าตามจริงความดีความชอบส่วนใหญ่ต้องขอยกให้ 4 ดารานำครับ พวกเธอคือพลังสำคัญของหนังจริงๆ ในขณะที่รสมือของผู้กำกับอาจจะยังไม่เด่นสักเท่าไร

และผมดีใจที่หนังประสบความสำเร็จครับ ลงทุนไป $10 ล้าน ได้คืนมา $104 ล้านจากทั่วโลก จนต้องมีการทำภาคต่อตามออกมา

สรุปว่าถ้าอยากดูหนังที่มีดาราดีๆ มาแสดงฝีมือกันแบบชิลๆ เนื้อหาไม่หนักหนา แต่ก็มีสาระให้เก็บกลับไปคิด เรื่องนี้ถือว่าน่าสนใจครับ

สองดาวบวกๆ ครับ

(6.5/10)