รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

โจโฉ (2012) The Assassins

1392349325

การดู โจโฉ ฉบับนี้ให้อารมณ์เหมือนตอนดู ขงจื้อ (ที่เผอิญแสดงโดยโจวเหวินฟะ เหมือนกัน)

ที่ว่าเหมือนก็เพราะหนังดูลงทุน ฉากถือว่าน่าสนใจในระดับหนึ่ง มีสถานการณ์ชวนให้ติดตามเป็นระยะ แต่เมื่อสรุปสะระตะแล้ว หนังก็ยังดีได้อีกในหลายด้านน่ะครับ

เรื่องราวในหนังคือการจับเอาชีวิตบั้นปลายของโจโฉมาบอกเล่า โดยเริ่มที่เหตุการณ์การเสียชีวิตของกวนอูซึ่งผู้อ่านสามก๊กย่อมทราบดีว่าโจโฉนั้นนับถือกวนอูอย่างยิ่ง แม้จะยืนอยู่คนละฝั่งก็ตาม

โดยส่วนตัวผมว่าหนังจับจุดมาเริ่มได้ไม่เลวครับ อย่างที่บอกว่านี่คือเรื่องราวในช่วงบั้นปลายของโจโฉผู้ยอมทรยศคนทั้งโลก แต่มิยอมให้โลกทรยศตน ดังนั้นการเริ่มต้นด้วยจุดจบของฝ่ายตรงข้ามที่ห่ำหั่นและมีบุญคุณความแค้นต่อกันมานานอย่างกวนอู ก็ทำให้โจโฉเองเกิดคำถามบางอย่างขึ้นในใจ เกิดทบทวนสิ่งที่ตนเคยทำไปในอดีต และที่ออกจะชอบมากหน่อยคือการที่โจโฉขุดเรื่องลิโป้ขึ้นมาทบทวน อันนี้ยิ่งทำให้เราเข้าใจถึงความรู้สึกโดดเดี่ยว อ้างว้างลึกๆ ในตัวโจโฉผู้นี้

หากมองเผินๆ เราอาจรู้สึกว่าโจโฉคือคนโหดเหี้ยมและบ้าอำนาจ แต่เมื่ออ่านเรื่องสามก๊กพร้อมแง่มุมต่างๆ ประกอบกันก็จะพบว่าโจโฉก็เป็นคนๆ หนึ่งน่ะครับ เขามีด้านดีที่น่าหยิบมาศึกษาเรียนรู้ แล้วก็มีด้านมืด ด้านโหดร้าย (หรือบางคนอาจนิยามว่ามันคือ “ความเด็ดขาด”) ซึ่งจุดที่หลายคนพยายามวิเคราะห์วิพากษ์ก็คือโจโฉทำทั้งหมดไปด้วยเหตุใด ไม่ว่าจะการพยายามรับมือเอาชนะทุกก๊ก การกุมอำนาจฮ่องเต้ไว้ในมือจนคนทั้งราชสำนักพากันหวั่นผวา แต่แม้จะก่อการรุนแรงหรือแสดงอำนาจแค่ไหน โจโฉกลับไม่ยึดอำนาจแล้วขึ้นครองราชย์ด้วยตนเอง

มันนำมาสู่คำถามว่าจริงๆ แล้วโจโฉบ้าอำนาจแค่นั้นหรือ? ถ้าบ้าอำนาจแล้วทำไมไม่ขึ้นครองบัลลังก์? หรือแท้จริงแล้วโจโฉคิดว่าตนกำลังทำเพื่อบ้านเมือง ทำเพื่อราษฎร เพียงแต่วิธีที่ใช้มันรุนแรงมากเกินกว่าปกติทั่วไป จนคนพากันจับจ้องที่มือเปื้อนเลือดของเขา มากกว่าจะพิจารณาสิ่งที่สองมือและหนึ่งสมองของเขาคิดวางแผนและกระทำลงไป

โจโฉเป็นใคร?… โจโฉเองตอบคำถามนี้ได้หรือไม่?

หนังเรื่องนี้ก็พยายามสรุปเรื่องราวของโจโฉ ซึ่งลึกๆ แล้วก็ดูมีกลิ่นโครงเรื่องคล้าย Hero ที่เป็นเรื่องว่าด้วยการลอบสังหารจิ๋นซีฮ่องเต้ แต่เรื่องนั้นผมชอบมากกว่าครับ มันครบเครื่องกว่าทั้งภาพ แอ็กชัน และแง่คิดปรัชญา ส่วน โจโฉ ฉบับนี้แม้จะมีอะไรหลายอย่างน่าสนใจ แต่การนำเสนอยังเนิ่นช้าเกินไป ประเด็นที่ใช้ขับเคลื่อนจริงๆ ก็มีพลัง แต่หนังไม่ค่อยดึงพลังเหล่านั้นมาใช้ และปมหลายอย่างที่เกิดขึ้นหนังสามารถขมวดให้เข้มข้นได้มากกว่านี้ แต่ก็อย่างที่บอกน่ะครับ หนังเนิ่นช้าเกินไป

ระหว่างดูหนังเรื่องนี้ภรรยาของผมถามว่า “โจโฉเป็นคนไม่ดีใช่ไหม?” ผมก็เงียบไป เพราะตอบไม่ได้ โจโฉไม่ใช่ทั้งดีและไม่ดี หรืออาจเป็นทั้งดีและไม่ดี อยู่ที่นิยามคน อยู่ที่การมอง อยู่ที่การรับรู้ที่เรามีต่อตัวโจโฉนั้น… โจโฉคือคนๆ หนึ่งครับ

การแสดงของโจวเหวินฟะถือว่าน่าพอใจครับ มือชั้นนี้แล้ว ตอนป๋าแกแสดงอำนาจในวังจนเหล่าขุนนางสั่นงกๆ ไปทั้งท้องพระโรงนี่ก็ได้ใจแล้วครับ ในขณะที่หลิวอี้เฟยก็ถือว่าแสดงพอเหมาะตามที่บทอำนวย แต่ก็ยังไม่ใช่บทที่โดนจริงๆ จังๆ สักเท่าไร แต่รายที่ได้ใจมากจริงๆ ต้องยกให้ซูโหย่วเผิงครับ เล่นเป็นฮ่องเต้ได้แพรวพราวมากๆ เอาแค่ฉากแรกก็ตีบทได้เยี่ยมแล้ว

ก็ขอให้ดูแบบไม่คาดหวังครับ โดยส่วนตัวแล้วหนังเข้าท่ากว่า ขงจื้อ อยู่หน่อย แต่หลายอย่างก็ครือๆ กันครับ การเดินเรื่องช้าเกินไป ปมไม่เร่งเร้า แนวคิดแง่คิดหรือสาระยังเยอะได้อีก แต่กับเรื่องนี้จะโอเคขึ้นหน่อย เพราะอย่างน้อยคำพูดในฉากสรุปของโจโฉก็กระตุ้นให้เรามองตัวละครนี้ในอีกด้านหนึ่ง

เพราะคนมีหลายด้านครับ แต่มันไม่ถือว่า “หลายด้านเกินไป” ตราบใดที่เราเปิดใจที่จะเข้าใจคน

และบางครั้งการเข้าใจมิติที่หลากหลายของคนอื่น ก็คือการสำรวจมิติที่หลากหลายไม่ยิ่งหย่อนกว่ากันของตัวเราเอง

สองดาวครับ

Star21

(6/10)