รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Copycat (1995) ก๊อปปี้แคท ลอกสูตรฆ่า

copycat-movie-poster-1995-1020233005

ฆาตกรต่อเนื่องนั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อยในฝั่งตะวันตกนะครับ ทำให้หนังเกี่ยวกับฆาตกรต่อเนื่องนั้นมีมาตลอดและค่อนข้างขายดี บางเรื่องแม้รายได้จะไม่สวย แต่ตลาดวีดีโอก็รองรับอยู่แล้ว นี่จึงเป็นคำตอบว่าทำไมหนังแนวนี้มันไหลมาเทมาจัง มีค่อนข้างบ่อย ก็เพราะฝรั่งเขาเจอกันเยอะน่ะแหละครับ

สำหรับ Copycat ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งนะฮะ กับการนำเสนอความร้ายกาจ โหดโรคจิตของฆาตกรต่อเนื่อง เรื่องราวการตามล่าฆาตกรโรคจิตจอมโหดอำมหิต โดยมีเอ็มเจ โมนาฮาน (Holly Hunter) กับรูเบน ก็อท์ซ (Dermot Mulroney) คู่หูตำรวจคอยตามคดีนี้อยู่ แต่ยิ่งตามก็ยิ่งตันครับ วี่แววจะเจอมันน้อยเหลือเกิน เข้าข่ายจะมืดแปดด้านอยู่แล้ว

จนกระทั่งเฮเลน ฮัดสัน (Sigourney Weaver) ผู้เชี่ยวชาญด้านฆาตกรโรคจิตได้ยื่นมือเข้าช่วยตามล่าฆาตกรรายนี้ แต่การทำเช่นนั้นก็นำพาเธอไปสู่บ่วงเกมมรณะที่มีเป้าหมายคือ ชีวิตของเธอ จนได้

ครับ แนวทางของเรื่องท่านก็น่าจะเดาได้นะ ฆาตกรไล่ฆ่าคน จนต้องมีตำรวจมาหาทางยับยั้ง แต่เนื่องด้วยว่าฆาตกรมันจะเป็นใครก็ได้นี่ครับ การจะไปหาหลักฐานตามสืบก็ใช่ว่าจะเจอได้ง่ายๆ ซะเมื่อไหร่ ซึ่งหากมาดูแนวทางของหนังแนวนี้ดีๆ มันก็จะเปิดมาแบบนี้แหละครับ เปิดมาให้มืดแปดด้าน แล้วก็จะมีตัวเอกซักตัวมาคอยคลายปม แล้วก็หาตัวฆาตกร แต่ก็นั่นแหละครับ ฆาตกรมันก็ต้องรู้แล้วไปๆ มาๆ มันก็เลยมาล่าตัวเอกซะเลย

แม้แนวจะไม่ใหม่ แต่จุดที่น่าสนใจอยู่ที่บทเฮเลน ฮัดสันของ Sigourney Weaver นะครับ เพราะปมเธอนี่ทำให้หนังเด่นขึ้นมาก นั่นคือหนังกำหนดให้เธอเคยเจอกับฆาตกรร้ายมาไล่ล่าถึงบ้านมาแล้ว เจ้าฆาตกรที่ว่าก็คือดาริล ลี คอลลั่ม (Harry Connick Jr.) ที่ตามมาวางแผนฆ่าเธอถึงบ้านเมื่อหลายปีก่อน แต่เธอก็โชคดีรอดมาได้

ถึงกระนั้นตัวเธอเองก็ตกใจกับเหตุการณ์นั้นอย่างมาก มากจนเกิดเป็นอาการทางจิต agoraphobia ทำให้ไม่สามารถก้าวออกนอกห้องของตัวเองได้ ประมาณว่ากลัวนั่นแหละครับ แต่จะมากกว่ากลัวหน่อย เพราะพอเธอก้าวออกพ้นประตูล่ะเป็นอันเดินไม่ได้ทันที

ผมว่าปมนี้ช่วยให้หนังสนุกขึ้นพอควรล่ะครับ และเป็นเพราะการแสดงเยี่ยมๆ ของเจ๊ Sigourney ด้วย ขานี้เล่นอะไรล่ะสบายหายห่วง ยิ่งบทผู้หญิงกดดันล่ะต้องยกให้เลยครับ เธอแสดงได้ดีจริงๆ ยิ่งเวลาตื่นกลัวไม่กล้าออกไปไหนล่ะสีหน้าแววตามันไปนะครับ ซีดเข้าท่าเลยล่ะ แล้วช่วงท้ายก็มีอะไรให้ลุ้นหน่อย ซึ่งคนดูมาลุ้นเพิ่มเพราะการแสดงของเจ๊แกนี่แหละ

นั่นคือจุดเด่นของหนังครับ และอาจจะเป็นจุดเด่นจั๋งหนับอันเดียวก็ได้ เพราะอันอื่นๆ กลับออกมาธรรมดา อย่างสถานการณ์การไล่ล่าฆาตกรมันก็เรื่อยๆ เรียบๆ น่ะครับ จะมาสนุกหน่อยก็ปาไปช่วงท้ายเลยนั่นแหละ

ดาราก็เหมือนกันครับ เจ๊ Sigourney ผมเด่นเอาเรื่องอยู่คนเดียว ในขณะที่สองดาราที่มาเล่นเป็นตำรวจกลับถูกกลืนไปซะเยอะ จริงๆ ผมก็แปลกใจล่ะครับ เพราะคนที่รับบทเอ็มเจ ตำรวจหญิงเหล็กก็คือ Holly Hunter รายนี้ก็ใช่ย่อยนะครับ ดาราหญิงเก่งอีกคนของวงการ ตอนโผล่เดี่ยวๆ ในเรื่องก็โอเคล่ะครับ แต่พอมาเข้าคู่กับเจ๊ Sigourney ของผมทีไรล่ะเธอจะโดนกลืนทุกที จะบอกว่าบารมีแพ้ก็ไม่น่าใช่ เพราะดูจากเรื่องอื่นสองคนนี้นี่เล่นดีเลยล่ะครับ ผมยังเคยคิดเลยว่าถ้ามาเจอกันคงกินกันไม่ลง แต่ที่ไหนได้เจ๊ Holly โดนเจ๊ Sigourney สวาปามเข้าไปจังๆ เลยล่ะ

ถ้าลองมาคิด ส่วนหนึ่งคงเพราะบทล่ะครับ จริงๆ ตามหลักแล้วตำรวจที่มาขอให้เฮเลนช่วยน่าจะเป็นผู้ชายมากกว่า อย่างน้อยผมว่าความเด่นมันจะแบ่งกันพอดีกว่าเยอะน่ะครับ ซึ่งแรกเริ่มก็ได้ข่าวว่าบทเอ็มเจนี่จะเป็นผู้ชาย แล้วก็จะให้มีเรื่องรักๆ ใคร่ๆ กับเฮเลนด้วย แต่ไม่รู้อีท่าไหน สคริปต์ก็ถูกเปลี่ยนให้ตัวเอกเป็นผู้หญิงแทน ซึ่งก็อย่างที่บอกละครับ ความเด่นความอะไรดูเหมือนจะไปตกอยู่ที่เฮเลนซะหมด เพราะเธอช่วยคลายปม ช่วยอะไรตลอด

ที่ผมบอกว่าถ้าตัวเอกเป็นผู้ชายไปเลยแล้วมันจะเข้าท่ากว่านี้เพราะมันได้แบ่งหน้าที่แบ่งความสนใจของคนดูได้พอเหมาะไงครับ อย่างเจ๊เฮเลนเป็นผู้หญิงก็หาข้อมูลช่วยไป ส่วนพระเอกกฌไปจัดการลุยภาคสนาม มันก็ไปกันได้ แล้วจะได้มีเรื่องโรแมนติกเกิดด้วย แต่นี่พอตัวเอ็มเจเป็นผู้หญิง อารมณ์มันเลยแหม่งๆ ครับ หน้าที่ไม่สมดุล อีกอย่างคือบทของเอ็มเจนั้น ผมว่าสีสันน้อยไปด้วยล่ะครับ ความน่าสนใจเลยน้อยลงไป ดังนั้นการที่บทเอ็มเจออกจะอ่อนนั้นจะไปโทษเจ๊ Holly ก็ไม่ถูกนักครับ คงต้องบอกคนเขียนบทน่ะแหละ เพราะเจ๊แกมีฝีมือ แต่บทมันคงจำกัดไม่ค่อยให้ไปไหนซักเท่าไหร่

ไปๆ มาๆ บทรูเบน ตำรวจคู่หูของเอ็มเจยังจะน่าสนซะกว่า เพราะแกมาสไตล์เพื่อนพระเอกตำรวจขนานแท้ครับ มาพร้อมอารมณ์ขัน คอยช่วยตัวเอก ซึ่ง Dermot Mulroney ก็รับบทนี้ไปได้อย่างสบายๆ ครับ ผมว่าตอนดูจบคนดูอาจจะจดจำพี่แกได้มากกว่าบทเอ็มเจซะอีก

ส่วนฆาตกรโรคจิตรายที่เล่นงานเฮเลนจนไม่กล้าก้าวออกจากบ้านอย่าง ดาริล แม้จะออกมาน้อยแต่ใช้ได้เลยครับ Harry Connick Jr. สวมวิญญาณไอ้โรคจิตได้ดี ในขณะที่วายร้ายอีกคนก็แสดงได้ดีครับ หน้าตาซื่อๆ อ่อนๆ แต่ร้ายสุดขั้ว ถือว่าทำได้ไม่เลวเลยล่ะ

สรุปว่าโดยรวมๆ หนังมันก็โอเคน่ะแหละครับ สำหรับคนที่ชอบแนวฆาตกรโรคจิตน่ะนะ แต่ในส่วนการสืบสวนอาจจะไม่ค่อยออกรสเท่าไหร่ ความสนุกมันมาอยู่ที่การปรากฎตัวของเฮเลนมากกว่า แล้วก็อาการกลัวออกข้างนอกของเธอ ก็ไม่ค่อยแปลกใตนักล่ะครับ เพราะผู้กำกับ Jon Amiel แกก็ทำหนังออกมาประมาณนี้แหละ พอกรุบกรับ แต่ไม่ถึงกับกรอบอร่อย ยังขาดลูกเล่นน่ะครับว่าตามจริง เพราะผมว่าหนังรอดมาได้เพราะดาราดี โดยเฉพาะเจ๊ Sigourney นี่คงต้องปรบมือชม แต่เรื่องบทเรื่องความน่าติดตามยังแค่ระดับหนึ่งเท่านั้นล่ะครับ ส่วนความโรคจิตนี่คงต้องบอกว่าไม่มากนะ ถ้าท่านหวังจะดูแบบ Se7en ล่ะใจเย็นไว้เลยครับ มันไม่โหดไม่แรงขนาดนั้น ผมว่าฉากบางฉากยังสะอาดไปเลยด้วยซ้ำนะ

อีกส่วนหนึ่งที่ดีก็คือดนตรีของ Christopher Young นะครับ ขานี้เมื่อก่อนฝีมือดีใช้ได้ ยิ่งทำหนังแนวสยองๆ ล่ะไว้ใจได้อย่างยิ่งครับ เช่น Hellraiser ไง

ก็ไม่เลวครับ สนุกใช้ได้ แต่ไม่แปลกใหม่อะไรนัก คอหนังแนวฆาตกรต่อเนื่องน่าลองเลยล่ะครับ พอแก้ขัดได้ แต่ถ้าอยากดูของเด็ดกว่านี้ขอแนะนำ Se7en หรือไม่ก็ The Silence of The Lambs นะครับผม ถึงใจกว่ากันมาก

สองดาวกว่าๆ ครับ

Star21

(6.5/10)

32806_front

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.