มาครับ มาต่อกันให้จบ หลังจากภาคแรกหนังทิ้งเชื้อไว้ให้เราตามมาดูต่อในภาคนี้ แต่แทนที่เราจะได้ดูภาคต่อแบบเต็มตัว หนังหลับมีการเล่าย้อนไปเหตุการณ์ก่อนหน้าในชั่วโมงแรก ก่อนที่ครึ่งชั่วโมงหลังหนังจะมาสานต่อเรื่องที่ค้างไว้ให้จบ
มาครับ มาต่อกันให้จบ หลังจากภาคแรกหนังทิ้งเชื้อไว้ให้เราตามมาดูต่อในภาคนี้ แต่แทนที่เราจะได้ดูภาคต่อแบบเต็มตัว หนังหลับมีการเล่าย้อนไปเหตุการณ์ก่อนหน้าในชั่วโมงแรก ก่อนที่ครึ่งชั่วโมงหลังหนังจะมาสานต่อเรื่องที่ค้างไว้ให้จบ
ที่ดูหนังเรื่องนี้ก็เพราะเห็นหน้า หลิวเจียฮุย (Liu Chia Hui) บวกด้วยฝานเส้าหวง (Fan Siu Wong) ก็เลยมองว่าหนังคงมาในแนวกังฟูผสมปราบผี ซึ่งมันก็ใช่น่ะครับ แต่ว่า…
เรื่องราวของ หวงฉีอิง (ฝานเส้าหวง, Fan Siu Wong) ในวัยหนุ่มครับ ซึ่งเขาผู้นี้ก็คือบิดาของหวงเฟยหงนั่นเอง
ศาสตราจารย์ถังหยุนหลง (จ้าวเหวินจั๋ว, Vincent Zhao) กับลูกสาวที่ชื่อว่า ถังหนิง (สวีเจียว, Xu Jiao) ได้เดินทางมายังเขาบู๊ตึ๊งเพื่อร่วมงานประลองที่ 500 ปีจะมีครั้ง แต่หยุนหลงก็ยังมีเป้าหมายอื่นครับ คือมาตามหาสมบัติในตำนาน 7 ชิ้น ด้วยความหวังว่ามันจะสามารถช่วยถังหนิงให้หายจากโรคประหลาด แต่ก็แน่นอนว่ากว่าเขาจะหามันเจอ ก็ต้องพบกับอุปสรรคสารพัดตามสูตรนั่นแหละ
นี่คือหนังที่รีเมคจาก Cellular ครับ ซึ่งก่อนดูผมก็เผื่อใจไว้ก่อนแล้ว เพราะปกติหนังรีเมคมักทำได้ไม่สนุกเท่าของต้นฉบับ แต่ที่ไหนได้กับเรื่องนี้นี่ บอกได้เลยครับว่า “อูยยยย… อย่างมันส์!”
เหลียงคุน (ฝานเส้าหวง, Fan Siu Wong) ตั้งใจฝึกวิชาที่วัดเส้าหลินเพื่อเอามาใช้ปกป้องคนที่รัก แต่เมื่ออันธพาลอย่างหูต้าไห่ (Edward Chui) ข่มเหงกันเกินไปเหลียงคุนเลยทนไม่ได้ และออกโรงจัดการกับมันแบบขั้นเด็ดขาด
หลังจากฟินไปกับยอดซีรี่ส์อังกฤษอย่าง Doctor Who แล้ว ผมก็เกิดอยากปลุกยอดหนังจีนชุดในดวงใจขึ้นมาดูอีกสักรอบ และเรื่องนั้นก็หนีไม่พ้น 8 เทพปี 1997 ที่มันส์โคตร สนุกโคตร น่าติดตามโคตร แม้จะมีช่วงยืดบ้างในบางจังหวะ และ Effect บางประการก็อาจจะไม่เนียนเต็มร้อยเท่าหนังยุคใหม่ แต่ด้วยความลื่นความมันส์ทำให้ผมลืมจุดอ่อนไปได้ ^^
เรื่องนี้ในแง่เนื้อหาอาจจะไม่ได้มีอะไรมากนะครับ แต่หากใครเป็นคนชอบหนังบู๊ ชอบหนัง Martial arts ที่มีตัวละครมาออกหมัดซัดมวยกันมันส์ๆ ล่ะก็ ขอแนะนำให้ดูเรื่องนี้เลยครับ
นี่คือยิปมันภาคเดอะ บีกินนิ่งครับ อำนวยการสร้างโดย Kwok Lam Sin หนึ่งในผู้อำนวยการสร้าง Ip Man ภาคแรก (ฉบับ Donnie Yen) แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ได้ถือว่าเป็นภาคแยกอย่างเป็นทางการ เพราะทีมงานคนอื่นๆ ที่ทำเรื่องนี้เป็นคนละชุดกับฉบับ Donnie Yen ครับ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกหากองค์ประกอบหลายๆ อย่าง รวมถึงสไตล์บางอย่างจะแตกต่างออกไป
ตอนแรกผมนึกว่า พยัคฆ์ตะลุยพยัคฆ์ หรือ Flying Swords of Dragon Gate เป็นการรีเมค คัมภีร์แดนพยัคฆ์ (Dragon Inn) แต่ไปๆ มาๆ มันเป็นภาคต่อครับ