ปอปอ (เหมียวเข่อซิ่ว, Nora Miao) สาวน้อยที่เข้าเมืองเซี่ยงไฮ้มาตามหาพ่อ แล้วเธอก็ได้เจอกับ เฮยเป้า (จงหัว, Tsung Hua) เพื่อนในวัยเยาว์ที่ตอนนี้ทำงานให้ท่านรอง (เว่ยหง, Wei Hung) ซึ่งเป็นผู้ทรงอิทธิพลที่หมายจะรวบอำนาจทั้งหมดมาไว้ที่ตนเอง แล้วก็คิดจะใช้เฮยเป้าเป็นเครื่องมือ แต่สิ่งที่ท่านรองไม่ทันคาดคิดก็คือเฮยเป้าเองก็มีแผนอยู่ในหัวเหมือนกัน
ดัดแปลงจากงานของโกวเล้งครับ แล้วก็กำกับโดย ฉู่หยวน (Chor Yuen) มือเก๋าเก่าแก่ของ Shaw Brothers และต้องบอกก่อนว่าชื่อตัวละครที่ผมลงในรีวิวนี้อ้างอิงตามฉบับพากย์ไทยที่ผมได้ดูครับ ดังนั้นถ้ามันจึงอาจไม่ตรงกับฉบับนิยายแปล แต่ท่านก็น่าจะพอเดาได้แหละครับว่าใครเป็นใคร
นักบวชซูหรูซือ (Tang Ching) ได้ตีดาบเชือดกวางขึ้น อัยเป็นดาบวิเศษที่คนทั้งยุทธภพหมายจะครอบครอง แต่กล่าวกันว่ามีเพียง 2 ยอดฝีมือเท่านั้นที่คู่ควร คนแรกคือ เหลียนเฉินปี (หลิวหย่ง, Tony Liu) แห่งหมู่บ้านไหมทอง และอีกคนคืออาเซียว (ตี้หลุง, Ti Lung) คนพเนจรแห่งยุทธภพ
เรื่องนี้ก็มีหลายนามกรไทยครับ ชื่อดั้งเดิมสมัยออกฉายนั้นคือ ฤทธิ์มีดสั้น ลี้กิมฮวง ครั้นมายุคหลังชื่อก็มาเป็น ฤทธิ์มีดสั้น ลี้คิมฮวง ภาค 2 เพราะหนังเป็นตอนต่อจาก ศึกยุทธจักรหงส์บิน (The Sentimental Swordsman – 1977)
ศึกยุทธจักรหงส์บิน ก็คือ ฤทธิ์มีดสั้น ลี้คิมฮวง ครับ ได้ตี้หลุงมารับบทลี้คิมฮวง แล้วก็ได้เอ๋อตงเซินมาเป็นอาฮุย
ศึกล้างเจ้ายุทธจักร หรือ Death Duel ดัดแปลงจากนิยายเรื่อง “ซาเสียวเอี้ย” ของมังกรโบราณโก้วเล้งครับ เปิดเรื่องมาหนังก็แนะนำให้เรารู้จักกับเยี่ยสือซัน (หลิงหยุน, Yun Ling) หรืออี้จับซา มือกระบี่ที่ท้าประลองกับจอมยุทธทั่วหล้า แต่ยังมีอีกหนึ่งจอมยุทธที่ได้ชื่อว่าเป็นยอดฝีมือระดับไร้เทียมทานนั่นคือคุณชายสาม เซี่ยเสี่ยวฟง (เอ๋อตงเซิน, Tung-Shing Yee) แห่งสำนักกระบี่เทวะ
ถือเป็นชอลิ้วเฮียงตอนที่ 8 อันเป็นตอนสุดท้ายที่โก้วเล้งได้ประพันธ์ไว้ และเป็นตอนที่คนส่วนใหญ่เอ่ยเป็นเสียงเดียวว่า “ไม่สนุก ไม่ชอบ และไม่ต้องอ่านก็ได้”
นี่คือตำนานบทที่ 7 ของชอลิ้วเฮียงครับ โดยโก้วเล้งเขียนห่างจากตอนที่แล้ว (ดวงชะตาดอกท้อ) ถึง 5 ปี
การผจญภัยเล่มที่ 6 ของชอลิ้วเฮียง ที่ครั้งนี้ดวงชะตาของเขาต้องมาพบพานกับคำว่า “ความรัก” แบบเป็นเรื่องเป็นราว
แล้วก็มาถึงเล่มที่ 5 ของตำนานชอลิ้วเฮียง อันเป็นตอนที่ยาวที่สุดในบรรดาเรื่องราวของพี่ชอทั้ง 8 ตอน
หมื่นทิพ's Review 