Tag: Clive Owen

Gemini Man (2019) เจมิไน แมน

ว่าตามจริงคือรู้สึกเป็นห่วงหนังเรื่องนี้ตั้งแต่ก่อนออกฉายแล้วครับ ห่วงว่าจะไปได้ไกลแค่ไหนบน Box Office เพราะจุดที่หนังพยายามขายอย่าง CG Will Smith วัยหนุ่มนั้นมันไม่ใช่ของใหม่อะไรแล้ว และหนังประเภท “ตัวเองไล่ล่าตัวเอง” ก็เคยมีคนทำออกมาแล้ว (เช่น Looper – ซึ่งที่ทำได้ดีซะด้วย) ก็เลยออกแนวห่วงครับว่าหนังจะได้ทุนคืนไหม (เพราะลงทุนไปเกือบ $140 ล้าน)

The International (2009) ฝ่าองค์กรนรกข้ามโลก

The International เป็นหนังสืบสวนปนระทึกที่ทำออกมาเข้าท่าทีเดียวครับ เพียงแต่มันอาจไม่สดไม่ใหม่ ตัวหนังเลยไม่ดังเท่าที่ควร และทำเงินพลาดเป้าไปหลายอยู่ (ลงทุน $50 ล้าน ได้คืนมาจากทั่วโลก $60 ล้าน เรียกว่ายังติดตัวแดงอยู่พอสมควร)

Duplicity (2009) สายลับคู่พิฆาต หักเหลี่ยมจารกรรม

แอบคาดหวังลึกๆ ว่า Duplicity จะมาในสไตล์หนังสายลับแฝงเสน่ห์แบบ Mr. & Mrs.Smith ที่ใช้บารมีพระนางมาสร้างความสนุก แล้วก็หยอดเนื้อเรื่องให้มันเพลินๆ ซะหน่อย มีอารมณ์ขัน โรแมนติก และระทึกผสมอย่างละนิด ถ้ามีการปรุงรสดีๆ มันก็น่าจะโอเคอยู่

Last Knights (2015) ล่าล้างทรชน

พอมาลองนึกๆ ดูแล้ว ผมว่าผมจำ Clive Owen ได้แบบแม่นๆ จากบทอาร์เธอร์ใน King Arthur ครับ แล้วหลังจากนั้นเขาก็ห่างหายจากบทอัศวินทำนองนี้ไปเลย จนกระทั่งมาถึงเรื่องนี่นี่แหละ

Gosford Park (2001) รอยสังหาร ซ่อนสื่อมรณะ

ช่วงนี้ลองหยิบซีรี่ส์ Downton Abbey มาดู พอดูๆ ไปก็นึกถึงหนังเรื่องนี้ขึ้นมาครับ เพราะแรกเริ่มเดิมที Downton Abbey จะเป็นภาคแยกของ Gosford Park แต่สุดท้ายทีมงานตัดสินใจเอาเฉพาะสไตล์ของเรื่อง (ที่ว่าด้วยเรื่องของชนชั้นสูงและคนรับใช้ ในคฤหาสน์หลังใหญ่) มาสานต่อ ส่วนด้านเนื้อหาจะเป็นเอกเทศไม่เกี่ยวกัน

Valerian and the City of a Thousand Planets (2017) วาเลเรียน พลิกจักรวาล

หนังผจญภัยผสมไซไฟทุนสูงจากฝีมือของผู้กำกับ Luc Besson ที่เหมือนจะเอาสูตรเดิมของเขาที่เคยประสบความสำเร็จมาแล้วใน The Fifth Element เอามาเนรมิตใหม่ในโลกที่ CG ก้าวไกลกว่าสมัยก่อนพอสมควร

Shoot ‘Em Up (2007) ยิงแม่งเลย

ผมดูหนังเรื่องนี้ด้วยอารมณ์ง่ายๆ ครับ อยากดูหนังพล็อตไม่ซับซ้อน จะขำไปเรื่อยๆ ก็ได้ หรือจะยิงกันทั้งเรื่องเลยก็ได้ มาเถอะ ขอให้ดูแบบไม่ต้องคิดมากเป็นพอ ก็ได้เรื่องนี้มาแหละครับ ดูง่ายสุดขีด เพราะชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้ว ว่ามันเอาแต่ยิงกันแน่ๆ