ป้ายกำกับ: 6/10

Christmas Eve (2015)

เมื่อพูดถึงหนังวันคริสต์มาสแล้ว ก็มีทั้งที่ผมชอบมากๆ หรือไม่ก็เฉยๆ และก็มีอีกไม่น้อยเหมือนกันที่เกือบจะชอบอยู่แล้วเชียว ถ้าได้นั่นอีกนิดนี่อีกหน่อยก็คงดี หนังก็คงกลมกล่อมอร่อยลิ้นมากขึ้นเยอะ ซึ่ง Christmas Eve เรื่องนี้ก็เป็นหนังที่อยู่ในข่ายนั้นครับ

El Camino Christmas (2017) คริสต์มาสที่ เอล คามิโน่

หนังเรื่องนี้ทำให้ผมรู้สึกหลากอารมณ์ผสมๆ กันครับ แม้หน้าหนังจะว่าด้วยวันคริสต์มาส แต่ตัวหนังไม่ได้มาในแนว Feel Good ไม่ได้เต็มไปด้วยความแฮ้ปปี้แบบหนังเทศกาลทั่วๆ ไป แต่มันออกมาแนวตลกร้ายน่ะครับ

Sanctum (2011) แซงค์ทัม ดิ่ง ท้า ตาย

ผมเป็นคนชอบหนังประเภทลุยลงน้ำครับ รู้สึกว่าโลกใต้น้ำเป็นเหมือนอีกโลกหนึ่งที่น่าค้นหา มันมีความสวยงาม ลึกลับ ยิ่งใหญ่ และน่ากลัวผสมปนเปกัน

Prophecy (1979), ป่านรก

นี่เป็นอีกหนึ่งหนังที่ผมหาดูมานานพอควรครับ จำได้ว่าเคยดูแบบผ่านๆ ครั้งแรกในเคเบิ้ล (ไม่แน่ใจว่าที่ HBO หรือ Cinemax) ที่ติดตามมากคือเจ้าสัตว์ร้ายในหนังครับ ที่โหดน่าดู เวลาฆ่าหรือจะเขมือบใครนี่เล่นเอาบรื๋อไปเลยเหมือนกัน

The Evil (1978) มันมาจากหลุม

นี่ก็เป็นหนังสยองอีกเรื่องที่ผมคิดว่า “มันน่าจะเข้าท่า” เนื่องมาจากชื่อดารานำอีกนั่นแหละครับ พระเอกคือ Richard Crenna แห่งหนัง Rambo 3 ภาค ส่วนนางเอกคือ Joanna Pettet ที่เคยเล่นเป็นลูกสาว เจมส์ บอนด์ กับ มาตาฮารี่ใน Casino Royale (ฉบับล้อเลียนนะครับ ไม่ใช่ฉบับที่พี่ Daniel Craig แสดง) ชื่อชั้นดาราก็มาหนึ่งแล้วนะครับ

Basket Case (1982) มันแอบอยู่ในตะกร้า

หนังสยองเก่าที่เข้าทำเนียบหนังคัลท์ (หรือหนังสยองแบบเฉพาะกลุ่ม) อีกเรื่องครับ ผมเคยเขียนถึงภาค 2 เมื่อนานมาแล้ว ส่วนภาคแรกก็ควานหาอยู่นานกว่าจะได้รับชม กับหนังสยองผสมตลกร้ายของผู้กำกับ Frank Henenlotter

Passengers (2008) แพสเซนเจอร์ส สัมผัสเฉียดนรก

จุดสำคัญที่ทำให้ผมอยากตามมาดูหนังเรื่องนี้ก็คือ Anne Hathaway น่ะแหละครับ แฮะๆ แหม ก็สวยน่ารักดีออก อิอิ แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่หรอกครับ ผมอยากดูเนื้อเรื่องข้างในต่างหากว่าจะดีหรือไม่ แฮ่มๆๆ (ไปได้เรื่อยๆ แฮะเรา)

I’ll Be There (2003) จะอยู่ตรงนี้ … ที่กลางใจเธอ

เรื่องของนักร้องป็อบสตาร์ยุค 80 พอล เคอร์ (Craig Ferguson) ที่กำลังเบื่อหน่ายเซ็งชีวิตอย่างแรง จนเข้าคิดจะหาสีสันให้ชีวิตโดยตามหาลูกสาวที่พลัดพราก โอลิเวีย เอ็ดมันส์ (Church) แล้วความสัมพันธ์พ่อลูกก็ต้องมาตั้งต้นใหม่อีกครั้ง มีทั้งสุขและทุกข์ตามครรลอง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร ความรักพ่อลูกก็เอาชนะได้เหนือทุกสิ่งอยู่ดี

John Carpenter’s Village of the Damned (1995) มฤตยูเงียบกินเมือง

มีเรื่องให้หุยฮากันไปพักหนึ่งตอนหนังออกฉายเมื่อราวๆ ปี 2539 ที่เนื้อเรื่องมันว่าด้วยเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง จู่ๆ ก็มีหญิงตั้งท้องพร้อมกันสิบคน ไม่นานเด็กก็คลอดออกมา หน้าตาละม้ายกัน ผมสีเงินเหมือนกัน ดวงตาก็ดูนิ่งไร้อารมณ์เหมือนกันอีก ซ้ำยังมีพลังจิตจนน่ากลัว สร้างความหวาดผวาให้ผู้ใหญ่ในเมืองอย่างยิ่ง จนกระทั่งเมื่อเรื่องถึงจุดแตกหักการปะทะกันก็เป็นสิ่งที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง