หาก Daredevil ปีแรก เป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่สร้างออกมาเด็ดดวงโดนใจแฟนๆ แนวฮาร์ดคอร์แล้ว The Flash ปี 1 ก็ถือว่าเปิดตัวได้อย่างสวยงามครับ สำหรับความเป็นซูเปอร์ฮีโร่แนวเน้นบันเทิงและเต็มไปด้วยสีสันที่แสนหวือหวา
แม้ซีรี่ส์ฮีโร่อย่าง Daredevil จะโดนใจผมจนแซงหน้า Arrow ไปพอประมาณ แต่กระนั้น Arrow ปี 3 ก็ยังจัดว่าสร้างความบันเทิงให้ผมได้อยู่ครับ
โดยส่วนตัวแล้ว ผมว่าถ้าเป็นในโลกภาพยนตร์จอเงิน Marvel ถือว่านำ DC ไปหลายช่วงตัว แต่หากว่ากันถึงจอตู้หรือโลกแห่งซีรี่ส์แล้ว ผมว่าของ DC จะเข้าเป้าและเอามันส์ได้เพลินกว่า
ซีรี่ส์แนวสร้างแรงบันดาลใจอีกเรื่องของญี่ปุ่นครับ สร้างจากนิยายของ Jun Ikeido (คนเดียวกับที่เขียน Hanzawa Naoki และ Roosevelt Game น่ะครับ)
ส่วนใหญ่ปี 3 ของซีรี่ส์แนวแอ็กชันนี้มักมาทางเดียวกันครับ คือจะพยายามแหวกจาก 2 ปีแรกเท่าที่จะทำได้ ตามด้วยการสรรหาตัวร้ายที่ต้องใหญ่กว่าเดิมมาเป็นบอสใหญ่ให้เหล่าตัวเอกรับมือกัน
จำได้ว่าปีแรกสุดของซีรี่ส์ชุดนี้ผมไม่ถึงกับปลื้มอะไรมากครับ มาสนุกจริงๆ เอาตอนหลังๆ ในขณะที่ครึ่งปีแรกออกแนวเรื่อยๆ ไม่ได้มีอะไรชวนติดตามขนาดนั้น
ถ้าถามว่าซีรี่ส์ที่ผมชอบที่สุดเมื่อปี 2015 คือเรื่องอะไร ก็ตอบได้เต็มปากเต็มคำว่ามี Forever (ที่อายุสั้นแค่ 1 ปีแล้วก็โดนเลิกสร้าง) กับเรื่องนี้นี่แหละครับ
ผมยังจำความรู้สึกตอนดูตอน Pilot ของซีรี่ส์นี้ได้ครับ ตอนนั้นมันรู้สึกเฉยมาก คือมันไม่ได้เลวร้ายนะครับ แต่มันไม่มีอะไรพิเศษ ดูเรื่อยๆ ธรรมดาๆ คนละเรื่องกับซีรี่ส์อย่าง Arrow, Gotham, The Flash กระทั่ง Constantine ที่มีอายุขัยแค่ 1 ซีซั่น ผมว่ามันยังสนุกกว่าเลย
ซีรี่ส์เรื่องนี้ดูเพลินเลยครับ มันกลมกล่อม อร่อย ดาราเล่นดี บรรยากาศพอเหมาะ เป็นส่วนผสมที่พอดีคำระหว่างหนังสะท้อนความจริงเรื่องชีวิตกับอารมณ์ขันเจ็บๆ คันๆ ที่ชวนให้เราตั้งคำถามถึงเรื่อง “ความสัมพันธ์” ในมิติต่างๆ ของมนุษย์ จนผมนิยามเลยว่าเป็น “ซีรี่ส์ชีวิตผสมตลกที่เปี่ยมวุฒิภาวะ” ครับ
การดูหนังเรื่อง The VVitch นี่ทำให้ตระหนักเลยครับ ถึงความต่างระหว่างหนังดูเอาบันเทิงกับหนังหนักๆ สายคุณภาพ
หมื่นทิพ's Review 