ทุกวันนี้ผมยังตามดู CSI เวกัสอยู่เสมอครับ ออกมากี่ปีก็ตามดูกัน หรือพอช่อง Mono29 เอามาฉายผมก็ยังตามดู โดยเฉพาะปีแรกๆ ที่มีกริสซั่มอยู่ แม้จะดูครบทุกตอนแล้วก็เถอะ แต่พอเอาดูอีกก็ยังสนุก
หลังดูเรื่องนี้จบผมบังเกิดคำถามขึ้นในใจว่าทำไมผมถึงรู้สึกรักหนังเรื่องนี้เหลือเกิน ทั้งๆ ที่จะว่าไปแล้วพล็อตก็ไม่ได้ใหม่อะไรขนาดนั้นน่ะครับ คือมันรู้สึกเลยว่าพล็อตแบบที่เกิดในหนัง มีหลายเรื่อง หลายชาติ และหลายภาษาเคยเล่นกันมาแล้ว
สำหรับ Iryu: Team Medical Dragon Season 4 นั้น ความรู้สึกเบื้องต้นคือ 5 ตอนแรกดูได้เรื่อยๆ จริงๆ มันก็เพลินอยู่ครับ เพียงแต่อาจเพราะลีลาของเรื่องราวมันซ้ำทางกับ 3 ปีแรก นั่นคือพวกอาซาดะ (Kenji Sakaguchi) เจอเคสยากๆ แต่พวกพี่แกก็เอาอยู่ทุกรอบ ก่อนจะเขม่นกับหมอปลามังกรโนงุจิ (Ittoku Kishibe) เป็นพักๆ และเคสสุดท้ายของปี ต้องเป็นการผ่าตัดครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
เพิ่งดูจบปี 3 ครับ เนื่องจากของเขาดี ของเขามันส์ ของเขาโดน เลยอยากนำมาเล่าก่อน อยากให้คอซีรี่ส์ได้ลองดูกัน (ถ้ายังไม่ได้ดูน่ะนะครับ)
โดยรวมๆ ผมชอบปี 7 ลดลงกว่าปีก่อนๆ ครับ แล้วค่อยมาโอเคอีกทีในปี 9 ส่วนปี 8 นี่ผมดูๆ หยุดๆ อยู่หลายรอบเหมือนกันกว่าจะดูจนจบซีซั่น
ก่อนดู Two Night Stand ผมแอบคาดหวังว่าหนังจะมาทางเดียวกับ Before Sunrise ครับ ประมาณว่าหนุ่มสาวที่ไม่เคยพบกันมาก่อนได้มาเจอกัน แล้วก็นั่งคุยเรื่องต่างๆ กันทั้งวันคืน ครั้นพอได้ดูก็พบว่ามันไม่เชิงเป็นแบบนั้นครับ
ยอมรับว่าพล็อตของ Black & White: The Dawn of Justice พยายามเล่นใหญ่มากเอาเรื่องครับ
หาก Daredevil ปีแรก เป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่สร้างออกมาเด็ดดวงโดนใจแฟนๆ แนวฮาร์ดคอร์แล้ว The Flash ปี 1 ก็ถือว่าเปิดตัวได้อย่างสวยงามครับ สำหรับความเป็นซูเปอร์ฮีโร่แนวเน้นบันเทิงและเต็มไปด้วยสีสันที่แสนหวือหวา
แม้ซีรี่ส์ฮีโร่อย่าง Daredevil จะโดนใจผมจนแซงหน้า Arrow ไปพอประมาณ แต่กระนั้น Arrow ปี 3 ก็ยังจัดว่าสร้างความบันเทิงให้ผมได้อยู่ครับ
Arrow ปี 2 ยังจัดว่าสนุกทีเดียวครับ แม้บางจังหวะของปีความน่าติดตามอาจลดลงไปบ้างก็ตาม (ขอเล่าแบบขำๆ แล้วกันนะครับ ไม่ต้องจริงจังมาก ^_^)