ผมดูหนังเรื่องนี้ครั้งแรกเมื่อ 24 ปีก่อนครับ ครั้นพอดูจบหัวผมก็คิดขึ้นมาเลยว่า “หนังอะไรกันเนี่ย?” ซึ่งไม่ใช่ในแง่ลบนะครับ แต่เป็นความคิดในแง่บวก เพราะก่อนหน้านั้นผมไม่เคยดูหนังทำนองนี้มาก่อน แล้วมันก็เลยรู้สึกประทับใจเล็กๆ ว่ามีหนังแบบนี้ให้ดูด้วยหรือเนี่ย
เมื่อโลกอยู่ยากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยสารพัดภัยธรรมชาติ (ที่ก็เกิดจากน้ำมือมนุษย์นั่นเอง) ดร.โนอาห์ ฟอล์คเนอร์ (William Atherton) จึงได้สร้างสถานที่ที่ชื่อ ไบโอ-โดมขึ้นมาเพื่อให้เหล่านักวิทยาศาสตร์ชั้นหัวกะทิมารวมตัวกัน โดยพวกเขาจะกักตนอยู่ในนั้น 1 ปีเพื่อหาทางออกให้มนุษยชาติ
ผมเพิ่งรู้ครับว่าหนังเรื่องนี้มันมี 2 เวอร์ชั่น
ในนาทีที่ผมดู The Nanny จบนี่ผมก็นั่งนิ่งๆ อยู่พักหนึ่งครับ พลางคิดในใจว่า “นี่เราดู The Nanny จบแล้วหรือนี่?”
นี่ก็เป็นหนังจีนชุดอายุรุ่นราวคราวเดียวกับ เดชคัมภีร์เทวดา ปี 96 น่ะครับ เรื่องราวก็เป็นแนวคุ้นเคย ว่าด้วยความรักความแค้นในยุทธภพ
ด้วยความที่ภาคแรกประสบความสำเร็จ ภาคต่อเลยถูกสร้างตามออกมาอย่างรวดเร็วครับ และหนนี้ก็มีการเพิ่มจำนวนตอนจากที่ภาคแรกมีแค่ 20 ตอน มาภาคนี้เพิ่มอีกเท่าตัวเป็น 40 ตอนจบครับ
หนังอำนวยการสร้างโดย Roger Corman เจ้าพ่อหนังเกรดบีระดับตำนานครับ และหนังเรื่องนี้ก็มีความเป็นเกรดบีทุนต่ำแบบเต็มตัวทีเดียว
ในปี 1898 ขณะนั้นอังกฤษกำลังแผ่ขยายอาณานิคมไปยังแอฟริกาโดยมีเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นคู่แข่งสำคัญ ผู้พันจอห์น แพ็ตเตอร์สัน (Val Kilmer) เลยถูกส่งไปเพื่อคุมงานสร้างทางรถไฟที่ดินแดนซาโว แต่เมื่อเขาไปถึงก็ต้องพบกับอุปสรรคอันน่าสะพรึง เมื่อมีสิงโตคู่หนึ่งออกอาละวาด ฉายาของมันคือ มาร (The Ghost) และ ทมิฬ (The Darkness) มันเข่นฆ่าคนงานไปมากมายจนคนงานพากันหนีและไม่ยอมทำงานต่อ
ว่าตามจริงผมชอบ Escape From New York มากกว่าครับ แม้จะไม่ได้มันส์อะไรมากแต่มันมีความกลมกล่อมสำหรับหนังผจญภัยในโลกอนาคตที่เสื่อมทราม มีความลงตัวพอดีในแง่การเดินเรื่อง ในขณะที่ Escape From L.A. นี่ ความลงตัวค่อนข้างน้อยกว่า การเดินเรื่องมีช่วงอืดช้าและในแง่ความมันส์ก็ยังไม่ถึงเครื่อง
ริค โคแวน (Don ‘The Dragon’ Wilson) อดีตซีไอเอที่หันหลังให้กับชีวิตผาดโผนแล้วผันตัวมาปเนครูอยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เขาพยายามเลี้ยงลูกชาย (John Patrick White) ให้ห่างไกลจากโลกแห่งความรุนแรงมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
หมื่นทิพ's Review 