เซลส์แมนหนุ่ม หยูเสี่ยวเป่า (เอ๋อตงเซิน, Derek Yee, Yee Tung Shing) ได้เจอกับหวังจินจิน (หวังซิ่วเฟิง, Pauline Wong, Wong Siu Fung) ในคืนที่ทั้งคู่มีปัญหากับแฟน
เซลส์แมนหนุ่ม หยูเสี่ยวเป่า (เอ๋อตงเซิน, Derek Yee, Yee Tung Shing) ได้เจอกับหวังจินจิน (หวังซิ่วเฟิง, Pauline Wong, Wong Siu Fung) ในคืนที่ทั้งคู่มีปัญหากับแฟน
ขณะที่ตลาดเครื่องดื่มโคคา-โคล่ากำลังไปไดไกล แต่กลับมีเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งในออสเตรเลียที่ยอดขายโคคา-โคล่าเป็นศูนย์ เบคเกอร์ (Eric Roberts) เลยเดินทางไปที่นั่นเพื่อหาคำตอบ แล้วเขาก็พบว่าที่นั่นมีโรงงานเครื่องเครื่องดื่มท้องถิ่นอยู่แล้ว เบคเกอร์เลยพยายามจะหาทางสู้และขายโคคา-โคลาในพื้นที่นี้ให้ได้
องครักษ์หลวงชื่อเลี่ยนเจี้ย (หลอลี่, Lo Lieh) ได้รับคำสั่งจากท่านอ๋อง (เจียนเซิน, Chan Shen) ให้ปราบปรามพรรคหงเหมินและชิงเอาป้ายทองของพรรคมา ทีนี้หงซีกวน (โหลเมิ่ง, Lo Meng) ก็ได้ถือป้ายทองไว้และพยายามหลบหนีการตามล่า
เทรซี่ ฟรีแมน (Irene Cara) และสการ์เล็ตต์ แม็คกินนิส (Tatum O’Neal) คือ 2 สาวที่กำลังรอการพิพากษาอยู่ในศาล แต่พอดีเกิดเหตุยิงกันจนพวกเธอตัดสินใจพากันหนีออกมา อันนำมาสู่การผจญภัยหนีตายตั้งแต่บนท้องถนนไล่ไปจนถึงท่อระบายน้ำในเมือง
เมื่องูใต้มหาสมุทรโดนกัมมันตภาพรังสี มันจึงมีร่างขยายใหญ่และออกอาละวาด ส่งผลให้ประชาชนชาวโลกต้องหาทางรับมือกับมัน
เป็นหนังอีกเรื่องที่ดูจบแล้วอุทานเลยว่า “เฮ้ย อะไรของมันกันเนี่ย!”
เรื่องเกิดในโรงพยาบาลเซนต์ มอแรนต์ ที่พยายามจะปฏิวัติตนเองให้ทันสมัย แต่เผอิญว่าทั้งหมดและพยาบาลก็ออกแนวต๊องน่ะครับ เรื่องมันเลยออกแนววุ่นวายแทน
เป็นอีกหนึ่งหนังที่ผมคาดการณ์ผิดไปครับ ตอนแรกนึกว่าจะมาในแนวดราม่าประเภทตัวละครแรงๆ มาร้ายใส่กัน แต่ไปๆ มาๆ หนังดันเข้าข่าย “บอกเล่าช่วงหนึ่งของชีวิตคน” แบบที่ผมชอบไปซะงั้น
หลังจากปรากฏตัวจนผู้ชมจำได้และมีการทำหนังเรื่องยาว (ขนาดกลางๆ) ออกมาแล้ว ก็ได้เวลาสำหรับหนังยาวแบบเต็มตัวครับ – เพียงแต่ผลที่ออกมาอาจจะผิดจากที่คาดไปสักหน่อยเท่านั้นแหละ
ผู้กำกับ Michael Cimino เคยไปถึงจุดสูงสุดของอาชีพด้วยการคว้ารางวัลออสการ์ทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยมและผู้กำกับยอดเยี่ยมมาจาก The Deer Hunter แล้วจากนั้นเขาก็ต้องพบกับวิบากกรรมครั้งใหญ่เมื่อผลงานต่อมาอย่าง Heaven’s Gate กลายเป็นหนังที่ล่มหนักที่สุดแห่งยุคสมัย (ลงทุนราว $44 ล้าน แต่ได้คืนมาเพียง $3.4 ล้าน) ส่งผลให้สตูดิโอระดับตำนานอย่าง United Artists ต้องถูกขายให้ Metro-Goldwyn-Mayer ส่วน Cimino ก็เสียรังวัดไปพอตัว และต้องใช้เวลาอยู่หลายปีเหมือนกันกว่าจะกลับมาตั้งต้นใหม่ได้