แล้วเราก็มาถึงการผจญภัยรอบที่ 4 ของพระถังซัมจั๋ง (เหอฟาน, Ho Fan) กับเหล่าลูกศิษย์แล้วครับ หนนี้พวกเขาหลงเข้าไปยังเมืองลับแลที่มีแต่ผู้หญิง แล้วก็แน่นอนว่าผู้ชายอย่างพวกเขาก็ต้องโดนหมายปองตีตราจองเข้าจนได้
จ้าวหยุนหยาง (หลอเหว่ย) ท่านเจ้าบ้านแห่งหุบเขาไส้ขาดหมายมั่นจะยกทุกสิ่งอย่างให้จ้าวอี้หลง (เยี่ยหัว, Yueh Hua) มาสืบทอดดูแล แต่นั่นทำให้จ้าวเจี้ยนอิง (แองเจล่า หยูซิน, Angela Yu Chien) หลานอีกคนที่อยากจะครอบครองทุกสิ่งเกิดไม่พอใจและได้วางแผนสังหารท่านเจ้าบ้าน อีกทั้งซ้อนแผนอีกสารพัดเพื่อกำจัดผู้ขวางทางให้หมดสิ้น
เจียงตันเฟิง (หวงจงซุน, Huang Chung Hsin) คือจอมยุทธที่มีชื่อก้องไปทั่ว เขานั้นท่องยุทธภพเพื่อตามหาศัตรูที่เคยฆ่าครอบครัวของเขา และเมื่อเขามาถึงหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เขาก็ต้องเผชิญกับ หวงต้าป้า (จิงเหมี่ยว, Ching Miao) หัวหน้าก๊กโจรที่หมายจะปล้นล้างหมู่บ้าน เขาเลยต้องจับดาบขึ้นขัดขวาง
หัวหน้าใหญ่แห่งหุบเขาหูลู่ (Ti Tang) ต้องการชิงแผนที่สมบัติมาจากหมู่บ้านเหมย จึงได้ส่งลูกสาวฉายาแม่พริกขี้หนู จินจู (เจิ้งเพ่ยเพ่ย, Cheng Pei Pei) ไปชิงมันมา แต่เหตุการณ์กลับบานปลายทำให้ชาวบ้านล้มตายไปมาก และนั่นทำให้ เหมยเฟิงชุน (เฉินเหลียง, Chen Liang) เกิดความแค้นจึงได้วางแผนแฝงตัวแทรกซึมเข้าไปยังหุบเขาหูลู่เพื่อจะทำลายหุบเขาโจรนี้ลง
พอดู The Party จบปุ๊บผมก็ตระหนักเลยครับว่า นี่คือหนึ่งในหนังตลกเบาสมองที่ผมชอบที่สุดตลอดกาล
หนังเรื่องนี้ถือกำเนิดขึ้นโดยแรงผลักดันของ Richard Burton ครับ ประมาณว่าลูกเลี้ยงของเขาอยากเห็น Burton แสดงในหนังแอ็กชันผจญภัยย้อนยุคสักเรื่องหนึ่ง เขาเลยเอาไอเดียไปบอกกับผู้อำนวยการสร้าง Elliott Kastner แล้วจากนั้น Kastner ก็หมายมั่นจะให้ Alistair MacLean นักเขียนนิยายที่เคยมีผลงานดังๆ อย่าง The Guns of Navarone มาช่วยเขียนบทให้
ผลงานของ Clint Eastwood ต่อจาก Hang ‘Em High ครับ โดยหนนี้เป็นเรื่องราวในยุคปัจจุบัน Eastwood รับบทปลัดแห่งรัฐอริโซน่าที่มีหน้าที่เป็นมือปราบคอยลากคอพวกเหล่าร้ายมาเข้าคุก
หลังจาก Clint Eastwood โด่งดังจากหนังคาวบอยอย่างไตรภาค Man with No Name และซีรี่ส์อย่าง Rawhide แล้ว เขาก็มาดังซ้ำด้วยหนังเรื่องนี้ครับ
บอกไว้ก่อนนะครับว่าบทความนี้มีสปอยล์เจือปนอยู่ ถ้าไม่อยากทราบก็พึงระวังไว้หรือไม่ก็ข้ามไปอ่านดาวสรุปความเห็นเลยครับ
โรเบิร์ต แมนนิ่ง (Mark Eden) สืบหาการหาตัวไปของพี่ชาย และเขาได้รู้ว่าที่สุดท้ายที่มีคนเห็นเขาก็คือที่คฤหาสน์เคร็กซ์เท็ด ลอร์จ
หมื่นทิพ's Review 