เป็นหนังเรื่องแรกที่ทางค่าย CVD อดีตค่ายวีดีโอสุดดัง (ที่ตอนนี้แทบจะเลือนไปจากสารบบแล้ว) สมัยนั้นเขาอยากลองแชร์ตลาดหนังโรงครับ เลยจัดแจงตั้ง CVD Films ขึ้นมาเพื่อเอาหนังเข้าฉายโรงโดยเฉพาะ ก็ไม่รู้นึกยังไงเอาหนังแบบนี้มาล่ะครับ แล้วเป็นไงล่ะ ก็พากันล่มน่ะสิโธ่
เบร็นดา สตาร์ (Brooke Shields) เหยี่ยวข่าวสาวผู้ไม่เกรงกลัวต่อภัยร้ายใดๆ แม้จะเสี่ยงแค่ไหนแต่ขอให้ตัวเองได้ข่าวเป็นพอ
มันเอาจนครบไตรภาคน่ะครับ แต่ภาคนี้ตัวเอกไม่ใช่นายแจ๊คแล้วนะครับ เรื่องของนายตำรวจคู่หู (Bryan Genesse และ Frank Zagarino) ที่ต้องออกโรงตีกับนักวิทยาศาสตร์โรคจิตที่มีแผนการจะเอาเด็กนักเรียนไปทำเป็นหุ่นไซบอร์กเพื่อจะได้เอาไปขาย (มาแนวภาคแรกอีกแล้ว)
ผมบอกว่ามีภาคเดียวเหรอครับ … น่าจะไม่ได้บอกนะ มันมีมาสามภาคครับ (แหม มีไตรภาคซะด้วย)
ได้เวลาบอกเล่าหนังเล็กๆ ให้หมดๆ ไปแล้วครับ กับหนังชุดสไตล์คนเหล็กเรื่องนี้ ตัวเอกมีนามว่าแจ๊ค (David Bradley) ที่ได้รับข้อความจากน้องชาย ฟิลลิป (Todd Jensen) ว่าตอนนี้มีนักวิทยาศาสตร์บ้าคลั่งที่ชื่อเคสเซิล (John Rhys-Davies) ทำการทดลอง เปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นหุ่นเหล็กเครื่องจักรสังหาร เพื่อการค้าขาย (ประมาณว่าประดิษฐ์แล้วติดต่อให้พวกผู้ก่อการร้ายซื้อไปใช้ครับ)
ตอนดูรอบแรกเมื่อสมัยเด็กนี่ มันรู้สึกว่าหนังโคตรมหัศจรรย์เลยนะครับ ในหัวคิดซ้ำๆ ว่า “คนแสดงกับตัวการ์ตูนได้ยังไงอ้ะ” มันเป็นอะไรที่ตื่นตามากๆ และเชื่อว่าคนรุ่นผมที่ได้ดูในโรงก็คงตื่นเต้นไม่แพ้กัน
เมื่อรู้ว่าหนังล่มหนักมากที่อเมริกา ใจก็อยากดูขึ้นมาเลยครับว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ (รายได้ในอเมริกาน่าจะไปสุดแถว $40 ล้านน่ะครับ ในขณะที่ภาคก่อนๆ ทำเงินหลักร้อยล้านทั้งนั้น)
โดยส่วนตัวแล้วเรื่องนี้น่าดูดีครับ เฮียเฉินหลงมารับบทเชิงดราม่า และบทของเฮียเขาสามารถไปในแนวทาง Taken ได้เลย แล้วก็ทำท่าว่าจะมีเรื่องเชิงการเมืองเป็นแบ็คอีก จริงๆ มันน่าสนใจครับ
การรีเมค Flatliners ออกจะเป็นอะไรที่เสี่ยงอยู่ครับ เพราะการจะทำออกมาให้เด่นเท่าต้นฉบับนั้นค่อนข้างยาก (ยิ่งจะทำให้ออกมา “ดีกว่า” นี่จะยิ่งยากที่สุด) และผลลัพธ์ก็ดูเหมือนจะออกมาแล้วว่าหนังไปได้ไม่ไกลนัก
หนังว่าด้วยวัยรุ่นแล้วก็เกี่ยวกับความตายเข้าโรงพร้อมกัน 2 เรื่อง ก็เป็นอะไรที่น่าสนใจดีครับว่าอีท่าไหนถึงพร้อมใจมาชนกันแบบนี้ และที่น่าสนใจกว่าคือมันจะทำให้เรารู้สึกเพลิดเพลินกับมันได้กี่มากน้อย
หมื่นทิพ's Review 