ตำนานเจ้าหญิงคางุยะหรือเจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่นั้นเป็นอะไรที่ได้ยินมานานตั้งแต่เด็กๆ ครับ พูดได้ว่าแม้จะเป็นตำนานญี่ปุ่นแต่คนรุ่นผมน่าจะคุ้นเคยกันบ้างไม่มากก็น้อย
ตำนานเจ้าหญิงคางุยะหรือเจ้าหญิงกระบอกไม้ไผ่นั้นเป็นอะไรที่ได้ยินมานานตั้งแต่เด็กๆ ครับ พูดได้ว่าแม้จะเป็นตำนานญี่ปุ่นแต่คนรุ่นผมน่าจะคุ้นเคยกันบ้างไม่มากก็น้อย
ภาพยนตร์เรื่องนี้… ธรรมดาอย่างยิ่ง… เรียบง่ายอย่างยิ่ง…งดงามอย่างยิ่ง… ยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง… พอดูจบแล้ว มันทำให้ผมอิ่มเอมอย่างยิ่ง แต่ขณะเดียวกันใจก็สัมผัสได้ถึง “ความว่างของชีวิต”… พูดได้เต็มปากครับว่า ผมชอบหนังเรื่องนี้อย่างยิ่ง
Saint Seiya: Legend of Sanctuary มีดีมากๆ ตรงภาพครับ จัดเต็ม CG เล่น Effect กันเต็มเหนี่ยว ดูแล้วยอมรับว่ามันส์และได้อารมณ์อลังการ เพลิดเพลินเจริญตายิ่ง
ออกตัวอีกครั้งครับว่าไม่ได้อ่านการ์ตูน ดังนั้นมุมมองความคิดของผมอาจฟังเอ๋อๆ สำหรับคอมังงะน่ะนะครับ ^_^ ดังนั้นหากผมแสดงความเอ๋อออกไปก็ขออภัยล่วงหน้าครับผม
สำหรับผมแล้ว Attack on Titan อยู่ในหมวดหนังสยองขวัญชัดๆ เลยครับ 555
หนังเรื่องนี้สำหรับหลายๆ ท่าน มันอาจน่าดูเพราะมีน้องแมวน่ารักๆ เดินมาเป็นแรงดึงดูด แต่ผมอยากจะเสริมครับว่า ของดีในหนังนั้น มันมีมากกว่าความน่ารักของน้องแมวครับ ^_^
ออกตัวเลยครับว่าผมชอบ The Ring ภาคแรกภาคต้นฉบับของญี่ปุ่น มันถือเป็นหนังสยองแนวหลอน ผสมการสืบสวนเพื่อแก้คำสาปที่ทำได้ลงตัวมากเรื่องหนึ่ง ชนิดที่จะเรียกว่าเป็นอีกหนึ่งหมุดไมล์สำคัญของหนังสยองก็ว่าได้
แรกๆ ผมว่าผีจูออนน่ากลัวนะ แต่พอดูภาคหลังๆ แล้วมันออกแนวรำคาญ คือพวกพี่จะระรานชาวบ้านอีกนานแค่ไหนครับ ทั้งที่จริงๆ เจ๊คายาโกะก็ดูจะเหมาะกับชีวิตสโลว์ไลฟ์ (ไปไหนมาไหนคลานตลอด) ทำไมไม่หันไปหาความสงบให้ชีวิตบ้างล่ะนี่
การกลับมาอีกครั้งของผีแป้งเด็กตัวลูกและ ผีเลื้อยตัวแม่ ที่พร้อมจะหลอกหลอนและฆ่าใครก็ตามที่มาข้องเกี่ยวกับบ้านอาถรรพ์ที่พวกเขาตาย โดยพร้อมบริการตามฆ่าทั้งในและนอกสถานที่ 5555
ผมมองว่าหนังเรื่องนี้ไม่เชิงเป็น Feel Good ครับ และขณะเดียวกันก็ไม่ถึงกับ Feel Real แต่มันออกแนว Feel Warm คือดูแล้วอาจไม่ถึงกับทำให้เรารู้สึกว่าโลกสวยขึ้นมาแบบทันตาเห็น แต่ดูแล้วมันอบอุ่น กินใจ ติดดิน เรียบง่าย และงดงามแบบกำลังเหมาะ