ดูแล้วสรุปได้ในทันทีเลยว่าชอบครับ มันอาจจะไม่ถึงกับสุดๆ โคตรๆ หรือสร้างความตื่นตาแปลกใหม่อะไรขนาดนั้น แต่ถือได้ว่าเป็นหนังที่ให้ความบันเทิงได้อย่างดี และสามารถจูงมือพาเรากลับสู่โลกแห่งเวทมนตร์อันน่าหลงใหลได้อีกครั้ง
ดูแล้วสรุปได้ในทันทีเลยว่าชอบครับ มันอาจจะไม่ถึงกับสุดๆ โคตรๆ หรือสร้างความตื่นตาแปลกใหม่อะไรขนาดนั้น แต่ถือได้ว่าเป็นหนังที่ให้ความบันเทิงได้อย่างดี และสามารถจูงมือพาเรากลับสู่โลกแห่งเวทมนตร์อันน่าหลงใหลได้อีกครั้ง
รู้ไหมครับว่าทุกครั้งเมื่อบทความผมมีคำว่า “นี่คืองานกำกับที่ดีที่สุดของ…” ผมจะรู้สึกดีทุกครั้ง เพราะมันแปลว่าผมเจอหนังเด็ดๆ ของผู้กำกับคนนั้นแล้ว และผู้กำกับคนนั้นก็ได้สำแดงฝีมือฝากไว้ในวงการแล้ว
สำหรับผมแล้ว มันจะไม่ใช่วันคริสต์มาสที่สมบูรณ์ หากผมไม่เอาหนังเรื่องนี้มาดูครับ
A Boy Called Christmas เล่าเรื่องราวของหนุ่มน้อยนิโคลัส (Henry Lawfull) กับการออกเดินทางฝ่าป่าเขาลุยหิมะไปตามหาพ่อ (Michiel Huisman) ที่เงียบหายไปหลังรับภารกิจหาหมู่บ้านภูตเอลฟ์ที่ชื่อว่า เอลฟ์เฮล์ม แล้วนั่นล่ะครับคือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยแห่งคริสต์มาส
จริงๆ แล้ว Five Star Christmas มีองค์ประกอบของหนังโรแมนติก+คริสต์มาสชั้นดีอยู่ครบเลยนะครับ ไม่ว่าจะพล็อตเรื่องที่สูตรสำเร็จ, ตัวละครสมทบที่มีคาแรคเตอร์เฉพาะ, มุกตลกและซีนที่แทรกความประทับใจ บวกด้วยบรรยากาศดีๆ ในช่วงคริสต์มาส
ผจญภัยกันต่อเป็นคำรบ 2 ครับ กับ The Christmas Chronicles Part Two ที่เคต (Darby Camp) ตัวเอกจากภาคแรกกลับมาผจญภัยเพื่อกอบกู้วันคริสต์มาสอีกครั้ง
เป็นหนังคริสต์มาสอีกเรื่องที่ผมเอามาดูซ้ำหลายรอบอยู่ครับ เพราะหนังมันครบเครื่องสำหรับหนังผจญภัยวันคริสต์มาสต์แบบกำลังดี
ออกตัวตามระเบียบครับว่าไม่เคยดูละครเวที Cats มาก่อน ทราบเพียงแต่กิตติศัพท์ความดังและเคยฟังเพลงเพราะๆ จาก Cats มาไม่กี่เพลงเท่านั้น
ใครที่ตามอ่านผมมาจะทราบดีว่าผมนั้นโปรดปรานหนังคริสต์มาสมากเพียงไหน และมักจะบอกอยู่เป็นระยะว่าหนังคริสต์มาสที่เนื้อหาดีๆ ดูแล้วสนุกและอบอุ่นนั้นหาดูได้ยากขึ้นเรื่อยๆ (จริงๆ คือไม่เจอมาหลายปีแล้ว) แต่ตอนนี้ผมเจอแล้วครับ หนังคริสต์มาสครบรสที่มีทั้งความสนุก เนื้อหาชวนให้ย้อนไปถึงสมัยเด็กๆ และที่สำคัญที่สุดคือมาพร้อม “หัวใจแห่งวันคริสต์มาส”
สารภาพว่าเริ่มรู้สึกใจคอไม่ดีตั้งแต่ตอนดูตัวอย่างครับ คือดูแล้วไม่ค่อยจะแน่ใจเลยว่าหนังจะออกมาเวิร์กไหม แล้วก่อนจะได้ดูหนังจริงๆ ก็ได้ยินสารพัดคำสรรเสริญ (แบบฮวบๆ) ที่มีต่อหนัง ซึ่งโดยส่วนตัวผมถือเป็นเรื่องดีนะครับ เพราะมันทำให้เราลดความคาดหวังที่มีต่อหนังลงไปได้เยอะเลย