ปี 2012 ที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้ว่ามีหนังอยู่ 2 ประเภทที่ดูถูกไม่ได้เป็นอันขาด เพราะมันอาจสนุกกว่าที่คิดได้
Looper (2012) ทะลุเวลา อึดล่าอึด
High Noon (1952), เที่ยง ดวล เดือด
ในงานแจกรางวัลออสการ์ประจำปี 1952 มีหนัง 5 เรื่องที่ผ่านเข้าไปชิงในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ได้แก่ Moulin Rouge (ไม่เกี่ยวข้องกับหนังปี 2001 ของ Baz Luhrmann นะครับ), Ivanhoe, The Quiet Man, High Noon และ The Greatest Show on Earth ซึ่งผลที่สุดแล้ว เรื่องหลังก็คว้าออสการ์ไปได้
McFarland, USA (2015) แมคฟาร์แลนด์ วิ่ง คว้า ฝัน
หนังว่าด้วยกีฬาที่พะยี่ห้อโดย Disney ในช่วงสิบกว่าปีที่ผ่านมาไม่เคยทำให้ผมผิดหวังครับ และสำหรับผมแล้ว หนังกีฬาเรื่องไหนที่มี Kevin Costner แสดงนำ ก็ไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเช่นกัน
The Best of Me (2014) รักแรก ตลอดกาล
ถ้าพูดถึงผู้ชายที่สามารถเล่าเรื่องรักหวานปนน้ำเน่าได้เข้าท่าที่สุดล่ะก็ ชื่อ Nicholas Sparks จะเด้งขึ้นมาในหัวผมทันที
The End of the Tour (2015)
เป็นหนังอีกเรื่องครับที่ก่อร่างสร้างอารมณ์เหงา ว้าเหว่ และเดียวดายให้กับผู้ชมได้อย่างน่าสนใจ (แต่อาจไม่ใช่ทุกคนที่จะซึมลึกถึงอารมณ์เหงาแบบในหนังน่ะนะครับ)
ตำนานรักอันดามัน (2005)
ครับ หนังออกมาเป็นแผ่น ดูปกแล้วก็น่าจะพอเดาแนวได้ ซึ่งผมก็ทำเพื่อประชาชนนะครับเนี่ย เช่ามาดูก่อนเป็นหน่วยกล้าตายว่าหนังคุ้มมั้ยที่จะเสียเงินดู
นางสาวกำไก่ (2002) Golden Chicken
ขอแนะนำหนังดีให้ได้ดูกันนะครับ กับ “นางสาวกำไก่”
3D Sex and Zen: Extreme Ecstasy (2011) เซ็กซ์ แอนด์ เซ็น ตำรารักทะลุจอ
เป็นหนังที่สร้างกระแสฮือฮาได้มากตอนเปิดตัวไม่ว่าจะในประเทศฮ่องกงหรือบ้านเรา ด้วยการประกาศว่านี่คือหนังอีโรติค 3 มิติเรื่องแรกของโลก
คนอกหัก (2015) Love H2O
เรื่องนี้ดูแบบไม่คาดหวังครับ จริงๆ ไม่รู้อะไรเกียวกับเรื่องนี้เท่าไรด้วย แล้วผลที่ได้ก็คือ ไม่เลวครับ ดูได้เพลินๆ
Little Forest: Winter/Spring (2015)
เวลาเราเดินทางไปที่ไหนสักแห่งนั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเรา “อยากไปอยู่ตรงนั้น” ก็อาจจะเป็นเพราะเรา “อยากไปจากตรงนี้”