“เราไม่ควรโทษสิ่งอื่นรอบตัวว่าสิ่งนั้นทำให้เราเป็นแบบนี้หรือสิ่งนี้ทำให้เราเป็นแบบนั้น แต่เราควรหันมารับผิดชอบตนเอง และเลือกที่จะกำหนดชีวิตให้เป็นไปตามที่เราต้องการ” นี่คือหนึ่งในวาทกรรมที่มีพูดกันแพร่หลายในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา
คำถามก่อนดูหนังเรื่องนี้คือ เรื่องราวว่าด้วยหญิงสาวกลับบ้านเกิดมาแก้แค้นคนที่เคยทำกับเธอไว้ ผ่านความรู้ทางแฟชั่นมันจะออกมาสนุกได้ไหม
ลองอ่านแนวหนังคร่าวๆ ก็พบว่าเข้าทางผมล่ะครับ เพราะชอบอยู่แล้วสำหรับหนังสไตล์ Love Actually ที่ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตและความรักของคนหลายๆ คู่ที่ถูกบอกเล่าไปพร้อมกัน
เป็นหนังที่มีคนถามกันเข้ามามากที่สุดในตอนนี้เลยครับ ถามว่าผมดูหรือยัง ราวกับรู้ใจน่ะครับว่าเรื่องนี้ผมเล็งรอดูแน่นอน เพราะผู้กำกับคือ Giuseppe Tornatore แห่ง Cinema Paradiso, The Legend of 1900 และ Malena แต่ละเรื่องที่ว่านี่ผมก็โปรดปรานทั้งนั้นเลย
โลกทุกวันนี้ เต็มไปด้วยวาทกรรมประมาณว่า “คุณจะได้ในทุกสิ่งที่คุณต้องการ หากคุณมุ่งมั่น” หรือไม่ก็ “คุณจะสำเร็จในทุกฝันที่คุณใฝ่ หากคุณพยายาม”
สมัยก่อนเวลาดูหนังประเภทเปิดโปงอะไรสักอย่าง ใจเราก็มักจะเชื่อหรือคิดไปในทิศทางที่ผู้สร้างหนังต้องการนำเสนอยู่เสมอ ซึ่งจริงๆ ก็ไม่แปลกครับ เพราะผู้สร้างหลายท่านก็อยากให้เราเชื่อ ในขณะที่อีกหลายท่านก็พยายามสื่อสารอธิบายกับเรา จากมุมที่เขามอง
ปี 2016 ป๋า Tom Hanks ของผมมีผลงานออกมา 3 เรื่อง แต่ก็วืดไปซะ 2 ครับ (โดยเฉพาะเรื่อง Inferno นี่ยังไงก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ไม่เลิก) จะมีก็แต่เรื่องนี้นี่แหละที่ถือว่ากู้ชื่อของป๋าเขาได้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย
ช่วงนั้นกระแสของ Gone Girl กำลังมาครับ เลยทำให้ชื่อของ Gillian Flynn เจ้าของนิยายต้นฉบับที่ดังอยู่แล้วในวงการนิยายสืบสวน เป็นที่รู้จักมากขึ้นสำหรับคอหนัง
นี่คือแอนิเมชั่นที่ผมดูอย่างมีความสุขครับ แม้เนื้อหามันจะระคนผสมกันระหว่างสุขกับเศร้า เคล้าความวุ่นวายของโลกแห่งสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน… แต่กระนั้นมันก็ยังสวยงาม
ปีไหนไม่ได้ดูหนังของลุง Woody Allen มันคงเหมือนขาดอะไรไปอย่างน่ะครับ เพราะผมเองก็ตามดูหนังของลุงเขามากว่า 20 ปี จนแม้จะไม่รู้จักและไม่เคยเจอก็เถอะ แต่ก็รู้สึกประหนึ่งเหมือนเป็นญาติผู้ใหญ่ในชีวิตไปแล้วล่ะ