จำได้ว่าประมาณปี 2537 ผมได้เจอกับหนังที่เพี้ยนที่สุดเท่าที่เคยดูมา และประเด็นสำคัญคือผมดันชอบเอามากๆ ซะด้วย… หนังที่ว่าคือ มังกรหยก หยกก๊าหว่า
จำได้ว่าประมาณปี 2537 ผมได้เจอกับหนังที่เพี้ยนที่สุดเท่าที่เคยดูมา และประเด็นสำคัญคือผมดันชอบเอามากๆ ซะด้วย… หนังที่ว่าคือ มังกรหยก หยกก๊าหว่า
สิ่งที่ผมคาดหวังก่อนดูเรื่องนี้ก็คือความฮาครับ คิดว่าคงเป็นหนังฮาๆ หื่นๆ สไตล์วัยรุ่นเกรียนๆ ยิ่งอำนวยการสร้างโดย Judd Apatow แห่ง The 40 Year Old Virgin และ Knocked Up ก็ยิ่งมั่นใจได้ว่าฮาแน่นอน
หนังเรื่องนี้ออกแนวกึ่งสยอง ระทึก ผสมกับตลกล้อเลียนหนังแนวสัตว์ประหลาดและซอมบี้หน่อยๆ ครับ โดยผู้กำกับ Larry Cohen ที่ชอบทำหนังสยองผสมอารมณ์ขันแปลกๆ อย่างหนังชุดไตรภาค It’s Alive เป็นต้น
นั่งคิดนิยามหนังเรื่องนี้อยู่พักหนึ่ง จะบอกว่ามัน Feel Good ก็ไม่ใช่ แต่ครั้นจะเรียกว่า Feel Real มันก็ไม่เชิง เพราะหนังจัดว่าอยู่ตรงกลางระหว่าง 2 แบบที่ว่านั้นครับ
ศึกถล่มฟ้า อสูรน้อยจอมซน หรือ Monster Hunt หนังจีนสุดดังที่ทำรายได้ถล่มทลายในบ้านเกิด ซึ่งหลายคนก็สนุกสนานกับหนังเรื่องนี้ครับ ส่วนผมนั้นสารภาพเลยว่าแรกๆ ก็แอบคิดว่าสงสัยเราจะไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายแฮะ
หนังโรแมนติกว่าด้วยสาวน้อยจากเมืองใหญ่ที่เดินทางไปอยู่ชนบทกับแม่ ซึ่งตัวเธอก็ได้พบเจอต้องใจกับครูสอนขี่ม้าหนุ่ม ส่วนแม่ของเธอ (Krista Allen) ก็ไปฟื้นถ่านไฟเก่ากับคนรักเก่าที่เคยชอบพอกันเมื่อ 20 ปีก่อน
เหตุผลหลักที่ผมดูหนังเรื่องนี้คือพี่เบนเลยครับ ลีลาพี่แกสุดยอดเป็นล้นพ้น ^_^
ผมยังจำความรู้สึกผมตอนดูฉากแรกๆ ของหนังเรื่อง “มนต์เพลงลูกทุ่งเอฟเอ็ม” ได้ครับ (อย่าเพิ่งงงว่าผมจั่วชื่อเรื่องผิดครับ ลองอ่านกันก่อน)
จำได้ว่าเมื่อ 11 ปีก่อน ผมดูหนังไทยเรื่อง “กั๊กกะกาวน์” แล้วรู้สึกชอบครับ แต่เพื่อนๆ ไม่มีใครชอบกับผมสักคน บางคนสงสัยถึงขนาดว่า “ทำไมแกชอบหนังซอมบี้แบบนั้นฟะ” (ในความหมายคงประมาณว่าหนังมันอืดถืดยืดช้า แทบไม่มีแก่นสารให้ติดตาม)
ลองว่าเป็นหนังผีแนวรวมเรื่องสั้นแบบนี้ ผมก็พร้อมจะตามไปดูครับไม่ว่าจะของประเทศใดก็เถอะ (แม้หลังๆ หลายเรื่องที่ได้ดู จะทำให้รู้สึกเสียดายเวลาอยู่บ้างก็ตาม)