ถ้าให้ว่ากันจริงๆ หนังที่สร้างจากเกม Resident Evil (หรือชื่อคุ้นเคยสำหรับบ้านเราว่า Bio Hazard) มันก็ไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ไปกว่าเดิม มันก็วนอยู่กับฝูงซอมบี้, ผีชีวะกลายพันธุ์, บริษัทอัมเบรลล่าที่เอาแต่จะทำกำไรทั้งที่โลกหายนะจนไม่รู้จะหายนะยังไงแล้ว, กลุ่มผู้รอดชีวิตที่มักจะเจอหายนะชุดใหญ่ทันทีที่เจ๊อลิซ (Milla Jovovich) นางเอกประจำเรื่องเฉียดกรายเข้ามาในชีวิต (ก่อนหน้านี้ก็อยู่กันดีๆ พอเจ๊แกมางานเข้าทุกรอบ 555)
เคยดู Shaun of the Dead กันรึยังครับ หนังซอมบี้ปนฮาที่ทำได้ลื่นมากสุดๆ เรื่องหนึ่ง (ถ้ายังไม่ได้ดูก็ขอแนะนำให้ลองสักรอบนะครับ) ผมก็เอามาดูซ้ำอยู่หลายรอบล่ะครับ แล้วสมองก็คิดๆ ไปว่า “อืมม์ มันจะมีหนังแบบนี้ออกมาอีกไหมหว่า อยากดูอีกจัง”
โจทย์สำคัญที่หนังเรื่องนี้ต้องตีให้แตกคือ ทำให้คนเชื่อให้ได้ว่าซอมบี้ก็มีหัวใจ และความรักระหว่างซอมบี้กับมนุษย์จะเกิดขึ้นได้
หลังจากผมร่าย Death Proof ของพี่ Quentin Tarantino ไปเรียบร้อยก็ถึงคราวหนังโหดซอมบี้โคโยตี้แข้งปืนกลของพี่น้องร่วมสาบานพี่ Quentin อย่างนาย Robert Rodriguez
หนังซอมบี้สัญชาติฝรั่งเศสที่ได้มาจากการโกยสุ่มๆ นะครับ ดูแล้วหนักกบาลใช้ได้
Resident Evil หรือ Bio Hazard ถือเป็นเกมชุดแรกครับที่มีโอกาสทำออกมาเป็นหนังจนครบไตรภาค
จัดเป็นหนังซอมบี้เน้นบันเทิงที่ทำได้สนุกน่าพอใจอีกเรื่องครับผม แต่ก็ยอมรับครับว่าตอนแรกผมไม่ได้ตั้งหน้าตาตั้งรอดูสักเท่าไร เหมือนช่วงนั้นผมกำลังอิ่มซอมบี้เพราะ The Walking Dead อยู่
นี่เป็นหนังที่ผมไม่ได้ดูจากแผ่นครับ ไม่เคยเจอแผ่นด้วย แต่ได้ดูทางหนังรอบเช้าของช่อง 3 เมื่อวันจันทร์ที่ 19 กุมภาพันธ์ ปี 2544 โดยประมาณ (ประมาณตรงไหน… ละเอียดขนาดเนี่ย 555)
นี่เป็นหนังเก่าที่เคยสร้างมาแล้วครับ ในปี 1978 ชื่อเดียวกันนี่แหละ เนื้อเรื่องเหมือนเดิมเป๊ะ คือจู่ๆ พวกซอมบี้ก็แพร่กระจายอย่างรวดเร็วจนเต็มไปหมด ผู้ที่รอดชีวิตก็หนีตายเข้าห้างสรรพสินค้า แล้วก็ตั้งหลักสู้รบกับพวกลืมหลุมเหล่านี้ ใครดวงดีก็รอด ใครซวยก็ตาย ใครซวยกว่าก็กลายเป็นซอมบี้ไป
ครับ ดูต่อมันสองตอนรวด จบภาค 4 ต่อภาค 5 เลย ต่อเนื่องครับ ได้อารมณ์ ได้อารมณ์จริงๆ… อารมณ์เสียอ้ะเด้ะ