สารภาพว่าทุกวันนี้ตอนเปิดอาบัติดูทีไร ผมยังขำไม่เลิกเมื่อชื่อหนังขึ้นไตเติ้ลว่า “อาปัติ” และทุกวันนี้เวลาเจอเพื่อนทีไร ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบเรื่องนี้มาพูดแบบฮาๆ
อาบัติ (2015) Arpat
Table 19 (2017) โต๊ะ 19
เป็นหนึ่งในหนังที่ผมสนใจตั้งแต่ทราบพล็อตเรื่องครับ และยิ่งได้ Anna Kendrick มานำแสดงอีกก็ยิ่งน่าสนใจไปกันใหญ่ แม้ตัวอย่างจะออกมาแบบเรื่อยๆ ไม่ได้มีพลังดึงดูดแบบเต็มๆ ก็ตาม
Django (1966) จังโก้
นี่คือ “จังโก้” ต้นตำรับของแท้ครับ รับบทโดย Franco Nero ตัวหนังบอกได้เลยว่าอร่อยมากมายชนิดที่คอหนังคาวบอยห้ามพลาดเป็นอันขาด
คิดถึงทุกคืน (2012) Always on My Mind
ผมพร่ำบอกมาหลายหนแล้วว่าผมโหยหาหนังรักโรแมนติกที่เดินเรื่องง่ายๆ เนื้อหาไม่ซับซ้อน ดูแล้วอิ่มใจ และยิ้มแก้มตุ่ยก่อนจะไปใช้ชีวิตต่อหลังดูหนังจบ ยิ่งหนังเรื่องไหนดูแล้วให้อารมณ์เหมือนเราได้ร่วมรับรู้ “ช่วงหนึ่งของชีวิตใครสักคน” ก็จะยิ่งอินและยิ่มอิ่มไปกับมันครับ
The Judge (2014) เดอะ จัดจ์ สู้เพื่อพ่อ
ปี 2014 ถือเป็นปีพักร้อนของ Robert Downey Jr. ครับ หลังจากโหมเล่นหนังฟอร์มยักษ์อย่าง Iron Man, Sherlock Homes และ The Avengers มาหลายปี ก็ได้พักมาเล่นบทเล็กๆ ใน Chef ตามด้วย The Judge ผลงานชิ้นแรกของบริษัท Team Downey ที่เขาและภรรยา (Susan Downey) ร่วมกันก่อตั้งขึ้น
Looper (2012) ทะลุเวลา อึดล่าอึด
ปี 2012 ที่ผ่านมา ผมได้เรียนรู้ว่ามีหนังอยู่ 2 ประเภทที่ดูถูกไม่ได้เป็นอันขาด เพราะมันอาจสนุกกว่าที่คิดได้
Around the World in 80 Days (1956) 80 วันรอบโลก
นี่ก็เป็นผลงานระดับออสการ์อีกเรื่องครับ คว้าไป 5 รางวัลรวมถึงสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ซึ่งก็เป็นอีกหนึ่งหนังที่หลายคนมองว่าไม่น่าจะได้รางวัลที่ว่า เพราะปีนั้นมี The Ten Commandments เข้าชิงด้วย
Eyes in the Night (1942), บุรุษบอด ยอดนักสืบ
ดันแคน แม็กเลน (Edward Arnold) ยอดนักสืบที่แม้จะตาบอดสนิท แต่ประสาทสัมผัสอื่นๆ ของเขาใช้งานได้ในระดับเทพครับ เขามักจะคลี่คลายคดีโดยใช้ประสาทสัมผัสที่เขามี อีกทั้งมีผู้ช่วยเป็นสุนัขคู่ใจนามว่าฟรายเดย์ และผู้ช่วยที่เป็นคนนามว่ามาร์ตี้ (Allen Jenkins)
The End of the Tour (2015)
เป็นหนังอีกเรื่องครับที่ก่อร่างสร้างอารมณ์เหงา ว้าเหว่ และเดียวดายให้กับผู้ชมได้อย่างน่าสนใจ (แต่อาจไม่ใช่ทุกคนที่จะซึมลึกถึงอารมณ์เหงาแบบในหนังน่ะนะครับ)
The Terminator (1984) ฅนเหล็ก 2029
ผมแน่ใจว่าผู้กำกับส่วนใหญ่เวลาตั้งใจทำหนังสักเรื่องหนึ่งขึ้นมา (โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานชิ้นแรกๆ ที่เขาหมายมั่นให้มันเป็นงานชิ้นแจ้งเกิด) เขาย่อมทุ่มเทแบบเต็มพิกัด เพื่อให้งานออกมาดี เป็นที่ยอมรับ และได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในตำนานของฮอลลีวู้ด
หมื่นทิพ's Review 