ต่อกับตอนที่ 6 ของฉบับภาพยนตร์ของพ่อยอดนักสืบจิ๋วที่ป่านนี้ก็ยังไม่มีวี่แววมาจะจบซะที เอโดงาวะ โคนัน แล้วตอนที่ว่านี่ก็ทำเงินสูงสุดในบรรดาตอนพิเศษที่ผ่านมาด้วย
… แล้วอะไรที่ผมรอคอยก็มาถึงครับ
ระยะหลังนี่การดูหนังของพี่มาโนช (M. Night Shyamalan) สำหรับผมเหมือนการแวะไปเจอเพื่อนเก่าน่ะครับ แวะไปเยี่ยมไปหา ไปฟังเขาเล่าเรื่องแปลกๆ สไตล์ The Twilight Zone ที่บางครั้งเขาก็แต่งเอง หรือบางครั้งก็ไปฟังเขามาอีกที แล้วก็เอามาเล่าในแบบของเขา ส่วนจะสนุกมากหรือสนุกน้อยก็ว่ากันเป็นเรื่องๆ ไป
แล้วนี่ก็เป็นการเล่าโคนันมาจนถึงภาคที่ 4 แล้วนะครับ
ตอนที่ 3 ของหนังใหญ่ของโคนันน่ะนะครับ ก็เอามาดูยาวอีกรอบก่อนจะถ่ายทอดความคิดลงตรงนี้ล่ะฮะ ดูต่อกันหลายๆ ภาคมันก็สนุกดีนะ แต่บางทีมันก็ออกแนวจะเบื่อๆ เหมือนกัน เพราะมันก็ซ้ำๆ กันไป แม้เนื้อเรื่องจะเปลี่ยนแต่สไตล์ก็คล้ายๆ กัน
ถ้าใครอยากดูหนังคริสต์มาสที่ความยาวไม่เยอะ และดูง่ายๆ นี่ผมแนะนำเรื่องนี้เลยครับ Angela’s Christmas
ถ้าอยากดูหนังคริสต์มาส Feel Good ที่เต็มไปด้วยพลังบวกและพล็อตแบบเล่าง่ายดูง่าย ผมว่าเรื่องนี้ I’m Glad It’s Christmas ใช้ได้เลยครับ
เล่าหนังใหญ่ภาคแรกไปแล้วนะครับ ต่อด้วยตอนที่สอง กับการสืบคดีบนจอใหญ่ของเอโดงาวะ โคนัน
ภาคแรกบนจอใหญ่ของนักสืบร่างจิ๋วเอโดงาวะ โคนัน การ์ตูนโคตรฮิตที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นการ์ตูนโคตรยืดแล้วอ้ะนะครับ (แต่เราๆ ก็ยังตามอ่านกันล่ะจริงมั้ยครับ สนุกดีออก ) นี่ก็คือฉบับหนังใหญ่ซึ่งก็สร้างกันออกมาตามแรงความฮิตนั่นแหละ
ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่ารีวิวชิ้นนี้ผมเคยเขียนไว้เมื่อ 10 กรกฎาคม 2549 ครับ ตอนนั้นยังอยู่ในวาระวัยรุ่นน่ะนะครับ ถ้อยคำและการแสดงความคิดอาจดูแรงและตรง แต่ผมเลือกที่จะรักษาเนื้อหาของต้นฉบับเอาไว้อย่างนั้น ส่วนหนึ่งก็เพื่อเก็บไว้อ่าน ว่าวันหนึ่งเมื่ออดีตผมเคยเขียนอะไรแบบนี้เอาไว้ มันคือห้วงอารมณ์หนึ่งที่ผมเคยมี และผมได้อ่านทวนแล้ว มันคือเนื้อหาที่ผมอยากสื่อตรงๆ หลังจากดูซีรี่ส์เรื่องนี้ครับ
หมื่นทิพ's Review 