เหล่าทหารเข้ายึดโรงพยาบาลร้างที่เมืองโอ๊ควัลเล่ย์ แล้วที่นั่นพวกเขาต้องเผชิญกับซอมบี้!

เฮ่อออออ… ท่านทั้งหลายครับ ผมพูดเลยนะว่าท่านข้ามหนังเรื่องนี้ไปจะดีกว่าหากอยากใช้เวลาให้คุ้มน่ะนะครับ ไปดูหนังดีๆ อีกมากหลายที่มีให้ดูกันเยอะแยะ ปล่อยให้คนแบบผมนี่แหละนั่งดูหนังประเภทนี้ไป เพราะอย่างที่บอกเสมอครับว่าผมดูเอาฮาเป็นหลัก และเรื่องนี้ก็ฮาใช้ได้เลยแหละ สำหรับผมน่ะ

หนังทำผมฮาตั้งแต่เริ่มหัวเรื่องครับ มันจะมีข้อความคำเตือนขึ้นประมาณว่า หากท่านก็อปปี้ม้วนวีดีโอนี้ล่ะก็ เราจะย่องเข้าไปหาคุณตอนกลางคืน กระชากปอดคุณออกมา และกินหัวใจคุณซะเลย – โอ้โฮพี่ เอางั้นเลยนะ 5555

ยังไม่หมดครับ หน้าต่อมาพี่ก็ขึ้นข้อความว่า หนังเรื่องนี้สร้างจากเหตุการณ์จริงนะครับ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโอ๊ควัลเล่ย์ และเรื่องนี้ยังไม่ถูกเปิดเผย – แต่บอกตรงๆ ว่าผมทำใจเชื่อได้ยากยิ่ง ไม่ใช่แค่เชื่อเรื่องราวนะ แต่เอาแค่ทำใจเชื่อภาพตรงหน้าที่ได้ดูตั้งแต่ต้นจนจบเนี่ยก็ลำบากแล้ว เพราะมันดูเป็นหนังทำมือแบบที่คนทำทำออกมาแบบ “เราสู้” คือตั้งใจทำออกมาให้เสร็จให้จบ แต่จะสนุกไหมนี่ต้องว่ากันอีกเรื่อง

คือการถ่ายทำมันออกแนวเหมือนโฮมวีดีโอน่ะครับ คือลักษณะภาพมันออกมาแบบนั้นเลย ส่วนนักแสดงก็แสดงแบบแสดงน่ะครับ มันดูไม่จริงอย่างแรง และมันให้อารมณ์เหมือนสมัยเราเรียนหนังสือแล้วดูเพื่อนร่วมห้องทำการแสดงหน้าชั้นน่ะครับ ตลอดทั้งเรื่องมันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ บางคนนี่รู้สึกเลยว่าพยายามเล่นให้ผ่านเทคนั้นโดยแอบกลั้นขำอยู่ ส่วนผมนั้นขำล่วงหน้าไปแล้วครับ เพราะบางฉากบางตอนมันดูไม่เนียน บางอันก็ดูแข็ง บางอันก็ดูล้น คือมันทำให้ตระหนักเลยน่ะว่าหนังอย่าง The Evil Dead นี่มันคือปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นนานๆ ครั้งจริงๆ นะ คือมันมีหนังสไตล์นี้ไม่กี่เรื่องจริงๆ ที่จะทำออกมาดูเป็นหนังได้ดีขนาดนั้น

ฉากในเรื่องก็แคบได้ใจครับ จนผมว่าใครกลัวที่แคบนี่น่าจะกลัวหนังเรื่องนี้นะ ส่วนงาน Effect พวกฉากเลือดสาด ฉากอวัยวะกระจุยเนี่ยก็มี แต่มันดูออกอีกเหมือนกันว่าของปลอม อย่างไส้นี่มันคือถุงพลาสติกทาสีแดงแล้วเอามาเชื่อมต่อกันแน่ๆ – ดูแล้วก็ย้อนนึกถึง Night of the Living Dead น่ะครับ มันกลายเป็นว่าหนังที่เก่ากว่าเรื่องนี้ประมาณ 23 ปียังทำอุปกรณ์อวัยวะพวกนี้ได้ดูจริงกว่าเลยนะนั่น

สารภาพว่าดูไปด้วยความหฤหรรษ์ คือมันไม่รู้สึกสยองครับ แต่มันดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากกว่าฉากต่อไปมันจะเป็นยังไง นักแสดงนี่ะดูล้นหรือแข็งได้เบอร์ไหน หรือพี่จะเอาอุปกรณ์อะไรมาประยุกต์เป็นอวัยวะให้ซอมบี้กินอีก หรือฉากมันจะดูแคบลงกว่านี้ได้อีกไหม

สำหรับผม มันคือหนังที่ดูแล้วฮาครับ ในแง่หนึ่งก็เสียเวลานะ แต่ในแง่หนึ่งก็เหมือนเปิดประสบการณ์ ลองดูว่าหนังจะทำให้เรารู้สึกยังไงได้บ้าง – และในแง่หนึ่งผมก็ยอมรับในความพยายามนั่นแหละครับ คนทำก็ต้องตั้งใจในระดับหนึ่งถึงทำหนังเรื่องยาวแบบนี้ออกมาได้ แต่มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้ตระหนักเหมือนกันว่าการทำหนังใช่ว่าอยากทำก็ทำได้ มันต้องมีทักษะ มีประสบการณ์ หรือต้องมีความรู้ประมาณหนึ่ง ซึ่งผู้กำกับที่ทำหนังเรื่องนี้คือ Betty Stapleford ที่ทำเรื่องนี้เรื่องแรกและเรื่องเดียว และเธอไม่เคยมีประสบการณ์ในการทำหนังอะไรมาก่อนเลย

แต่กระนั้นผมก็เชื่อนะครับ เชื่อว่าน่าจะมีคนดูหนังเรื่องนี้แล้วกลัว อย่างผมนี่ถ้าดูเมื่อตอนเด็กก็น่ากลัวอยู่ เพราะสมัยก่อนนี่ผมไม่รู้เป็นอะไรครับ เวลาดูภาพที่ถ่ายด้วยกล้องแบบโฮมวีดีโอสมัยเก่ามันจะให้ความรู้สึกแปลกนิดๆ แม้ภาพตรงหน้าจะปกติในแบบของมันแต่ในใจลึกๆ มันรู้สึกถึงความบิดเบี้ยวบางประการในภาพที่เห็น แล้วพอภาพแบบนั้นมาบวกกับฉากสยองแบบทำมือที่แม้จะดูไม่สมจริงอะไร แต่ผมก็เชื่อว่าน่าจะมีคนรู้สึกว่ามันดูบิดเบี้ยวและทำให้รู้สึกแปลกๆ หวิวๆ ได้เหมือนกัน

ถ้าอ่านถึงบรรทัดนี้แล้วท่านอยากลอง ผมก็ไม่ห้ามล่ะครับ… แต่รู้ไหมครับ อย่างหนึ่งที่ผมได้เห็นจากหนังเรื่องนี้ คือความพยายามครับ …

หนึ่งคือความพยายามในการทำหนังเรื่องนี้ และอีกหนึ่งความพยายามก็คือ… ความพยายามของผมนี่แหละ ที่ดูจนจบได้ 5555

ครึ่งดาวค่าความพยายามครับ

(3/10)