เรื่องของ 2 คนฉลาดอย่างเฉินเมิ่งจี (เหลียงเทียน, Leung Tin) และฮวงถังจิ้น (จางยิง, Cheung Ying) ที่คอยใช้สมองแก้ปัญหาให้ใครต่อใคร โดยเมิ่งจีจะช่วยคนที่สมควรช่วยและใช้ความฉลาดในการปราบคนไม่ดี ใขณะที่ถังจิ้นจะออกแนวฉลาดแกมโกง คอยช่วยคนไม่ดีให้พ้นผิด และหนังเรื่องนี้ก็คือการเอาเคสต่างๆ ของพวกเขามาบอกเล่าครับ

สมทบด้วย เจิงฉู่หลิน (Tsang Chor Lam) ในอาหลิง อดีตคนใช้บ้านหวงถังจิ้นที่ทนการเอาเปรียบของเจ้านายไม่ไหว, เฉินผิง (Chen Ping) เป็นนางฟ้า หญิงงามที่ทั้งเมืองต้องการตัว, หวังชิงเหอ (Wong Ching Ho) เป็นอาเหนิง คนรับใช้ที่พยายามปกป้องเจ้านาย, ถงหลิน (Tung Lin) เป็นเล่ายี่ เถ้าแก่ร้านขายของทำพิธี, เก่อตี๋หัว (Ko Ti Hua) เป็นภรรยาของเล่ายี่ และหนังกำกับโดย หวังเฟิง (Wong Fung) ครับ

ตอนแรกผมนึกว่าตัวเองจะเฉยกับหนังแล้วนะ เพราะดูทรงตอนต้นมันคล้ายจะเป็นหนังตลกแบบเอาฮาอย่างเดียว ไม่เน้นสาระ ไม่เน้นเนื้อหา ประเภทว่าเอามุกมาชนมุกไปเรื่อยๆ แบบที่หนังตลกฮ่องกงหลายเรื่องเป็น แต่กลายเป็นว่าเรื่องนี้มันดูเพลินกว่าที่คิด และยังมีสาระแทรกอยู่เป็นพักๆ ด้วย

การเล่าเรื่องถือว่าพอดีครับ แม้จะมีหลายเคสในเรื่อง แต่หนังก็เล่าแบบแยกกันไปเป็นช่วงๆ ไม่ได้เอามาผสมปนเปกัน หนังมันเลยดูลื่นไหลไม่ติดขัด แล้วการนำเสนอก็ถือว่าอยู่ในระดับพอดี คือไม่ได้เน้นขำจนลืมเนื้อหา รวมถึงไม่ได้เน้นเรื่องเพศแบบเยอะเกินจนทำให้หนังหลุดโฟกัสไป อีกทั้งดาราทั้งหลายก็แสดงกันได้พอเหมาะ ดูแล้วไม่ขาดไม่เกิน

ส่วนสาระอันที่ผมชอบที่สุดก็ต้องยกให้ตอนที่คุณชายคนหนึ่งทำผิดแล้วพยายามจะใช้เงินปกปิดกลับขาวเป็นดำ ซึ่งพอพ่อรู้ก็ทำเอาของขึ้นและอยากจะตีลูกให้ตาย แต่แม่กลับออกโรงปกป้อง ประมาณว่าลูกจะทำชั่วแค่ไหนก็ไม่เห็นจะเป็นไร แค่ใช้เงินมาปกปิดเสียหน่อยก็ใช้ได้แล้ว จะต้องมาตีลูกทำไมกัน

เมิ่งจีเลยพูดใส่หน้าแม่คนนั้นแบบตรงๆ ว่า “ถ้าแม่ทุกคนคิดอย่างท่าน คนรุ่นลูกรุ่นหลานคงเป็นเดรัจฉานกันไปหมด” – ตรงประเด็นดีครับ

โดยรวมหนังเลยถือว่าเข้าท่าในระดับหนึ่งครับ แต่กระนั้นมันก็ยังดีได้อีก บทยังแน่นได้อีก และสาระยังจับใจได้อีก ก็ถ้าเพิ่มตรงนั้นนิดตรงนี้หน่อย อัดประเด็นให้แน่นกว่านี้ก็คงจะดีไม่น้อย

สองดาวหน่อยๆ ครับ

(6/10)