ไอวี่ (Lisa Hartman) ตัดสินใจเลิกคบหากับเดฟ (Don Michael Paul) คนรักของเธอ และหันไปคบกับจอห์นนี่ (Ken Wahl) ที่เธอเพิ่งเจอแทน

และขณะเดียวกันเธอก็ได้เห็นภาพชีวิตของใครบางคนแว้บเขามาในหัว เธอเลยเข้ารับการบำบัดด้วยวิธีสะกดจิตทำให้ได้รู้ว่าเธอได้เห็นภาพชีวิตของเกรซแม่บ้านที่ถูกฆ่าเมื่อปี 1927 ไอวี่เลยพยายามหาคำตอบว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับเกรซกันแน่

ว่ากันว่าคนเขียนบท Alex Ayres ได้แรงบันดาลจากเคสการสะกดจิตทีเคยเกิดขึ้นจริงครับ ส่วนตัวหนังก็ออกมากลางๆ คือพอดูได้ แต่ก็ไม่ได้ยอดเยี่ยมหรือน่าติดตามมากนัก ถือว่าดูแก้เบื่อได้ตามมาตรฐานหนังทีวียุค 90

แต่ถ้าจะมีอะไรที่ผมชอบก็คงเป็นบทสรุปเมื่อไอวี่ไปเยี่ยมเกรซที่หลุมศพแล้วก็ได้เจอกับใครคนหนึ่ง ฉากนั้นถือว่าทำได้น่าประทับใจไม่น้อยครับ ส่วนตัวผมมองว่าเป็นฉากที่ดีที่สุดในหนังแล้วล่ะ – ใจก็คิดเหมือนกันครับว่าถ้าหนังเล่าเรื่องได้กระชับกว่านี้ และเน้นประเด็นกินใจมากกว่านี้ หนังอาจจะน่าสนใจมากขึ้นก็ได้

เกร็ดเล็กๆ ที่อยากบันทึกไว้ก็คือ นี่เป็นงานชิ้นที่ 2 ของ Evan Rachel Wood ครับ ในเรื่องเธอเป็นซาร่าห์ (ลูกของเกรซ) ในวัยเด็กครับ

ดาวครึ่งครับ

(5/10)