เลนี่ เคอร์ริแกน (Angelina Jolie) นักข่าวสาวที่ไปสัมภาษณ์ชายข้างถนนที่ชื่อแจ็ค (Tony Shalhoub) ที่มักจะทำนายทายทักอะไรๆ แล้วแม่นอยู่บ่อยๆ แต่ประเด็นคือคำทำนายล่าสุดของเขาน่ะบอกไว้ว่า เลนี่จะตายวันพฤหัสฯหน้า…เอาล่ะสิครับ

เป็นหนังรอมคอมอีกเรื่องจากยุค 2000 ครับ ซึ่งพอได้ดูแล้วก็ยอมรับว่าค่อนข้างเฉย ทั้งที่หนังมีเวย์ดีๆ ให้เดิน ประมาณว่าพอเลนี่รู้ว่ากำลังจะตาย เธอเลยเริ่มหันกลับมาทบทวนชีวิตตนเอง เริ่มหันไปคุยกับพ่อและพี่ที่หางเหิน หรือแฟนหนุ่มของเธอ เธอก็เริ่มทบทวนแล้วว่าตกลงเธอกับเขาน่ะรักกันจริงไหม ตามด้วยประเด็นอย่าง หากจะตายแล้วก็ต้องใช้ชีวิตให้คุ้ม และเธอก็เริ่มตั้งคำถามว่า ตกลงในชีวิตนี้อะไรที่สำคัญสำหรับเธอจริงๆ กันแน่

เนี่ยครับ เวย์น่ะน่าสนใจ แต่หนังกลับไปไม่ค่อยสุดสักเท่าไหร่ แต่ละเรื่องถูกนำเสนออย่างกลางๆ ไม่ได้ลงลึก ไม่ได้เข้มข้น ซึ่งก็ให้เสียดายเพราะอุตส่าห์ได้ Jolie มาแสดง ซึ่งผมว่าเธอน่ะเล่นได้อยู่แล้วครับบทลึกๆ ซึ้งๆ น่ะ เอาแค่ฉากที่เธอนั่งดูวีดีโอกับพ่อนั่นก็เห็นได้ชัดแล้วว่าสีหน้าแววตาของเธอสามารถสื่ออารมณ์ได้อย่างดีแค่ไหน แต่ฉากแบบนั้นไม่ค่อยมีเท่าไหร่

ตัวหนังนั้นนอกจากเวย์เรื่องชีวิตแล้ว ก็ยังมีเวย์รอมคอมอีกหนึ่งเวย์ครับ ซึ่งก็จะโฟกัสมาที่ความรักระหว่างเลนี่กับพีท (Edward Burns) แต่ก็กลายเป็นว่าอารมณ์ความเป็นรอมคอมก็ไม่ใคร่จะลื่นสักเท่าไหร่ กลายเป็นเหมือนทั้ง 2 เวย์ดูจะครึ่งๆ กลางๆ ไปไม่สุดทั้งคู่

หนังกำกับโดย Stephen Herek ที่ทำหนังมาแล้วหลายแนว และแต่ละแนวก่อนหน้าเรื่องนี้ก็ถือว่าทำได้เข้าท่า ไม่ว่าจะ Critters (กลิ้ง งับ งับ), Bill & Ted’s Excellent Adventure, The Mighty Ducks, Mr. Holland’s Opus, 101 Dalmatians หรือแม้แต่ Holy Man ที่หลายคนไม่ชอบ แต่ผมว่ามันก็ยังดูมีอะไร แต่กับเรื่องนี้นี่โครงสร้างมันได้ครับ แต่การเล่าเรื่องและการขับเน้นประเด็นต่างๆ มันดูจะไม่ถึงเท่าที่ควร

แต่กระนั้นหนังก็ไม่ได้แย่หรอกครับ ถือว่าดูได้ เพียงแต่มันยังดีได้อีกเยอะ กลมกล่อมและถึงรสได้อีกเยอะ ทั้งเวย์ดราม่าและเวย์รอมคอมเลย – พอหนังออกมาเป็นแบบนี้ก็เลยพอเข้าใจครับว่าทำไมหนังถึงไม่ทำเงินสักเท่าไหร่ คือทำไปเพียง $16 ล้านจากทั่วโลก แต่ทุนสร้างน่ะ $40 ล้านครับ ก็คือขาดทุนกันไปเต็มๆ

สำหรับเกร็ดเล็กๆ ของหนังก็คือ ตอนแรกหนังเรื่องนี้จะกำกับโดย Joel Schumacher และแสดงโดย Renée Zellweger ครับ แต่ทางสตูดิโอผู้สร้างกลับมองว่าทั้ง 2 คนยังไม่ดังพอ อยากได้ทีมงานที่ดังกว่านี้ ทั้ง 2 คนเลยตบเท้าเดินออกไป

แต่ระหว่างดูนี่ก็ได้อารมณ์รำลึกถึงความหลังอยู่นะครับ นอกจากบรรยากาศและโทนหนังนี่มีความเป็นยุคมิลเลเนี่ยมแล้ว เรายังจะได้เห็นทีวีเคลื่อนที่ด้วย คือสมัยก่อนมันจะมีทีวีมือถือ ขนาดประมาณแท็บเล็ตครับ แต่จะหนากว่าเยอะ และที่สำคัญคือมันจะมีเสาอากาศแบบยืดได้ด้วย และภาพในจอจะยังไม่ชัดมากนัก ยังมีคลิ่นแทรก มีเส้นขึ้นเป็นหย่อมๆ เห็นแล้วก็แอบขำ เพราะแทบจะลืมไปแล้วว่าเคยมีสิ่งของเหล่านี้อยู่บนโลกด้วย – มาตอนนี้ 20 กว่าปีให้หลัง เราสามารถดูทีวีและสารพัดสิ่งได้ แบบคมชัดซะด้วย ผ่านมือถือขนาดเท่าฝ่ามือ…เวลาผ่านไปไวจริงๆ ครับ

หนังมีคอนเซปต์ที่น่าสนใจครับ แต่การถ่ายทอดเรื่องราวและตีประเด็นต่างๆ ยังไม่ลงตัวนัก ส่วนเรื่องรอมคอมก็ถือว่ากลางๆ ยังไม่เด็ดแบบเต็มๆ ซึ่งถ้าจะให้สรุปล่ะก็ หนังน่าจะเหมาะสำหรับแฟนๆ ของ Jolie ครับ แต่ถ้าอยากดูหนังรอมคอมดีๆ ของปีนั้น ผมแนะนำ My Big Fat Greek Wedding เลยครับผม

สองดาวครับ

(6/10)