ศาสตราจารย์ถังหยุนหลง (จ้าวเหวินจั๋ว, Vincent Zhao) กับลูกสาวที่ชื่อว่า ถังหนิง (สวีเจียว, Xu Jiao) ได้เดินทางมายังเขาบู๊ตึ๊งเพื่อร่วมงานประลองที่ 500 ปีจะมีครั้ง แต่หยุนหลงก็ยังมีเป้าหมายอื่นครับ คือมาตามหาสมบัติในตำนาน 7 ชิ้น ด้วยความหวังว่ามันจะสามารถช่วยถังหนิงให้หายจากโรคประหลาด แต่ก็แน่นอนว่ากว่าเขาจะหามันเจอ ก็ต้องพบกับอุปสรรคสารพัดตามสูตรนั่นแหละ

ร่วมด้วย หยางมี่ (Yang Mi) ในบทเทียนซิน นักสู้สาวที่มาเพื่อตามหาสิ่งของประจำตระกูล, ถานจวิ้นเหยียน (Shaun Tam) เป็นเป่าหลัว วายร้ายที่หมายปองสมบัติเหมือนกัน, ตู้อวี่หัง (To Yu Hang) เป็นไป๋หลง ผู้ดูแลเขาบู๊ตึ๊ง, ฝานเส้าหวง (Fan Siu Wong) เป็นสุ่ยเหออี้ ตัวแทนบู๊ตึ๊งในการประลอง, เปาฉีจิ้ง (Paw Hee Ching) เป็นแม่ของสุ่ยเหออี้, ฟังผิง (Henry Fong) เป็นเจ้าสำนักบู๊ต๊ง และหนังกำกับโดย Patrick Leung ครับ

จริงๆ แนวหนังนี้เข้าทางผมมากนะ มาทั้งกังฟูสู้กัน แล้วยังมีความเป็นหนังตามล่าหาสมบัติอีก แต่น่าเสียดายที่ผลออกมาไม่ใคร่จะน่าพอใจนัก เริ่มจากการเล่าเรื่องที่ค่อนข้างเรื่อยครับ มันไม่สนุกหรือไม่น่าสนใจเท่าไหร่ และจริงๆ หนังมันก็มีปมให้คนดูตามนะ แต่คนทำก็ไม่ค่อยจะวางปมให้คนดูอยากรู้สักเท่าไหร่ ส่วนการล่าสมบัตินี่ก็เหมือนผมจะฝันไกลไปหน่อยครับ เพราะเอาตามจริงมันไม่ได้ถึงขั้นล่าสมบัติแบบเต็มตัว แต่เหมือนเป็นการหาของที่ซ่อนอยู่ตามที่ต่างๆ แบบที่ค้นหากันได้ไม่ยากเย็น เหมือนๆ จะมีการตีความปริศนาอยู่บ้าง แต่โจทย์ก็ไม่ได้ยาก สรุปตรงนี้เลยคือหนังเหมือนเดินตามหาของในสำนักบู๊ตึ๊งมากกว่าจะเป็นการล่าสมบัติครับ

แต่ที่เสียดายหนักหน่อยคือคิวบู๊ ที่เรื่องนี้ได้หยวนขุย (Corey Yuen) มากำกับคิวให้ ซึ่งท่าทางผมว่าจริงๆ ก็ไม่เลวน่ะครับ แต่มันถูกบั่นทอนความสนุกลงด้วย “การสโลว์” คือหนังนี่แก่สโลว์มากครับ สโลว์มันแทบทุกรอบที่บู๊กัน และแทบทุกท่าด้วย มันเลยไม่มันส์ และมันดูเชื่องช้าไปหมด คือไม่ได้ดูชดช้อยหรือพลิ้วไหวด้วยนะครับ แต่มันดูช้า ดูยืด เลยพลอยทำให้ทุกครั้งที่หนังเข้าโหมดบู๊ทีไร หนังมันจะกลายเป็นดูยืดขึ้นมาทันที

แต่ส่วนที่ถือว่าโอเคคือการแสดงของเหล่าดาราน่ะครับ โดยเฉพาะพี่ฝานเส้าหวงนี่เหมาะนักล่ะกับบทคนซื่อแบบนี้ ไหนจะเปาฉีจิ้งก็ดูเป็นคุณแม่ที่หวังดีต่อลูกจริงๆ ในแง่การแสดงนี่ผมไม่ติเลยครับ แต่เสียดายที่องค์ประกอบอื่นๆ ของหนังมันไม่โอเคเท่าไหร่

ดาวครึ่งครับ

(5/10)