Christmas on the Square ถือเป็นหนังเพลง+คริสต์มาส+Feel Good ที่มีทั้งส่วนที่อร่อยและยังอร่อยได้อีกผสมปนเปกันครับ

เรื่องว่าด้วยเรจิน่า (Christine Baranski) เจ้าของที่ดินจัตุรัสใจกลางเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ตัดสินใจจะขายที่ทั้งหมดให้กับนายทุนเจ้าใหญ่ ดังนั้นผู้อยู่อาศัยในจัตุรัสนั้นต้องย้ายออกทั้งหมด แน่นอนว่าข่าวนี้ทำให้จิตใจชาวบ้านห่อเหี่ยว แล้วใครล่ะครับที่จะสามารถเกลี้ยกล่อมให้เรจิน่าเปลี่ยนใจได้

หนังชวนให้นึกถึง A Christmas Carol ครับ พล็อตคร่าวๆ ถือว่ามาทางเดียวกัน ซึ่งสูตรของหนังแบบนี้ก็จะต้องเปิดเรื่องให้ตัวเอกเป็นคนเห็นแก่ตัว เป็นคนที่ไม่เห็นใจคนอื่น และคิดถึงแต่เรื่องเงินอย่างเดียว แต่แล้วตัวเอกรายนี้ก็จะต้องได้เจอกับเหตุการณ์ที่จะเปลี่ยนทัศนคติจากใจร้ายให้กลายเป็นใจดี ตอนท้ายก็จะลงเอยด้วยอารมณ์ Feel Good ตามสูตร

เรื่องนี้ก็เป็นแบบนั้นครับ ดังนั้นใครคาดหวังหนัง Feel Good ก็ดูเรื่องนี้ได้เลย แต่ขณะเดียวกันผมก็ต้องบอกก่อนว่า ตัวหนังเองแม้สูตรจะใช่ แต่การเดินเรื่องระหว่างทางอาจยังไม่กลมกล่อมแบบเต็มที่ และอาจจะไม่ได้ทำให้คุณ Feel Good เต็มร้อยในบางจังหวะ

หนังเป็นหนังเพลงครับ ซึ่งก็ไม่น่าแปลกใจเพราะเรื่องนี้สร้างโดย Dolly Parton นักร้องระดับตำนานคนหนึ่งของอเมริกาที่มักจะทำหนังเนื้อหาพลังบวกออกมาอยู่เรื่อยๆ และการที่เธอจะทำเป็นหนังเพลงก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้ครับ เพราะมันเป็นทางถนัดของเธออยู่แล้ว แต่กระนั้นผลที่ได้ออกมาก็มีทั้งที่เวิร์กและยังไม่เวิร์กพอ

สิ่งหนึ่งที่ตะหงิดตั้งแต่ตอนต้นเลยก็คือ ด้วยความทื่หนังถ่ายทำกันในโรงถ่าย เมืองที่เห็นก็จะดูมีขนาดไม่ใหญ่มากนัก แต่ทีนี้เพลงช่วงต้นๆ น่ะคนที่มาเต้นในฉากมากันแบบจัดเต็มเลยครับ ซึ่งว่าตามตรงคือมันออกจะมากไปนิดจนทำให้ฉากมันดูแคบลง คนเต้นคนวาดท่าแต่ละทีขาก็แทบจะฟาดหน้ากันอยู่แล้ว เลยทำให้ฉากเหล่านี้แทนที่จะดูยิ่งใหญ่ มันเลยกลายเป็นดูแออัด ซึ่งครึ่งแรกก็มีฉากที่ตัวละครดูแน่นเกินอยู่หลายฉากเหมือนกัน และฉากเหล่านี้มันเลยทำให้อารมณ์หนังมันดูหลอกๆ ในบางจังหวะ อารมณ์บางช่วงเลยไม่มาอย่างที่ควรจะเป็น

หรือบางเพลงก็เป็นเพลงที่ไม่ค่อยพลังบวกนัก อย่างเพลงที่ชาวเมืองมารุมด่า สรรหาคำว่าตำหนิเรจิน่า ซึ่งก็เข้าใจได้ครับว่าทุกคนย่อมไม่พอใจอยุ่แล้วที่เธอจะมายึดบ้านยึดช่องของพวกเขาไป แต่การที่แต่ละคนมารวมพลังด่าแทนที่จะทำอะไรที่มันบวกๆ หรือสร้างสรรค์ อารมณ์หนังมันเลยแกว่ง และดีกรีความน่ารัก น่าเอาใจช่วยของชาวเมืองก็เลยลดลงไปพอสมควร

หนังจะค่อยมาดีหน่อยในฉากที่ตัวละครมีไม่เยอะน่ะครับ หรือถ้าพูดให้ชัดเลยก็คือ ฉากที่ Baranski แสดงนำเป็นหลัก ฉากเหล่านี้จะดูมีพลังขึ้นมา เพราะเธอแสดงได้ดีอยู่แล้ว และเมื่อสัดส่วนขององค์ประกอบฉากมันพอเหมาะพอดี บวกกับเพลงที่เนื้อหาเหมาะ อารมณ์มันเลยได้

ผมเองก็ยอมรับครับว่าครึ่งแรกมีแอบเบื่อเหมือนกัน ด้วยเหตุผลดังที่บอกไป แต่อย่างน้อยด้วยพลังเพลงของหนัง และการแสดงดีๆ ของ Baranski และ Treat Williams เลยพอจะทำให้หนังดูน่าสนใจ น่าตามดูต่อไปจนจบ

ผมเริ่มมาโอเคกับหนังจริงๆ จังๆ ก็ตอนที่เรจิน่าเดินเข้าบาร์แล้วไปเจอบาร์เทนเดอร์ตัวน้อยน่ะครับ ฉากนี้ถือว่าหนังเริ่มมาในทิศทางที่ถูกที่ควรจริงๆ สักที แล้วหลังจากนั้นหนังก็ดูน่าติดตามขึ้น ขณะเดียวกันเราก็จะเข้าใจความคิดความอ่านและอดีตของเรจิน่ามากขึ้น อะไรเหล่านี้ทำให้หนังดูน่าสนใจขึ้นกว่าตอนต้น ก่อนที่เรื่องราวจะค่อยๆ แลนดิ้งสู่บทสรุปที่อบอุ่นใจ

สิ่งหนึ่งที่ผมคิดก็คือ จริงๆ ถ้าหนังเป็นหนังพูดปกติ แล้วมีเพลงเท่าที่จำเป็น หนังอาจลงตัวกว่านี้ครับ เพราะบางช่วงบางตอนบางฉากนั้น ถ้าเป็นบทสนทนาปกติ มันจะรับส่งอารมณ์กันได้พอเหมาะกว่า – แต่ก็เอาเถอะครับ ทำมาเป็นหนังเพลงเรกาต้องรับไปตามนั้น

เหตุผลหลักๆ เลยที่ผมดูหนังเรื่องนี้ นอกจากเพราะเป็นหนังวันคริสต์มาสแล้ว ก็ยังเพราะหนังแสดงโดย Treat Williams ผู้ล่วงลับครับ อยากดูเขาแสดงนี่แหละ ดูแล้วก็คิดถึงเขาเหมือนกันนะครับ จริงๆ เขาเป็นนักแสดงที่มีฝีมือคนหนึ่งเลย ถ้าเขายังอยู่นะ ผมเชื่อว่าบทคุณตาใจดีในหนังดราม่าทั้งหลายน่าจะเหมาะกับเขา – ตอนนี้ทำได้เพียงแต่คิดถึงและระลึกถึงเขาครับ

แต่หนังก็มีส่วนที่ผมชอบนะครับ รายละเอียดเล็กๆ อย่างการเล่นคำคำว่า Change ที่หมายถึงเศษเหรียญ หรือจะแปลว่า “เปลี่ยนแปลง” ก็ได้ เป็นสิ่งเล็กๆ ในหนังที่ผมว่ามีความหมายดีครับ

สรุปว่าหนังถือว่าดูได้ครับ ความกลมกล่อมตอนต้นและบางจังหวะอาจยังไม่เยอะ แต่โดยรวมมันก็คือหนังเพลง Feel Good วันคริสต์มาสที่สร้างรอยยิ้ม และบางวาระก็เรียกน้ำตาจากเราได้ ขอเพียงไม่คาดหวังมากจนเกินไป ท่านน่าจะเพลินกับหนังได้ในระดับหนึ่งครับ

สองดาวครับ

(6/10)

DOLLY PARTONีS CHRISTMAS ON THE SQUARE (L to R) CHRISTINE BARANSKI as REGINA in DOLLY PARTONีS CHRISTMAS ON THE SQUARE Cr. COURTESY OF NETFLIX ฉ 2020