รีวิวหนัง/ภาพยนตร์

Sabrina (1995) หัวใจเธอเลือกเอง

1371792838

ผลงานรีเมคจากหนังโรแมนติกคลาสสิกเมื่อปี 1954 ที่นำแสดงโดย Humphrey Bogart, Audrey Hepburn และ William Holden ซึ่งผมยังไม่ได้ดูหนังต้นฉบับครับ แม้จะมีแผ่นมารอแต่ก็ตัดสินใจดูฉบับรีเมคนี้ก่อน เพราะได้ยินมานานว่าของเก่าดีกว่าของใหม่มาก เลยขอดูฉบับที่เขาว่าธรรมดาก่อน ไม่งั้นถ้าดูของเก่าที่เขาว่าดีแล้วเกิดมันดีมากจริงๆ เราก็อาจรู้สึกไม่โอกับฉบับนี้หนักขึ้นไปอีกก็ได้

ซาบริน่า แฟร์ไชลด์ (Julia Ormond) ลูกสาวคนขับรถประจำบ้านลาร์ราบี้แอบหลังรักเดวิด (Greg Kinnear) ลูกคนรองของตระกูลลาร์ราบี้ แต่ก็แน่ล่ะครับว่ามันเป็นรักที่ยากจะเป็นจริง เพราะเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงบ้านๆ ไม่ค่อยได้แต่งตัวสวยสักเท่าไร แล้ววันหนึ่งเธอก็ตัดสินใจเดินทางไปทำงานที่ฝรั่งเศสตามความฝัน ระหว่างนั้นก็เรียนรู้โลกมากขึ้น ปรับเปลี่ยนโฉมตัวเอง จากลูกเป็ดขี้เหร่กลายเป็นสาวสวยสะพรั่ง

และเมื่อเธอกลับมา เดวิดก็รู้สึกชอบเธอทันที แต่พอดีว่าตระกูลลาร์ราบี้กำลังจะทำสัญญาสำคัญกับครอบครวไทสัน และหมายมั่นจะให้เดวิดเข้าพิธีวิวาห์กับอลิซาเบธ ไทสัน (Lauren Holly) เพื่อเชื่อมสัมพันธ์และควบรวมกิจการ ดังนั้นการจะให้เดวิดไปรักกับซาบริน่านั้นย่อมไม่มีใครในบ้านลาร์ราบี้ยอมครับ ทำให้ไลนัส (Harrison Ford) พี่ใหญ่ของบ้านพยายามก้าวเข้ามาขวาง แต่ก็ตามสูตรล่ะครับ ไปๆ มาๆ ไลนัสก็เริ่มรู้สึกดีๆ กับซาบริน่าขึ้นมาจริงๆ

เป็นสูตรที่บ้านเราก็ใช้กันบ่อยนะครับ คุ้นเคยและเดาทางได้ไม่ยาก แต่เรามาดูที่ตัวหนังกันดีกว่าครับ อันว่าตัวหนังนั้น.. ถ้าให้ว่าตามจริงคือออกมาธรรมดา จริงที่ดาราในเรื่องน่าสนใจครับ แต่เหมือนจะยังไม่เหมาะไม่ลงล็อคกับบท อย่าง Ford แม้จะไปได้ดีในบทนักธุรกิจ แต่อารมณ์โรแมนติกกลับไม่ค่อยไหลเท่าไร หรือ Kinnear ที่ตามบทน่าจะเจ้าชู้ ปลาไหลแบบผู้ดีอะไรประมาณนั้น แต่บุคลิกเขากลับดูเป็นหนุ่มนิสัยดี หงิมๆ จะเจ้าชู้ก็ไม่เชิง จะเป็นน้องที่ดีก็ไม่ใช่ ผลที่ได้เลยออกจะขาดเกินอยู่พอสมควร

คนที่เล่นเข้าท่า (แบบพอประมาณ) ต้องยกให้ Ormond ที่แสดงได้ดีจริงๆ ครับตอนเธอเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ ครั้นแต่งสวยก็ยังดูดี แต่อารมณ์โรแมนติกยังรับส่งกับ Ford ได้ไม่เข้ากันเท่าไรโดยรวมๆ ดาราแม้จะดีแต่ก็ยังไม่ลงตัวน่ะครับ

ไปๆ มาๆ คนที่น่าจดจำแบบจริงๆ ก็คือ John Wood ในบทพ่อของซาบริน่าที่ดูอบอุ่น น่ารัก แสนดี ดูแล้วเชื่อครับว่าเขาเป็นคนขับรถที่ซื่อสัตย์มากๆ และอีกคนที่ผมชอบก็คือ Nancy Marchand ในบท โม้ด คุณแม่แห่งตระกูลลาร์ราบี้ที่แม้จะห่วงธุรกิจ แต่พอบทน่ารักก็น่ารักทีเดียว

ครับ ดาราน่าสนแต่ไม่เหมาะกับบทเท่าที่ควร ด้านบทแม้จะลงสูตรแต่หนังก็ยังเล่าได้ไม่อร่อยนักครับ ความน่าติดตามยังไม่เยอะ หนังไม่ค่อยจะทำให้เราอินไปกับความรักของพระนางสักเท่าไร และอารมณ์โรแมนติกยังไม่ได้ที่ ที่พอจะเข้าท่าบ้างคืออารมณ์ขันน่ะครับ อย่างเรื่องเกี่ยวกับ “แก้ว” ที่เดวิดโดนเป็นต้น

ผู้กำกับ Sydney Pollack เคยทำหนังรักดีๆ อย่าง The Way We Were มาก่อนครับ แต่กับเรื่องนี้ถือว่าออกมาธรรมดา ดูเอื่อยๆ ไปสักหน่อย แต่ยอมรับครับว่าดนตรีของ John Williams นับว่าไม่เลว หรือฉากต่างๆ ในหนังก็ชวนให้นึกถึงหนังสมัยเก่าที่ Audrey Hepburn เล่น เรียกว่าโลเกชั่นและดนตรีนั้นมีเสน่ห์ไม่เลวครับ ได้รสหนังเก่าๆ แต่มาแผ่วหนักตรงเรื่องบทนี่แหละ

สองดาวครับ

Star21

(6/10)

Untitled0961