
เรื่องว่าด้วยชายคนหนึ่งที่ไปใช้ชีวิตอยู่ในร้าน Shakespeare & Co ที่ปารีส (ร้านนี้มีจริงๆ ครับ) แล้วก็พบกับประสบการณ์ชีวิตอันหลากหลาย เจอคนหลากแบบ ท่ามกลางเมืองมากมนต์เสน่ห์อย่างปารีส
อ่านแล้วได้อารมณ์ดีนะครับ เหมือนเรานอนหลับไปข้างกองหนังสือกับพวกเขา ตื่นมาก็แวะไปหาอะไรกิน ไปเดินคุยกันริมน้ำ ไปสูดอากาศในเมืองที่เต็มไปด้วยมนต์ขลัง
ผมจำความรู้สึกได้ว่าตอนอ่านจบ ผมทำหน้าพริ้มๆ ภรรยาจึงถามว่าเป็นอะไร? ผมเลยตอบไปว่า
“อ๋อ… ผมเพิ่งกลับจากปารีสน่ะ” ให้อารมณ์ประมาณนั้นจริงๆ ครับ
ต้องบอกก่อนว่านี่ไม่ใช่หนังสือที่มีไคลแม็กซ์ชวนลุ้น แต่มันคือบันทึกเสี้ยวหนึ่งของชีวิตคนที่รักหนังสือ ซึ่งเขาก็ได้เรียนรู้อะไรมากมาย เช่ย ชีวิตที่ไม่เป็นไปตามที่ฝันทั้งหมด, ความรักที่ไม่จำเป็นต้องจบลงอย่างในหนัง, เพื่อนที่ผ่านเข้ามาและจากไป บางคนเจอแค่แป๊บเดียว แต่ทำให้เราประทับใจไปนานแสนนาน แต่บางคนเจอตั้งนานเรากลับไม่รู้สึกอะไรสักเท่าไร
ลองลิ้มได้ครับสำหรับคนที่ชอบหนังสือแนวชีวิตที่แต่ละตัวอักษรนำพาเราย้อนอดีตไปสู่ ณ ช่วงเวลานั้นๆ ของผู้เขียน
=====================================
อ่านบ้านๆ ลำดับที่ 25
ปารีส/พำนัก/คน/รัก/หนังสือ
(Time was soft there: A Paris sojourn at Shakespeare Co)
ผลงานโดย เจอเรมี่ เมอร์เซอร์ (Jeremy Mercer)
แปลโดย ศรรวริศา เมฆไพบูลย์
หมวดหมู่:รีวิวหนังสือ, วรรณกรรม - ชีวิต










