เอ็ดดี้ (John Cusack) และเกวน (Catherine Zeta-Jones) คือดาราคู่ขวัญที่คนอเมริกันชื่นชอบ ทว่าผลงานเรื่องล่าสุดของพวกเขาท่าจะไม่ทำเงิน นักประชาสัมพันธ์ ลี ฟิลลิปส์ (Billy Crystal) เลยถูกตามตัวมาให้กอบกู้สถานการณ์
เฉยครับ… ยอมรับเลยว่าเฉยจริงๆ เรื่องนี้
เรื่องนี้ดูรอบแรกในโรงครับ ก็ถือว่าเพลินๆ ดี ครั้นพอเวลาผ่านไป 23 ปีก็เอามาดูซ้ำ ก็ชวนให้คิดถึงนะครับ หนังรอมคอมที่ดูแล้วสดชื่นเริงรื่นหัวใจแบบนี้
Burlesque อีกหนึ่งหนังแนวสาวน้อยบ้านไร่ที่เดินทางเข้าเมืองมาเพื่อตามหาความฝัน – สาวน้อยในเรื่องแสดงโดย Christina Aguilera – ซึ่งก็แน่นอนว่าอะไรๆ มันไม่ง่ายดังที่เธอหวังครับ ในที่สุดเธอก็ต้องหางานทำเพื่อจะได้มีเงินเพียงพอในการใช้ชีวิตในเมืองใหญ่ อันนำเธอมาสู่เบอร์เลสก์ คลับที่เต็มไปด้วยสาวๆ นักเต้น ซึ่งเธอก็ต้องพยายามทำให้เจ้าของบาร์อย่างเทสส์ (Cher) หันมามองเธอและยอมให้เธอร่วมแสดงให้ได้
ดูรอบแรกชอบยังไง ดูรอบใหม่ก็ยังคงชอบยังงั้น กับหนังเรื่องนี้ครับ Lucky Number Slevin
ผมเลือกดู Jolt แบบแบลงค์ๆ ครับ คือไม่ได้คิดและไม่ได้หวังอะไรเลย ดูไปแบบแบลงค์ๆ ครั้นดูจบก็รู้สึกแบลงค์ๆ อีกเหมือนกัน
แฮร์รี่ ดีน (Colin Firth) ภัณฑารักษ์งานศิลป์ตั้งใจจะแก้แค้นเจ้านายจอมวายร้ายอย่างไลโอเนล ชาบานดาร์ (Alan Rickman) โดยการวางแผนตุ๋นครั้งใหญ่ หมายจะล่อหลอกให้ไลโอเนลยอมจ่ายเงินซื้อภาพโมเน่ต์ปลอมที่เขาสร้างขึ้น และเขาก็ได้ขอแรงให้แม่สาวโรดิโอ้ชาวอเมริกันสุดห้าวอย่างพีเจ (Cameron Diaz) ให้มาช่วยร่วมแผนนี้ด้วย แต่แทนที่เรื่องจะง่ายกลับกลายเป็นวุ่นกว่าเก่าครับท่านผู้ชม
และแล้วเรื่องของ The Hunger Games ก็มาถึงบทสรุปครับ เมื่อแคทนิส (Jennifer Lawrence) และพรรคพวกต้องประจัญบานกับประธานาธิบดีสโนว์ (Donald Sutherland) ในขั้นเด็ดขาด ก็มีการต่อสู้ มีการล้มเจ็บล้มตายกันตามสูตร
The Hunger Games: Mockingjay – Part 1 คือภาคคั่นเวลาก่อนทุกอย่างจะไปสิ้นสุดใน Part 2 ซึ่งถ้าใหสรุปคร่าวๆ แล้วก็ถือเป็นภาคที่ดูได้เรื่อยๆ แต่ไม่ได้มีความอลังหรือความลุ้นเท่า 2 ภาคแรก
สารภาพตามตรงว่าไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้หนังชุดนี้ครับ คือก็ตามดูทุกภาคนั่นแหละ แต่อาจไม่ได้ถูกจริตโดนใจอะไรขนาดนั้น ชื่อหุ่นในเรื่องก็จำได้แค่ อ็อปติมัส, บัมเบิลบี แล้วก็เมกาตรอนเท่านั้น (ยอมรับว่างงทุกทีเวลาหุ่นหลายๆ ตัวมาตีกัน ไม่รู้ใครเป็นใคร)
หมื่นทิพ's Review 