เคยพูดถึง Toy Story เมื่อนานมาแล้ว วันนี้ได้ฤกษ์เอา A Bug’s Life การ์ตูนลำดับ 2 ของค่ายนี้มาดูครับ ก็ขอร่ายรำลึกสักหน่อย คราวนี้ Pixar ย้ายฉากหลังจากในเมืองไปเป็นในป่าครับ ส่วนตัวเอกก็ยังตัวเล็กๆ น่ารักๆ เช่นเคย
ความกระตือรือร้นในการดู Scream VI ของผมนี่ยอมรับว่าไม่มากเท่าไรครับ คือถ้ามีให้ดูก็พร้อมดู แต่ไม่รีบไม่ร้อนอะไร ยิ่งรู้ว่าเดี๋ยวจะมีภาคต่อตามมาอีกก็ยิ่งเรื่อยๆ ทางอารมณ์ครับ – แต่ไม่ใช่ไม่อยากดูนะครับ มันก็ยังอยากดูอยู่ เพียงแต่ดีกรีความอยากดูมันไม่ได้มากเท่าสมัยก่อนตอนรอดูภาค 2 ภาค 3 น่ะ จำได้สมัยนั้นนี่ถึงขั้นเล็งวันพุ่งเข้าโรงเลยทีเดียว – สงสัยชักจะแก่แล้วครับ 555
สิ่งสำคัญที่ทำให้ผมติดตามดู Nashville จนจบปี 1 คือเสียงดนตรีครับ แต่ละตอนจะมีบทเพลงแนวคันทรี่เพราะๆ มาให้เราได้ฟังกัน
The Object of My Affection อาจไม่ใช่หนังชีวิตผสมโรแมนติกที่โดดเด่นอะไรขนาดนั้นนะครับ แต่ถ้าดูเอาเพลินล่ะก็ หนังก็ตอบโจทย์ได้ไม่เลว
พูดได้เต็มปากว่าผมชอบภาคนี้เป็นอันดับ 2 รองจากภาคแรก
หนังสูตรสำเร็จแนววัยรุ่นเดินตามความฝันแบบที่ Walt Disney ขยันทำออกมาแทบทุกปีครับ
มาสร้างกำลังใจกันด้วยหนังเรื่องนี้นะครับ กับหนังที่สร้างจากเรื่องจริงของโค้ชผิวดำ เฮอร์แมน บูน (Denzel Washington – ชื่อนี้ไม่ต้องห่วงเรื่องฝีมือ) ที่ต้องทำการฝึกเด็กผิวขาวและดำกลุ่มหนึ่งให้เป็นทีมอเมริกันฟุตบอลมือหนึ่ง ให้ได้ แต่เผอิญ เด็กในทีมมันดันผิวคนละสีกันน่ะครับ มันเลยตีกันตลอด มิหนำซ้ำพ่อแม่ของแต่ละคนยังยึดมั่นในเรื่องสีผิวอีก งานนี้โค้ชบูนต้องรับมือหนักครับ
หมื่นทิพ's Review 