ป้ายกำกับ: Dean Koontz

The Face of Fear (1990) พิชิตมัจจุราช

เป็นหนังทีวีที่สร้างจากนิยายแนวระทึกขวัญที่ผมชอบมากเรื่องหนึ่่งครับ ประพันธ์โดย Dean R. Koontz ที่ช่วยดัดแปลงจากนิยายเป็นบทภาพยนตร์ให้หนังเรื่องนี้ด้วย

Hideaway (1995) วูบ… กระชากมิติวิญญาณ

แฮทช์ แฮริสัน (Jeff Goldblum) หนุ่มที่ประสบอุบัติเหตุเฉียดตาย แต่เขาก็รอดชีวิตมาได้อย่างไม่น่าเชื่อครับ ทีนี้ปัญหาคือหลังจากเขากลับมาใช้ชีวิตปกติ เขาพบว่าตัวเองสามารถเชื่อมจิตเข้ากับฆาตกรโรคจิตคนหนึ่งได้ เขาเห็นและรู้ว่ามันจะลงมือฆ่าใคร นั่นทำให้เขาพยายามจะหาทางยับยั้งเหตุฆาตกรรม… ว่าแต่แฮทช์จะรู้ได้อย่างไรว่า อีกฝ่ายนั้นไม่ได้เห็นผ่านสายตาของเขาด้วย!

[ อ่านบ้านๆ #71 ] ไสยดำ (Darkfall) (Dean Koontz)

สำหรับเล่มนี้ก็เช่นเคยครับ มางานของ Koontz อีกครั้งกับเรื่อง Darkfall หรือ Darkness Comes เรื่องของนายตำรวจตงฉินคนหนึ่งที่ต้องมาเผชิญกับอำนาจมนต์ดำของอาชญากรนามบาบา ลาเวลล์ที่หวังจะฆ่าเขาและเล่นงานคนในครอบครัวของเขา เนื่องจากเขาดันไปพัวพันกับคดีฆ่ามาเฟียที่เกิดอย่างลึกลับ และคนทำก็คือบาบานี่แหละ และเขาจะเอาตัวรอดจากน้ำมือมนต์ดำได้ยังไงต้องลองอ่านนะครับ

[ อ่านบ้านๆ #70 ] คืนขย้ำ (Phantoms) (Dean Koontz)

นิยายแนวสยองของนักเขียนเจ้าเดิมที่ท่านไว้ใจได้ Dean Koontz (บางคนบอกไม่ใช่คนเดียวที่ไว้ใจได้ แต่เป็นคนเดียวที่ผมแนะนำมากกว่า 555 คือเดี๋ยวผมจะร่ายหนังสือแกให้หมดๆ ครับ มีคนอื่นๆ แน่ๆ )

[ อ่านบ้านๆ #68 ] สวนสนุกมหากาฬ (The Funhouse) (Dean Koontz)

สำหรับผมแล้ว พวกงานคานิวาล หรืองานวัดของฝรั่งนี่ออกจะเป็นอะไรที่น่ากลัวนะครับ ไม่รู้สิ ไม่เหมือนงานวัดบ้านเราอ้ะ ของเรามีเล่นปาเป้า มอเตอร์ไซค์ไต่ถังหรือบ้านผีสิง แต่บรรยากาศมันออกจะแฮ้ปปี้ สนุกสนาน ไม่เชื่อลองไปดูหนังอย่างมนต์รักทรานซิสเตอร์หรือเพื่อนสนิทสิครับ ภาพงานวัดของเราดูมันรื่นเริงครื้นเครง น่าไปเดินน่าไปกินสายไหมเล่นจะตาย แต่ทำไมก็ไม่ทราบ พอนึกถึงงานวัดของฝรั่งมันให้น่ากลัวทุกที

[ อ่านบ้านๆ #66 ] พิชิตมัจจุราช (The Face of Fear) (Dean Koontz)

เปล่าครับ อย่าเพิ่งเข้าใจผิด ผมไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเฮีย Koontz เขา แต่ที่ผมขนงานแกมาพูดถึงเพราะมันนึกออกน่ะครับ อย่างที่บอกพอนึกถึงเรื่องหนึ่งเนื้อความของอีกเล่มมันจะโผล่ตามขึ้นมาในหัวผมทันที และผมก็อ่านงานของเขาเยอะอยู่ เนื่องมาจากพออ่านแล้วมันอยากอ่านเรื่องต่อไปที่เขาเขียนทุกที