… แล้วอะไรที่ผมรอคอยก็มาถึงครับ
… แล้วอะไรที่ผมรอคอยก็มาถึงครับ
ระยะหลังนี่การดูหนังของพี่มาโนช (M. Night Shyamalan) สำหรับผมเหมือนการแวะไปเจอเพื่อนเก่าน่ะครับ แวะไปเยี่ยมไปหา ไปฟังเขาเล่าเรื่องแปลกๆ สไตล์ The Twilight Zone ที่บางครั้งเขาก็แต่งเอง หรือบางครั้งก็ไปฟังเขามาอีกที แล้วก็เอามาเล่าในแบบของเขา ส่วนจะสนุกมากหรือสนุกน้อยก็ว่ากันเป็นเรื่องๆ ไป
แล้วนี่ก็เป็นการเล่าโคนันมาจนถึงภาคที่ 4 แล้วนะครับ
ตอนที่ 3 ของหนังใหญ่ของโคนันน่ะนะครับ ก็เอามาดูยาวอีกรอบก่อนจะถ่ายทอดความคิดลงตรงนี้ล่ะฮะ ดูต่อกันหลายๆ ภาคมันก็สนุกดีนะ แต่บางทีมันก็ออกแนวจะเบื่อๆ เหมือนกัน เพราะมันก็ซ้ำๆ กันไป แม้เนื้อเรื่องจะเปลี่ยนแต่สไตล์ก็คล้ายๆ กัน
ถ้าใครอยากดูหนังคริสต์มาสที่ความยาวไม่เยอะ และดูง่ายๆ นี่ผมแนะนำเรื่องนี้เลยครับ Angela’s Christmas
ถ้าอยากดูหนังคริสต์มาส Feel Good ที่เต็มไปด้วยพลังบวกและพล็อตแบบเล่าง่ายดูง่าย ผมว่าเรื่องนี้ I’m Glad It’s Christmas ใช้ได้เลยครับ
เล่าหนังใหญ่ภาคแรกไปแล้วนะครับ ต่อด้วยตอนที่สอง กับการสืบคดีบนจอใหญ่ของเอโดงาวะ โคนัน
ภาคแรกบนจอใหญ่ของนักสืบร่างจิ๋วเอโดงาวะ โคนัน การ์ตูนโคตรฮิตที่ตอนนี้เริ่มจะกลายเป็นการ์ตูนโคตรยืดแล้วอ้ะนะครับ (แต่เราๆ ก็ยังตามอ่านกันล่ะจริงมั้ยครับ สนุกดีออก ) นี่ก็คือฉบับหนังใหญ่ซึ่งก็สร้างกันออกมาตามแรงความฮิตนั่นแหละ
ถือเป็นหน้าที่ที่ต้องมาบอกกับท่านที่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้ว่า Happiest Season เป็นหนังที่น่าดูครับ จริงๆ คือผมแนะนำให้ดูเลยล่ะ เพียงแต่ต้องขอตั้งศูนย์ให้พวกท่านก่อนที่จะดู
B&B Merry เล่าถึงเทรซี่ ไวซ์ (Jen Lilley) บล็อกเกอร์ท่องเที่ยวที่สร้างสรรค์ผลงานรีวิวสถานที่ต่างๆ ออกมามากมาย แล้ววันหนึ่งเธอก็ได้รับการติดต่อจากซิลเวอร์พีค บีแอนด์บี ที่พักเล็กๆ ในรัฐเวอร์มอนต์ที่กิจการเริ่มไม่สู้ดีนัก เนื่องจากมีโรงแรมใหญ่มาเปิดแข่ง โดยบีแอนด์บีแห่งนี้ก็เชิญให้เทรซี่มาลองพักที่นี่ครับ หวังว่าจะทำให้เธอประทับใจและนำเรื่องราวของที่นี่ไปเขียนถึง เผื่อจะช่วยกระตุ้นให้คนมาเข้าพักได้บ้าง