Barbarian ถือเป็นหนังสยองขวัญที่ปักหมุดไมล์ในใจผมครับ ไม่ใช่เพราะว่ามันสุดยอดสมบูรณ์จนไร้ที่ติด และไม่ใช่เพราะมันแปลกใหม่อะไร แต่เพราะมันเป็นหนังสยองเชือดที่มีจุดชวนรำคาญอยู่หลายประการ แต่สรุปสุดท้ายแล้วผมก็ยังรู้สึกเชิงบวกกับมันอยู่ดี
ระหว่างดู The Conjuring: The Devil Made Me Do It ผมถามตัวเองว่าอะไรทำให้ผมชอบ The Conjuring 2 ภาคแรก แล้วคำตอบก็ค่อยๆ ผุดขึ้นมา
The Curse of Bridge Hollow หนังครอบครัวแนวปราบปีศาจประจำเมืองครับ เรื่องของครอบครัวกอร์ดอนที่เพิ่งย้ายเข้ามาในเมืองบริดจ์ฮอลโลว์ และเผอิญว่าบ้านใหม่ของพวกเขามีวัตถุที่กักปีศาจนามว่าสติงกี้แจ๊คซ่อนเอาไว้ แล้วก็ตามสูตรครับ พวกเขาดันปล่อยมันออกมา ทำให้คุณพ่อ (Marlon Wayans) และคุณลูก (Priah Ferguson) ต้องวิ่งพล่านเมืองเพื่อหาทางปราบปีศาจตนนี้ให้ได้ ก่อนจะสายเกินไป
หนังบางเรื่องยิ่งรู้รายละเอียดน้อยจะยิ่งดูสนุก และ I See You เรื่องนี้ก็อยู่ในข่ายนั้นครับ
จำได้ว่าผมเคยยินดีอย่างยิ่งตอนที่มีการประกาศว่า Paranormal Activity จบลงในภาค The Ghost Dimension ประมาณว่าจบลงได้สักที หลังคนทำพยายามต่อเรื่องอยู่หลายภาค
แล้วเราก็มาถึงภาคที่ 10 ของหนังชุดนี้ครับ กับ Hellraiser: Judgment ซึ่งเหตุผลในการสร้างภาคนี้ก็เหมือนกับภาคก่อน คือต้องสร้างเพื่อต่อเวลาไม่ให้ลิขสิทธิ์ของหนังชุดนี้ที่ค่าย Dimension ซื้อมาต้องขาดลง
Day Shift เป็นหนังดูง่าย เล่าง่าย เขียนง่ายครับ สรุปสั้นๆ ว่าเป็นหนังแอ็กชันล่าแวมไพร์ที่ดูได้เพลินๆ เอามันส์เป็นหลัก จัดว่าโอเคตามมาตรฐานของหนัง Netflix น่ะครับ
Prey ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของหนังที่เดินเรื่องแบบง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ลูกเล่นไม่ไฮโซ คอนเซปต์ไม่ใหญ่โต ไม่ทะเยอทะยานสร้างจักรวาลหรือภาคต่อ แต่ทำออกมาได้สนุกดูเพลิน ชวนติดตามไปจนจบได้
ถ้าดูจากผลลัพธ์แล้ว Morbius ถือเป็นหนังซูเปอร์ฮีโร่ที่เดินตามสูตรจนออกมาธรรมดามากๆ ครับ ชนิดที่หนังซูเปอร์ฮีโร่อย่าง Superman ภาคแรกที่เก่ากว่า 40 ปีมาแล้วยังดูมีอะไรมากกว่า
ถ้ามีคนเห็นผมตอนนั่งดู Malignant อาจคิดว่าผมโรคจิตก็เป็นได้ครับ เพราะผมดูไปยิ้มไปเกือบตลอดเรื่องเลย
หมื่นทิพ's Review 