อิงะแห่งสุบะกากุเระ และ โคงะแห่งมันจิดานิ คือ 2 ตระกูลนินจาระดับยอดฝีมือที่เป็นศัตรูต่อกันมาช้านาน
อิงะแห่งสุบะกากุเระ และ โคงะแห่งมันจิดานิ คือ 2 ตระกูลนินจาระดับยอดฝีมือที่เป็นศัตรูต่อกันมาช้านาน
The Woman in Black คือวรรณกรรมสยองขวัญแนวโกธิคสุดคลาสสิกของอังกฤษครับ เคยถูกสร้างเป็นหนังทีวีมา 1 รอบเมื่อปี 1989 และถูกนำไปทำเป็นละครเวทีซึ่งได้รับความนิยมอย่างมหาศาลทีเดียว
Into the Woods ทำให้ผมนึกถึง Sweeney Todd โดยเฉพาะในส่วนของทำนองเพลง ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกครับ เพราะหนังทั้ง 2 เรื่องต่างก็มีคนประพันธ์เพลงชื่อ Stephen Sondheim เหมือนกัน
ตอนผมดู The Age of Adaline นั้น ผมกำลังเพลินกับซีรี่ส์ Forever เลยครับ (ตอนนั้นยังไม่มีคำสั่งแคนเซิลให้เศร้าใจ 555)
Seventh Son ได้แรงบันดาลใจจากนิยายชุด The Spook’s Apprentice หรือชื่อไทยว่า “เดชหมอผี” ซึ่งผมยังไม่เคยอ่านครับ แต่มีมิตรสหายคนรักหนังท่านหนึ่งเคยบอกว่าสนุกมาก อ่านแล้วติดเลย
Horns จะว่าไปก็ดูเพลินดีนะครับ รสชาติมันผสมๆ ระหว่างสยองขวัญ ระทึกขวัญ แล้วก็ตลกร้าย แม้อาจไม่ถึงกับกลมกล่อมไปเสียทั้งหมด แต่หนังก็มี “รสชาติความแปลก” แทรกลงมาให้รู้สึกโอเคกับมันได้อยู่ (หมายถึงถ้าเราชอบรสแปลกๆ นั่นน่ะนะครับ)
ผมยังไม่เคยอ่านฉบับนิยายของ Vampire Academy ครับ เลยไม่รู้ว่ามันมีความต่างกันมาน้อยแค่ไหน แต่ถ้าถามผมเฉพาะดูจากตัวหนังล่ะก็ ผมว่าหนังดูได้เพลินๆ อยู่ครับ ^_^
Lost River เป็นหนังแนวๆ ที่ผสมพล็อตดราม่าเข้ากับความหลอน ซึ่งพล็อตจริงๆ ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ มันคือเรื่องของคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวกับลูกชาย 2 คน ที่พยายามดำรงชีวิตให้ได้ ในโลกเบี้ยวๆ ใบนี้
แว่บแรกที่เห็นตัวอย่าง Winter’s Tale ผมว่ามันน่าสนใจมากนะครับ อย่างแรกคือรวมดารามีฝีมือไว้พอสมควร อย่างที่ 2 คือโทนหนังดูแฟนตาซีผสมโรแมนติก จนน่าจะสร้างอารมณ์ประทับใจได้เลย (หากปรุงดีๆ)
จุดที่ถือว่าเข้าท่าของ The Legend of Hercules คือภาพสวยๆ คมๆ ตามด้วยฉากการต่อสู้ย้อนยุค อารมณ์ประมาณ Immortals น่ะครับ (ยังไม่โดดเด่นถึงขั้น 300)