ตอนดูหนังเรื่องนี้จบอารมณ์มันเหมือนเดจาวูครับ มันเหมือนผมเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนแฮะ…
ตอนดูหนังเรื่องนี้จบอารมณ์มันเหมือนเดจาวูครับ มันเหมือนผมเคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนแฮะ…
ผมเคยดูหนังเรื่องนี้รอบแรกเมื่อ พ.ศ. 2543 ซึ่งรอบนั้นผมรู้สึกเฉยๆ และมองว่าหนังไม่สนุกสักเท่าไหร่
นักพรตเหมาซาน มือปราบมารจางจ้าวหลิน (เฉินเสี่ยวหาว, Chin Siu Ho) มีหน้าที่คุมตัวปีศาจชื่อเลี่ยนเซียนจวินไปปิดผนึกที่เขาคุนหลุน แต่ระหว่างทางเกิดพลาดท่าทำให้ปีศาจตนนี้หนีไปก่อกรรม จางจ้าวหลินจึงตั้งปฏิญาณว่าจะจับมันกลับมาให้ได้ แล้ว 10 ปีผ่านไปเขาก็ตามรอยมันมาจนเจอครับ มันกำลังอาละวาดทำร้ายชาวบ้านอยู่ เขาเลยต้องหาทางจัดการมัน
พูดตรงๆ เลยนะครับ หนังเรื่องนี้พล็อตโคตรจะซ้ำซากเลย – แต่ก็พูดตรงๆ อีกเหมือนกันว่า ผมชอบหนังเรื่องนี้ชะมัดเลยแฮะ
หนังรอมคอมที่ด้วยองค์ประกอบแล้วหนังสามารถเป็น Love Actually ได้เลยล่ะครับ และแม้ว่าหนังจะยังไปไม่ถึงจุดนั้น แต่อย่างน้อยหนังก็ดูสนุกใช้ได้อยู่ครับ
ภาคต่อของหนังสุดน่ารักและเหมาะสำหรับเด็กแบบสุดๆ ครับ
อดีตดาวอเมริกันฟุตบอลพิตต์สเบิร์ก พอล ครูว์ (Adam Sandler) ก่อเรื่องซะจนถนนป่วนขนานหนัก พี่ท่านเลยโดนจับเข้าคุกซะ แล้วทีนี้ในคุกเนี่ย ท่านพัสดี (James Cromwell) ก็อยากจะให้พอลมาช่วยปั้นทีมนักโทษให้มาแข่งกับทีมผู้คุม แล้วความสนุกก็เริ่มขึ้นที่ตรงนั้นครับ
เรื่องนี้ถือว่าใช้ได้อยู่ครับ เป็นการเอาหนังแนวรอมคอมมายำเข้ากับแนวไล่เชือด อาจไม่ถึงกับเด็ดขาดมากมาย แต่ก็ดูเอาเพลินได้ไม่เลว
หนังวัยรุ่นผสมอารมณ์ขันที่ยุคนั้นตอนหนังออกฉายนี่รู้สึกว่าหนังแนวนี้มีเยอะนะครับ เยอะจนแอบรู้สึกว่ามันเกร่อเลยล่ะ แตพอมองมาตอนนี้กลับรู้สึกคิดถึงหนังแนวนี้จังเลยแฮะ ของใหม่ๆ ก็ไม่ค่อยมีออกมา ก็ต้องเอาของเก่ามาดูซ้ำน่ะนะครับ (เพราะเรื่องนี้จัดตั้งแต่ตอนเข้าโรงครับ)
มาครับ ไล่ดูให้ครบ นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่มีการอ้างอิงว่าเป็นภาคต่อของ เทวดาท่าจะบ๊องส์ (The Gods Must Be Crazy) ในบางประเทศ แต่แน่นอนว่าจริงๆ แล้วเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเรื่องนั้นเลยครับ