โฉบมาเล่าเล็กๆ ไม่ยาวนะครับสำหรับหนังเรื่องนี้
โฉบมาเล่าเล็กๆ ไม่ยาวนะครับสำหรับหนังเรื่องนี้
ภาพยนตร์ก็เหมือนกับอาหารนะครับ ใช้บริโภคได้ทั้งความอร่อยและคุณค่า
ในบรรดาผู้กำกับรุ่นเก๋าทั้งหลาย รายที่ผมติดอกติดใจ ชอบดูหนังของแกประจำก็ต้องมีชื่อ ลุง Woody Allen ติดอยู่อันดับต้นๆ แน่นอน
ผมต้องรีบคาบหนังเรื่องนี้มาแนะนำต่อท่านให้เร็วที่สุด เพื่อจะบอกว่าอย่าไปหลวมตัวเอามาดู
สมัยนี้หลายชายหรือหลายสาวมีกิ๊ก เห็นการมีคนรักทีละหลายคนเป็นเรื่องปกติที่พึงกระทำได้
เป็นหนังในความทรงจำอีกเรื่องครับ จำได้ตอนนั้นผมกำลังจะไปเรียน ร.ด. กับเพื่อนๆ เราเรียนกันช่วงบ่าย ตอนเช้าก็นัดเจอกันที่บ้านเพื่อนคนหนึ่ง ระหว่างรอให้คนมากันครบเราก็นั่งดูหนังทาง HBO ฆ่าเวลาไปพลาง พอดีเรื่องนี้ฉายครับ แล้วเพื่อนคนหนึ่งก็บอกว่า “เฮ้ย เรื่องนี้สนุก” พวกเราก็เลยดูกันเล่นๆ ครับ แต่ไปๆ มาๆ นั่งดูจนหนังจบ พร้อมสรุปความเห็นตรงกันว่า “เออ มันสนุกจริงๆ”
ถ้าใครชอบหนังครอบครัวสนุกสนานว่าด้วยเด็กๆ 12 คนกับพ่อแม่หนึ่งคู่อย่าง Cheaper by the dozen แล้วล่ะก็ เรื่องนี้คงเป็นอีกอันที่ท่านดูไปยิ้มไป เพราะเด็กยกทัพมากันถึง 18 คน!
กริฟฟิน (Dermot Mulroney) คือชายหนุ่มที่มีหน้าที่การงานดี แต่ไม่ประสบความสำเร็จด้านชีวิต เขาหย่ากับภรรยาและลูกๆ ก็ไม่ชอบเขาเท่าไร เพราะเมื่อก่อนเขาสนใจแต่งาน งาน แล้วก็งาน… ล่าสุดหมอประจำตัวแจ้งให้ทราบว่า เขาเป็นมะเร็ง
ผลงานแอ็กชัน+ชีวิต+ตลกนิดๆ โดย John Woo ครับ ซึ่งแฟนๆ ขาประจำดูแล้วอาจรู้สึกว่าหนังมันไม่ค่อย Woo สักเท่าไร เพราะอะไรต่อมิอะไรมันดูเบา ไม่เข้มข้นหนักเครื่องเหมือนหนังเรื่องอื่นๆ ซึ่งจริงๆ มันก็มีสาเหตุครับ และเหตุที่ว่าก็มาจากเรื่องเงินๆ ทองๆ นั่นเอง
มิตรภาพดีๆ ช่วยให้ชีวิตเราอิ่มเอมขึ้น แม้จะต้องผ่านช่วงเวลาทุกข์ ป่วยไข้ หรือโมงยามที่ความแก่ชรามาเยือน เราก็ยังรู้สึกดีได้อย่างน่าอัศจรรย์