ผมจำชื่อผู้กำกับ Susanna Fogel ได้จากหนังเรื่อง Life Partners ที่ว่าด้วยชีวิตของเพื่อนซี้สองสาวที่สะท้อนเรื่องราวของคำว่าเพื่อนและความเปลี่ยนแปลงระหว่างเพื่อนเมื่อชีวิตของแต่ละคนเปลี่ยนไป หนังถือว่าเวิร์กครับ ออกมาดูเพลินไม่เลว ใครที่เซนซิทีฟกับคำว่า “เพื่อน” ก็อยากให้ลองได้รับชมกัน
ผมเลือกดู We Can Be Heroes เพราะอยากเปิดหนังที่เด็กดูได้แบบง่ายๆ ให้ลูกดูครับ แล้วผลลัพธ์ก็ถือว่าโอเคนะ ลูกผมดูแล้วก็สนุกอยู่ ส่วนผมเองก็ว่าไม่เลวเหมือนกัน แม้ว่าจะมีบางจุดให้ตะขิดตะขวงก็ตาม
The Adventures of Sharkboy and Lavagirl เรื่องนี้เห็นมานานมากแต่ก็ไม่ได้ดูสักทีครับ อาจเพราะความสนใจมันไม่มากหรือไม่ก็อิ่มตัวแนวนี้ไปแล้วหลังจากดู Spy Kids มาหลายภาค แต่ที่เอามาดูนี่ก็เพราะวันก่อนได้ดู We Can Be Heroes ครับ แล้วก็เพิ่งรู้ว่าเรื่องนั้นเป็นภาคต่อของเรื่องนี้ (เพราะมีตัวละครชาร์คบอยกับลาวาเกิร์ลไปโผล่ด้วย) ก็เลยย้อนหามาดู
สำหรับ Moonfall นี่ ผมเชื่อว่าหลายคนเป็นเหมือนผมครับ คือไม่ว่าหนังจะเจ๊งแค่ไหน โดนคำวิจารณ์สับโขกสักปานใด แต่ยังไง๊ยังไงก็ต้องขอดูสักครั้งครา
Warriors of Future เป็นหนังดูง่ายครับ คือดูแบบไม่คาดหวังอะไรเลย หลักๆ คือดูเพราะเหล่าดาราฮ่องกงที่แสนคุ้นเคย ไม่ว่าจะกู่เทียนเล่อ, หลิวชิงหวิน, หลิวเจียหลิง, จางเจียฮุย และ Philip Keung สำหรับผมแล้วพวกเขาเหล่านี้รับประกันความโอเคของหนังได้ในระดับหนึ่งครับ อย่างบางเรื่องที่อาจไม่ได้สนุกอะไรนัก แต่อย่างน้อยการแสดงของพวกเขาก็พอจะประคองให้เราดูหนังไปจนจบได้
ภรรยาบอกว่าให้หาหนังมานั่งดูกับลูกสาวในวันหยุด ผมก็เลือกเปิด DC League of Super-Pets เลยครับ คิดว่าลูกน่าจะชอบ
จริงๆ หน้าหนัง Slumberland ถือว่าเข้าทางผมนะครับ ออกแนวผจญภัยแฟนตาซี แต่ไม่รู้เพราะอะไรเหมือนกันผมถึงมองข้ามไป คือไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย แต่ก็ยังดีครับที่ตัดสินใจเลือกดู แล้วผลก็คือชอบครับ สนุกดี
The Curse of Bridge Hollow หนังครอบครัวแนวปราบปีศาจประจำเมืองครับ เรื่องของครอบครัวกอร์ดอนที่เพิ่งย้ายเข้ามาในเมืองบริดจ์ฮอลโลว์ และเผอิญว่าบ้านใหม่ของพวกเขามีวัตถุที่กักปีศาจนามว่าสติงกี้แจ๊คซ่อนเอาไว้ แล้วก็ตามสูตรครับ พวกเขาดันปล่อยมันออกมา ทำให้คุณพ่อ (Marlon Wayans) และคุณลูก (Priah Ferguson) ต้องวิ่งพล่านเมืองเพื่อหาทางปราบปีศาจตนนี้ให้ได้ ก่อนจะสายเกินไป
ระหว่างดู Ghostbusters: Afterlife ใจก็คิดครับว่าโจทย์ในการทำหนังภาคต่อประเภทที่ระยะห่างระหว่างภาคก่อนกับภาคนี้ยาวนานเกิน 10 ปีขึ้นไป มันย่อมต่างจากการทำภาคต่อแบบห่างกันแค่ไม่กี่ปี
Prey ถือเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างของหนังที่เดินเรื่องแบบง่ายๆ ไม่ซับซ้อน ลูกเล่นไม่ไฮโซ คอนเซปต์ไม่ใหญ่โต ไม่ทะเยอทะยานสร้างจักรวาลหรือภาคต่อ แต่ทำออกมาได้สนุกดูเพลิน ชวนติดตามไปจนจบได้
หมื่นทิพ's Review 