และแล้วฤดูซัมเมอร์ก็เวียนมาบรรจบอีกครั้งนะครับ หนังใหญ่เตรียมกระหน่ำมาให้เราชมกัน โดยมีเรื่องนี้เป็นหัวแถวมาโกยเงินก่อนเพื่อน ถ้าดูจากแนวโน้มก็น่าจะรับทรัพย์ล่ะครับ กระแสดีจะตาย ส่วนตัวหนังเองนั้นแม้จะมีการปล่อยแผ่นผีออกมาจน พี่ Hugh Jackman ออกมาบ่นน้อยใจก็เถอะ แต่ยังไงคนที่ตั้งใจจะเดินเข้าโรงไปดูก็คงไม่พลาดล่ะนะครับ ซึ่งผมก็ค่อนข้างเชียร์เลยล่ะ เพราะหนังออกมาสนุก ครบรส มันส์คุ้มค่าตั๋วดี
บีแมน (Nicolas Cage) และ เฟลสัน (Ron Perlman) สองนักรบครูเสดที่ตัดสินใจออกจากการรบที่เต็มไปด้วยการเข่นฆ่าเพื่อกลับบ้านเกิด แต่พอเขาไปถึงก็พบว่าเมืองเต็มไปด้วยโรคระบาด ซึ่งชาวเมืองเชื่อกันว่าเป็นเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง (Claire Foy) ที่เป็นแม่มด
เป็นหนังแวมไพร์ที่ไม่ธรรมดา มาพร้อมไอเดีย แง่คิด และจัดว่ามีความสดพอตัว
ผมว่าหนังสไตล์นี้ทำยากเหมือนกันนะครับ เพราะมันต้องลงล็อคทั้งความโรแมนติกผสมฮา มาบวกเข้ากับแอ็คชั่นแนวสายลับ ซึ่งเรื่องก่อนที่พยายามเล่นสูตรนี้อย่าง Knight And Day ก็ถือว่าพอทำได้แบบเสมอตัว ไม่เลวแต่ก็ยังไม่โดนเต็มร้อย ก็แอบลุ้นก่อนดูเหมือนกันครับว่าแล้วเรื่องนี้จะเข้าท่าแค่ไหน
แม้ภาคแรกแฟนการ์ตูนจะไม่ได้ชอบนัก แต่อย่างน้อยเด็กๆ ก็ดูสนุกแบบเอิ้กอ้ากไปได้ ทำให้ผู้สร้างเข็นหนังกัปตันอเมริกาออกมาอีกสักรอบ (ฉายทีวีเหมือนเดิม)
นี่คือกัปตันอเมริกาเวอร์ชั่นหนังทีวีน่ะครับ สร้างตั้งแต่ปี 1979 ซึ่งก่อนผมจะได้ดูก็รู้เรื่อยมาว่าเวอร์ชั่นนี้โดนสับเป็นบะช่อขนาดไหน แต่ก็นั่นแหละครับ ไม่ดูก็ไม่รู้ ต้องดูถึงจะเข้าใจว่ามันดีหรือไม่แค่ไหน
I Am Number Four ทำให้นึกถึง Smallville แล้วผสมด้วย Twilight ซึ่งก็ไม่น่าแปลกล่ะครับ เพราะทีมเขียนบทก็คือ Alfred Gough และ Miles Millar คู่หูผู้สร้าง Smallville นั่นแหละ
เข้าใจผิดไปหลายกิโลเลยครับ ตอนแรกนึกว่าเรื่องนี้มันจะเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดอาละวาดกลางขั้วโลกที่เต็มไปด้วยพายุน้ำแข็ง (จินตนาการไปประมาณ The Thing น่ะครับ) แต่พอดูไปสักพักก็ถึงบางอ้าวครับ นี่มันหนังฆาตกรรมสืบสวนนี่หน่า
เรื่องนี้น่าสนใจตรงที่เป็นงานกำกับครั้งแรกของพี่ Rob Schneider ดาราขาฮาที่ชอบเล่นบทคนหน้าซื่อเจอเรื่องวุ่นๆ และงานนี้พี่แกก็แสดงนำเองอีกด้วย
ผมจำได้ว่าผมเคยเผา Street Fighter เวอร์ชั่นพี่ Jean-Claude Van Damme ซะจนแทบเป็นตอตะโกไปแล้วเมื่อหลายปีก่อน ใครจะนึกล่ะครับว่าประวัติศาสตร์มันจะกลับมาซ้ำรอยอีก…
หมื่นทิพ's Review 