แรกเริ่มเดิมที Fantasy Island คือซีรี่ส์ในยุค 70 ที่ออกแนวฟีลกู้ดครับ เนื้อเรื่องแต่ละตอนก็จะว่าด้วยเกาะมหัศจรรย์ที่ผู้ไปเยือนจะได้พบเรื่องราวชวนประทับใจ ได้พบเรื่องโรแมนติกหวานแหวว หรือไม่ก็ได้แง่คิดชีวิตติดตัวกลับมา ในขณะที่ฉบับนี้ได้มีการดัดแปลงให้เป็นแนวลึกลับสยองขวัญแทน จนไม่น่าแปลกใจที่แฟนซีรี่ส์ของเก่าจะไม่โอนัก และมีเสียงเชิงลบต่อหนังฉบับนี้ออกมาค่อนข้างเยอะ
รู้สึกอยู่ลึกๆ ว่าพันธกิจของคนทำหนังเรื่องนี้คือการแสดงให้เราเห็นถึงความชั่วร้ายโหดเหี้ยมของแดร็กคูล่า ประมาณว่าระยะหลังๆ ท่านแดร็กเริ่มถูกทำให้ออกแนวซูเปอร์ฮีโร่มากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่เรื่องนี้ก็ออกมาย้ำเตือนว่าท่านแดร็กดั้งเดิมน่ะโหดร้ายเหี้ยมลึกนะ อะไรประมาณนั้น
ข้อคิดที่กระแทกเข้าเบ้าตาหลังดูหนังจบ อย่างแรกก็คือ เวลาจะไปเที่ยวตามเทรลต่างๆ ทางที่ดีควรอยู่ในเส้นทาง ท่องไปตามเทรลก็พอ ไม่ควรหาทางลัดหรือเดินออกนอกเทรล เพราะท่านไม่มีทางรู้เลยว่าเส้นทางนอกเทรลนั้นจะมีอะไรรอเซอร์ไพรส์ท่านอยู่หรือเปล่า
ซิสเตอร์แอนน์ (Jacqueline Byers) เคยต้องอยู่กับแม่ที่ถูกผีเข้ามาก่อน และเมื่อเธอมาบวชเป็นแม่ชี ดูแลคนไข้ในโรงพยาบาล เธอก็ต้องเผชิญกับอดีตอีกครั้งเมื่อมีเด็กน้อยคนหนึ่งถูกผีสิง และดูเหมือนมันจะพุ่งเป้ามาที่แอนน์ซะด้วย
หนังมาแนว Candyman ยุคอินเตอร์เน็ตครับ ประมาณว่ามีคำร่ำลือเกี่ยวกับเพลงบทหนึ่งที่ว่ากันว่าหากใครร้องจนจบจะทำให้ผู้นั้นต้องพบกับชายหลังงอ (The Crooked Man) แล้วก็ตามสูตรครับ มีเด็กกลุ่มหนึ่งลองเล่น พอเล่นแล้วเป็นไงล่ะครับ – ผีก็มาไง – ส่งผลให้เด็กไปหนึ่งคน แต่เนื่องจากหลักฐานแวดล้อมในตอนนั้นทำให้ทุกคนเข้าใจไปว่าโอลิเวีย ชอว์ เด็กคนหนึ่งในกลุ่มเป็นคนลงมือ
ผมชอบหนังเรื่องนี้ครับ แต่ไม่ได้ชอบแค่ในเชิงสยองขวัญ ที่ชอบนั้นคือแง่มุมบางอย่างที่หนังชวนให้คิด
มาต่อกันครับกับ เรื่องเล่าจากความมืด 2 ที่กลับมาพร้อมเรื่องสยองอีก 3 ตอนให้เราได้ดูกัน
พบกับ 3 ตำนานเรื่องเล่าสยองขวัญที่ดัดแปลงจากเรื่องในหนังสือของ Lilian Lee นักเขึยนมีชื่ออีกคนของฮ่องกงที่ผลงานของเธอหลายเรื่องเคยได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้ว อาทิเช่น Farewell My Concubine (หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม) และ Green Snake (นางพญางูขาว)
ในบรรดาหนังทั้ง 4 เรื่องของชุด 4 Horror Tales ผมว่าผมโอเคกับเรื่องนี้ที่สุดครับ
และนี่คือเรื่องที่ 2 ในหนังสยองชุด 4 Horror Tales ครับ
หมื่นทิพ's Review 