เอาล่ะครับ หนังชุดสุดสยองต่อไปนี้ เป็นหนังสยองโหดครับ ทั้งแหวะ สยอง ซาดิสม์ และโรคจิตครบสูตร (แต่ผมชอบมากกกก) ภาพในโปสเตอร์ก็มักจะเป็นตัวประหลาด ที่ดูดิบๆน่ากลัวๆ ซึ่งอาจจะรบกวนจิตใจคนขวัญอ่อนได้นะครับ ดังนั้นถ้าขวัญไม่แข็งนัก ก็เตรียมใจนิดหรือไม่ก็ข้ามๆไปเลยแล้วกัน ส่วนพวกขวัญแข็ง ดิบๆ (คอเดียวกับผม) ก็ตามมาดูกันเลยครับ
อาวุธลับอันทรงประสิทธิภาพของแวมไพร์ คือ เสน่ห์อันรัญจวนยวนใจ ยั่วให้คนหลงใหลไปกับมัน เหยื่อน้อยใหญ่เมื่อโดนอาวุธนี้แล้วก็ยากจะหนีพ้น บ้างก็หลงใหลรูปโฉมชวนพิสมัย บ้างพอสัมผัสก็ปลุกตัณหาหลากประการขึ้นมาในดวงจิต บ้างก็เกิดปรารถนาอยากกลายเป็นแวมไพร์เลยก็มี
นี่คือหนังเรื่องแรกภายใต้การสร้างของค่าย Dreamworks นะครับ จำได้ว่าตอนเข้าโรงผมไม่ได้ไปดูเนื่องจากเพื่อนๆ มาเล่าคร่าวๆ ว่ามันไม่สนุกอย่างที่คิด ครั้นพอวีดีโอออกผมก็หามาดู และเกิดชอบขึ้นมาจนต้องซื้อเก็บ (ผมจึงชอบบอกเสมอว่าความชอบของคนต่างกัน หนังที่คนอื่นว่าไม่ดีเราอาจว่ามันดีก็ได้ เป็นเรื่องธรรมดาอย่างหนึ่ง )
สรุปว่า 4 = 1 > 5 > 3 > 2 ครับ
ไม่ได้ใบ้หวย แต่นั่นคือลำดับความชอบของหนังชุด Mission: Impossible เรียงจากมากสุดลงไปครับ
พูดได้เต็มปากว่าชอบภาคนี้สุดๆ จนออกจะชอบมากกว่าภาคแรกที่ผมเคยยกให้เป็นภาคที่เจ๋งสุดของหนังชุดนี้น่ะนะครับ
เรื่องราวมันก็เกี่ยวกับอนาคตปี 2020 ที่ลอนดอนครับ เมื่อมีบุรุษลึกลับที่เรียกตัวเองว่า V (Hugo Weaving) โดยเขาผู้นี้ประกาศเจตนารมย์ชัดเจนว่าต้องการจะต่อต้านรัฐบาลเผด็จการที่ปกครองโดย อดัม ซัทเลอร์ (John Hurt) แล้วเขายังดำเนินแผนการสังหารบุคคลสำคัญของรัฐไปมากมาย จนซัทเลอร์สั่งให้ ลูกน้องของเขาทั้งหลายตามเล่นงานเจ้า V ให้จงได้
นี่เป็นอีกหนึ่งผลงานที่ไม่ค่อยทำเงินทำทองเท่าไหร่นัก แต่ผมชอบนะครับ เพราะมันออกมาสนุกและเจ๋งดี
หลังจากคราวก่อนแรมโบ้ (Sylvester Stallone) ระเบิดเมืองซะย่อยยับนะครับ เขาก็โดนจับเข้าเรือนจำ แต่แล้วผู้พันเทราท์แมน (Richard Crenna) ก็ได้มาหาเขาถึงคุกเพื่อยื่นข้อเสนอให้ ว่าหากแรมโบ้รับงานช่วยตัวประกันที่เวียดนาม เขาจะได้รับการปล่อยตัวทันที
แม้งานจะเยอะนะครับช่วงนี้ แต่ผมก็ต้องดูเรื่องนี้ให้ได้ครับผม เพราะพี่ Tim Burton ของผมแกลงมือกำกับเอง และแนวหนังมันก็แนวแกชัดๆ อ้ะ แฟนตาซีแบบโรคจิตหยั่งเงี้ย
นี่ถือเป็นหนังที่มีอิทธิพลต่อชีวิตผมมากเรื่องหนึ่งเลยครับ เพราะมันเป็นหนังเรื่องแรกสุดที่ผมเริ่มดูเพื่อวิจารณ์อะไรอย่างจริงจัง ความเจ้าความคิดชอบหยิบโน่นหยิบนี่มาคิดก็เริ่มจากเรื่องนี้นี่แหละ เพราะเรื่องนี้มันว่าด้วยเรื่องของ Conspiracy Theory หรือ ทฤษฎีสมคบคิด
หมื่นทิพ's Review 