หมวดหมู่: Interests

Barcelona Christmas Night (2015) หยุดเหงา ที่บาร์เซ

ลองอ่านแนวหนังคร่าวๆ ก็พบว่าเข้าทางผมล่ะครับ เพราะชอบอยู่แล้วสำหรับหนังสไตล์ Love Actually ที่ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตและความรักของคนหลายๆ คู่ที่ถูกบอกเล่าไปพร้อมกัน

The Best Offer (2013) ปริศนาคฤหาสน์มรณะ

เป็นหนังที่มีคนถามกันเข้ามามากที่สุดในตอนนี้เลยครับ ถามว่าผมดูหรือยัง ราวกับรู้ใจน่ะครับว่าเรื่องนี้ผมเล็งรอดูแน่นอน เพราะผู้กำกับคือ Giuseppe Tornatore แห่ง Cinema Paradiso, The Legend of 1900 และ Malena แต่ละเรื่องที่ว่านี่ผมก็โปรดปรานทั้งนั้นเลย

La La Land (2016) นครดารา

โลกทุกวันนี้ เต็มไปด้วยวาทกรรมประมาณว่า “คุณจะได้ในทุกสิ่งที่คุณต้องการ หากคุณมุ่งมั่น” หรือไม่ก็ “คุณจะสำเร็จในทุกฝันที่คุณใฝ่ หากคุณพยายาม”

Sully (2016) ซัลลี่ ปาฏิหาริย์ที่แม่น้ำฮัดสัน

ปี 2016 ป๋า Tom Hanks ของผมมีผลงานออกมา 3 เรื่อง แต่ก็วืดไปซะ 2 ครับ (โดยเฉพาะเรื่อง Inferno นี่ยังไงก็ยังรู้สึกเสียดายอยู่ไม่เลิก) จะมีก็แต่เรื่องนี้นี่แหละที่ถือว่ากู้ชื่อของป๋าเขาได้แบบเต็มเม็ดเต็มหน่วย

It Follows (2014) อย่าให้มันตามมา

ทุกการกระทำย่อมมีผลตามมาเสมอ บางอย่างก็จะมีผลตามมาอย่างรวดเร็วฉับพลัน แต่บางอย่างมันจะค่อยๆ ส่งผลตามมาอย่างช้าๆ ช้าจนเราอาจคิดว่ามันไม่เป็นอะไร…

Dark Places (2015) ฆ่าย้อน ซ้อนตาย

ช่วงนั้นกระแสของ Gone Girl กำลังมาครับ เลยทำให้ชื่อของ Gillian Flynn เจ้าของนิยายต้นฉบับที่ดังอยู่แล้วในวงการนิยายสืบสวน เป็นที่รู้จักมากขึ้นสำหรับคอหนัง

The Garden of Words (2013) ยามสายฝนโปรยปราย

นี่คือแอนิเมชั่นที่ผมดูอย่างมีความสุขครับ แม้เนื้อหามันจะระคนผสมกันระหว่างสุขกับเศร้า เคล้าความวุ่นวายของโลกแห่งสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคน… แต่กระนั้นมันก็ยังสวยงาม

Café Society (2016) ณ ที่นั่นเรารักกัน

ปีไหนไม่ได้ดูหนังของลุง Woody Allen มันคงเหมือนขาดอะไรไปอย่างน่ะครับ เพราะผมเองก็ตามดูหนังของลุงเขามากว่า 20 ปี จนแม้จะไม่รู้จักและไม่เคยเจอก็เถอะ แต่ก็รู้สึกประหนึ่งเหมือนเป็นญาติผู้ใหญ่ในชีวิตไปแล้วล่ะ

Atomic Blonde (2017) บลอนด์ สวยกระจุย

ด้วยความที่การโปรโมตเน้นไปที่ความเป็นหนังแอ็กชัน อีกทั้งยังเน้นว่ากำกับโดย David Leitch ที่ร่วมกำกับ John Wick อีก จึงไม่แปลกครับที่หลายคนจะคิดว่านี่จะต้องเป็นหนังบู๊สาดกระสุนแบบ John Wick

Sing Street (2016) รักใครให้ร้องเพลงรัก

บันทึกไว้ในความทรงจำเลยว่านี่เป็นหนังที่ทำให้ผมตะโกนในใจว่า “อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก” ในตอนที่หนังเกือบจะจบ (ใจจริงอยากตะโกนออกเสียงมันเดี๋ยวนั้น แต่เกรงใจคนที่ดูด้วย)