สิ่งที่ผมกำลังจะพูดต่อไปนี้ ผมว่าผมพูดมาแล้วหลายรอบครับ และคงจะได้พูดอีกไปเรื่อยๆ ตราบเท่าที่ยังดูหนังอยู่ นั่นก็คือ “บางทีคนดูหนังก็ไม่ได้ต้องกาอะไรที่แปลกใหม่หรอกครับ บางทีแค่หนังเอาสูตรเดิมๆ มาเล่าให้เข้าท่า ดูแล้วเพลินตอบโจทย์ แค่นี้ก็โอแล้ว”
ว่าตามจริง Firestarter เวอร์ชั่นปี 1984 อาจไม่ใช่หนังที่เจ๋งแจ๋วอะไรมากครับ แต่ก็ถือว่าสอบผ่านสำหรับหนังที่สร้างจากนิยายของ Stephen King ตัวหนังถือว่าดูได้เรื่อยๆ มีความน่าติดตามในระดับหนึ่ง และสิ่งสำคัญที่พยุงหนังไว้ได้ก็คือการแสดงเข้าท่าๆ ของเหล่าดาราทั้งหลาย ไม่ว่าจะ George C. Scott, David Keith, Martin Sheen, Louise Fletcher, Moses Gunn รวมถึง Drew Barrymore ตอนยังเป็นหนูน้อย
ก่อนดูเวอรั่นใหม่ก็ขอย้อนดูเวอร์ชั่นเก่าสักหน่อยครับ เคยดูเมื่อนานมากๆ มาแล้ว จำรายละเอียดแทบไม่ได้แล้ว รู้แต่ว่าดูแล้วก็เรื่อยๆ ไม่ถึงกับชอบอะไร ครั้นมาดูรอบใหม่ความชอบอาจไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่ก็รู้สึกเพลินกับหนังพอสมควร
ว่าตามจริง Once Upon a Time in Venice น่าจะออกมาสนุกครับถ้าไปอยู่ในมือของผู้กำกับที่มือแม่นๆ สักหน่อย
The Cold Light of Day เป็นหนังช่วงที่ป๋า Bruce Willis เริ่มเข้าสู่โซนรับงานแบบ “ไม่เลือกงานไม่ยากจน” ครับ และเป็นช่วงก่อนที่ Henry Cavill จะทะยานขึ้นฟ้าไปเป็นซูเปอร์แมนในปีถัดมา
That’s Amor เรื่องนี้ถือว่ามีทั้งจุดที่โอและยังโอได้อีกผสมกันอยู่ครับ
สำหรับเรื่อง Love in the Villa ความรู้สึกที่ผมมีต่อหนังแบ่งออกเป็น 2 ช่วงตามหนังที่ถือว่าแบ่งออกได้เป็น 2 ห้วงครับ
Tommy Boy ถือเป็นผลงานแจ้งเกิดเรื่องสำคัญของดาราตลกร่างท้วมจากสำนัก Saturday Night Live อย่าง Chris Farley ครับ ซึ่งก็บอกตรงๆ ว่ายังรู้สึกเสียดายนายคนนี้อยู่ไม่หาย เพราะแม้จะได้เกิดเต็มตัวจากหนังเรื่องนี้ แต่เพียง 2 ปีหลังจากนั้นเขาก็จากโลกนี้ไป (อันเนื่องมาจากยาเสพติดน่ะครับ)
ผมดู Last Looks ด้วย 2 เหตุผลใหญ่ๆ ครับ อย่างแรกเลยคือป๋า Mel Gibson ร่วมแสดงด้วย ก็ตามไปดูตามประสาคนคุ้นหน้า ส่วนอีกเหตุผลก็เพราะหนังเป็นแนวสืบสวนซึ่งผมนั้นชอบแนวนี้อยู่แล้ว เลยลองสักหน่อย เผื่อจะเข้าท่า
หนังระทึกแนวนี้มีมาเรื่อยๆ ครับ ประเภทว่าไปติดแหง็กอยู่จุดไหนสักแห่งแล้วหาทางออกจากตรงนั้นไม่ได้ ที่เหลือก็ต้องให้ผู้ชมมานั่งลุ้นกันว่าตัวเอกจะรอดออกมาได้ยังไง จะรอดกันได้ครบทุกคนไหมอะไรประมาณนั้น
หมื่นทิพ's Review 