เรื่องราวของตุ๊กตาลิงจ๋อที่มีอาถรรพ์ทำให้คนตายครับ แล้วมันก็มาพัวพันกับชีวิตของ 2 พี่น้องบิลล์กับฮาล (รับบทโดย Theo James ทั้งคู่) ส่วนเรื่องจะไปลงเอยตรงไหนนั้นก็ตามไปดูในหนังนะครับ

อยากนิยามหนังเรื่องนี้ว่าเป็น Final Destination ฉบับตายแบบขำๆ ครับ คือฉากการตายบางอันมันก็โหดอยู่แหละ แต่ผู้กำกับ Osgood Perkins เลือกจะนำเสนอแบบตลกร้าย ในขณะที่ตัวหนังจริงๆ ผมมองว่าไม่ได้มีอะไรแปลกใหม่ครับ แค่โทนกับสไตล์ของมันมาพร้อมอารมณ์ขันแบบแสบๆ แต่ดูจบแล้วก็จบกัน ไม่ได้สนุกหรือน่าจดจำถึงขนาดนั้น

ว่ากันว่าบทฉบับดั้งเดิมนั้นโทนจะออกมาจริงจังและซีเรียสแบบสุดๆ แต่ Perkins มองว่ามันซีเรียสไปเลยเสนอว่าทำโทนให้มันเบาๆ บ้าๆ จะดีกว่า ซึ่งตัว Perkins เขาก็มีมุมมองเรื่องความตายแบบขำๆ น่ะครับ จริงๆ เมื่อก่อนตอนพ่อแม่เขาตายเขาก็เคยเศร้ามาก จมดิ่งมาก และรู้สึกว่าชีวิตมันไม่แฟร์เลย รวมถึงคิดว่า “ทำไมเรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดกับเรา” แต่พอเขาโตขึ้น ผ่านอะไรมาเยอะ เขาก็ตระหนักได้ว่า “เรื่องเฮงซวยเกิดได้ทุกเมื่อกับทุกคนนั่นแหละ ดังนั้นก็อย่าไปอะไรกับมันนักเลย”

ขอเสริมว่าพ่อของเขาก็คือ Anthony Perkins เจ้าของบทนอร์แมน เบตส์ใน Psycho ภาคต้นฉบับนั่นเองครับ ซึ่งเขาเสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ครับ ในขณะที่แม่ของเขา Berry Berenson เสียชีวิตในเหตุการณ์ 9/11 ที่ตีกเวิลด์เทรดครับ

อีกอย่างคือเขามองว่าไหนๆ ของอาถรรพ์ในเรื่องมันก็คือลิงของเล่น ดังนั้นโทนขำๆ มันจะเหมาะกว่าโทนเครียดๆ ซึ่งทางผู้สร้างก็ซื้อไอเดียแล้วก็ตกลงให้เขามาทำครับ

เกร็ดอย่างหนึ่งของหนังก็คือ ตามเรื่องในต้นฉบับที่ Stephen King เขียนไว้นั้น ลิงของเล่นมันจะต้องเป็นลิงตีฉาบครับ แต่เหตุที่มันต้องเปลี่ยนมาเป็นลิงตีกลองก็เพราะลิงตีฉาบนั้นมันดันตกเป็นลิขสิทธิ์ของ Disney อันเนื่องมาจากลิงตีฉาบถูกนำไปใช้ใน Toy Story 3 และเหตุผลที่มันไปโผล่ในนั้นก็เพราะผู้กำกับ Lee Unkrich เขาเป็นแฟน Stephen King ครับ ก็เลยเอาลิงถือฉาบไปใส่ใน TS3 ด้วยความนึกสนุก ซึ่งเขาก็คงไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะมีผลพวงตามมาแบบนี้

หนังถือว่าทำเงินใช้ได้เลยครับ โกยไป $68 ล้านจากทั่วโลก เรียกว่ากำไรเหนาะๆ ครับ เพราะทุนสร้างแค่ $10 ล้านเอง

ยอมรับว่าไม่รู้จะพูดอะไรมากครับ เพราะมันไม่ได้รู้สึกอะไรมากระหว่างดู คือดูเอามันส์ ดูแบบขำๆ ซึ่งหนังก็ตอบโจทย์นั้นได้อยู่ ดูคนตายแบบแปลกๆ ไปพลาง ในขณะที่ตัวเรื่องก็ไม่ได้ซับซ้อนอะไร ส่วนตัวผมมองเป็นหนังดูง่ายนะ เป็นหนังสยองผสมตลกร้ายบวกด้วยฉากการตายแบบโหดๆ แต่ก็แฝงอารมณ์ขันเอาไว้ และว่าตามจริงในเรื่องมิติตัวละครก็ไม่ได้เบาหวิวซะทีเดียว อย่างปมที่บิลล์มีจะว่าไปก็ทำให้พอเข้าใจสิ่งที่เขาทำเหมือนกัน

และถ้าถามว่าผมชอบอะไรในหนังมากสุด ก็คงเป็นเพลงและดนตรีน่ะครับ เพลงที่เลือกมาถือว่าเหมาะกับเหตุการณ์ในหนัง และเพลงที่เจ้าลิงตีกลองเล่นก็จังหวะครึกครื้นน่าฟังดี

เหมาะดูแบบไม่คาดหวังครับ แล้วก็เสพความสยอง ความขำ และความบันเทิงกันไป หนึ่งจบก็ได้หนึ่งอิ่มนั่นแหละ

สองดาวครับ

(6/10)